Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Haar Apocalyps

Niemand had haar gezegd hoe moeilijk de reis was.
Op de heenweg naderen demonen op monsters zo gruwelijk,
dat haar hoofd van angst haast ontploft.
Hun adem stinkt naar sulfor en geeft haar geen ruimte voor lucht.
Vuur en haat kleuren de lucht paars en de vlammen likken aan het aardse koninkrijk.
Letters op de schilden vormen onbegrijpelijke woorden,
maar haar gebed tot de engel reikt tot in de hemel.
Wanneer hij afdaalt naar haar wereld, naar haar angst,
slaan zijn vleugels glazen kerken in.
Zijn ogen verslinden haar geloof en
vol ontzetting ziet ze hoe hij zich laaft aan onschuldige ongedoopte kinderen.
Zijn vleugels bezwangeren de vluchtende jonge vrouwen,
hun gillen slechts overstemd door de huilende babyzieltjes die oprijzen naar hun hemel.
De engel kust haar voorhoofd vol vuur en verdwijnt over het leger van demonen en hemelse krijgers in het niets.
Zijn kus brandt haar huid en ze weet niet anders dan zijn teken uit haar leven te snijden.
De pijn vloeit weg terwijl haar bloed uit haar polsen gutst.
Bij haar sterven daalt haar engel neer en tilt haar zachtjes op.
'Je hoort bij mij, ik heb je zo lief.'

© elsbeth boom op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.