Skip to main content

Ontvangen inzendingen

Hotel Mama

  • Gerda Gressie - den Adel

Hotel Mama

Toen vroeger de kinderen, we hadden 6 jongens, nog jong waren vond ik de vakanties altijd heerlijk.
Met name de kerstvakantie en zomervakantie waren mijn favorieten.
Even uit het dagelijkse strakke regiem, niet vroeg op, niet alles op tijd naar bed, gewoon gezellig met z'n allen.
In de zomervakantie vertrokken we dan voor een week of 5 naar frankrijk, genieten was dat. Natuurlijk kwam er altijd weer een einde aan het vakantieplezier en brak onvermijdelijk de tijd weer aan voor de terugreis.
Ik kon dan niet nalaten om de jongens te plagen door te zingen "Vakantie voorbij, weer naar schooltje toe", en daaraan toe te voegen "zo, nou begint mijn vakantie".
Hoe heerlijk ik het ook vond als ze vakantie kregen, zo blij was ik toch ook als na 6 weken de school weer begon.
Terug in het geregelde leven.

Terwijl de vakanties elkaar zo opvolgden schoot de gedachte hoe langer hoe vaker door mijn hoofd dat er een moment zou komen dat ze niet meer thuis zouden wonen. Wat zouden de vakanties dan saai worden, tenminste dat kon ik mij zo voorstellen.
Maar zoals zovaak met gedachtes, veranderde deze ook met de jaren, en veranderde "saai" meer in "heerlijk rustig".

Afgelopen zomer was het dan zover.
Onze jongste zoon was in februari op kamers gaan wonen en dus de periode van schoolvakanties was afgesloten.
Althans.....dat dacht ik dus. Totdat ik erachter kwam dat ze gezellig bijna allemaal dezelfde vakantie hadden geboekt, en wel in "Hotel mama".

De eerste gast kwam reeds begin juli. "Ja mam, het is zo stil in het studentenhuis, iedereen is weg, zo saai, en het is zeker 40 graden op mijn kamer, dus ik kom gezellig hier thuis de zomervakantie doorbrengen hoor".
Kijk, dat was nou iets waar ik vroeger geen rekening mee had gehouden.
Mijn jongens zijn zo gewend aan drukte om zich heen, en thuis was nou eenmaal de zoete inval, die hebben graag een huis vol bewoners, dat is nou eenmaal zo.

Ach, ik vond het ook eigenlijk wel gezellig om hem weer even thuis te hebben, en wat extra hulp was ook best welkom.
Twee weken later kwam de volgende, samen met zijn vriendin. Het huis waarin ze een appartement huurden werd verbouwd en de meeste bewoners waren inmiddels verdwenen.
"Mam, we waren nu de enige nog daar, echt saai hoor. Dus ik dacht, ik ga maar thuis helpen met klussen. Is goed toch? O, ja en de ov-studentenkaart is pas weer in augustus geldig hoor, dus we blijven tot dan".

Zo druppelde de ene gast na de andere hotel mama binnen.

Tja, en wat doe je dan.
Nou gewoon, wat de meeste moeders zullen doen, je opent de deur van je hotel.
Zo begon dan ook de zomervakantie in het beste hotel ter wereld, "Hotel mama".

Het begon meteen al met de verjaardag van de oudste zonen, een geslaagde dag met een heerlijke barbeque.
Ik had voor alle verwachte hittegolven een zwembad van formaat gekocht en daar werd dan ook gretig gebruik van gemaakt.
Wat tevens wel inhield dat de handdoeken er doorheen vlogen en ik dus dagelijks in ieder geval 1 extra was had.
Tja, in dit hotel was ik naast manager tevens belast met de housekeeping.
Gelukkig heb ik al sinds het begin van ons huwelijk een uitstekende assistent die mij hielp als sous-chef in de keuken, want ik moest elke avond weer voor 7 personen koken en dat was ik al weer bijna verleerd.
Ook assisteert hij mij op de afdeling inkoop. Ja, ik ben zeer tevreden met hem.

Maar toen sloeg het noodlot toe en werd mijn trouwe assistent met spoed opgenomen in het ziekenhuis met hartproblemen. Wat een enorme schrik.
Wat was ik toen blij dat de kinderen er waren toen ik die zondagnacht voor het eerst alleen thuis kwam.
Wat waren ze een steun voor ons.
Gelukkig ging het al snel een stuk beter en mocht hij al na 4 dagen terug naar ons hotel om daar rustig aan te sterken.

Vanaf dat moment besefte ik dat ik dit hotel voorlopig alleen zou moeten runnen.
Wat inhield dat ik verantwoordelijk was voor het voorraadbeheer (ma is er nog wc papier?)
de financiele afdeling (ma, schiet jij het even voor)
het aansturen van de klusjesman (ma, hoe hoog moet die schutting worden)
de keuken (wat eten we vandaag?)
de gehele housekeeping (mam, heb jij die korte broek al gewassen)
de algehele inkoop (ma, als jij nou toch boodschappen gaat doen, ga dan gelijk even langs de gamma)
de chauffeur (want de patient mocht de eerste week niet autorijden) en natuurlijk kwam daar de verpleging bij (Liefje, ik heb je pillen per dag in die pillendoos gedaan hoor)

Jawel, het was een drukte van belang hier in het hotel.

Daartegenover stonden de heerlijke warme avonden waarop we lang buiten zaten met een houtvuurtje en marshmallows en een glas rode wijn.
De zotte verhalen en herinneringen die de tranen van het lachen over mijn wangen lieten rollen.
Ben ik samen met mijn (schoon)dochter lekker gaan winkelen, wat voor mij als moeder van 6 zonen echt genieten was.

Maar de 40 meter lange schutting staat, het onkruid is verwijderd, het huis is wit geverfd, en gelukkig is mijn assistent alweer bijna de oude.

Nu is iedereen weer naar zijn eigen huis vertrokken en is de rust zo'n beetje weergekeerd. Gisteren het laatste beddengoed gewassen en weer op de bedden gelegd. Zo is alles weer opgeruimd en klaar....voor de volgende vakantie.

In gedachte loop ik zingend de trap af "vakantie voorbij, weer naar jullie huisjes toe".
Eindelijk begint mijn vakantie.

 
  • Hits: 65