Voor schrijvers, door schrijvers
We zijn momenteel een nieuw waarderingssysteem aan het testen voor deze schrijfactiviteit. Wellicht even wat verwarrend maar we passen het nog verder aan. Dank voor je begrip.
Sprookje

Volksverhalen

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen. Het verschil tussen een sprookje en een fabel is soms moeilijk te vinden omdat ook in een sprookje dieren menselijke trekjes hebben. Het grote verschil tussen een fabel en een sprookje is de moraal. De fabel wil mensen een spiegel voorhouden, wil iets aan de kaak stellen en daarnaast , in een sprookje overwint altijd het goede, in een fabel is dat niet zo.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Aantal gepubliceerde inzendingen: 72

Verdwaalde elfje

© Esther Goesinne op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Tags: Sprookje
Hits: 146
Een verdwaald elfje, dacht het goede te doen,
en met haar toverstafje, probeerde ze de gewone
wereld wat mooier te kleuren. Ze was zo enthousiast,
en raakte alles aan in de natuur. Maar de moed zonk
haar in de schoenen, omdat ze de echte kleurnuances
niet zag. Zoals de grijze hemel, met flarden van blauw.
Een goudomrande wolk, omdat de zon erachter zich aandiende.
Ze voelde de wind niet die door haar haren speelde, ze was immers
niet echt.
 
Ze wist niet hoe het was om met je voeten door het water te waden.
Moegestreden met haar stafje, en haar kleine hoofdje gebogen, wist
ze niet wat te doen, ze zat daar maar op een kei in het water, waar
de zon op scheen en die het water een zilverkleurige gloed gaf.
Hier kon ze geen wonderen verrichten. Wat ze zag was al mooi genoeg.
En ze vloog weg, naar de richting waar ze thuishoorde, en kon toveren
met haar stafje, en ze vertelde het aan een eenhoorn, die net zo verbaasd
was als zij, en ze vertelde het aan de grote fee, die het bijna niet kon geloven,
 
Ze had haar onmacht gevoeld, maar nu ze hier was lukte alles weer, hier kon
ze  haar wonderen doen. In de echte natuur kon ze niet veel uitrichten, die was
al bijzonder genoeg. Dus bleef ze daar in haar fantasiewereld waar ze alles kon
doen wat ze maar wilde, en waar ze hoorde, ze dacht er weleens aan terug, dat haar
aanwezigheid daar niet nodig was, omdat het de echte kleuren van de natuur verstoorde.
Dit artikel delen?

De waardering voor: "Verdwaalde elfje"

Geschreven door Esther Goesinne .
Actuele gemiddelde waardering :

Je bent niet ingelogd. Log eerst in of registreer jezelf (gratis) om een review te geven.

Artikel lezenswaardig?:
Artikel passend in deze rubriek?:
Maximaal aantal tekens : 350

Reviews

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Briefje (2)
| Lieven Vandekerckhove | 55 woordenverhaal