Voor schrijvers, door schrijvers
We zijn momenteel een nieuw waarderingssysteem aan het testen voor deze schrijfactiviteit. Wellicht even wat verwarrend maar we passen het nog verder aan. Dank voor je begrip.
Sprookje

Volksverhalen

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen. Het verschil tussen een sprookje en een fabel is soms moeilijk te vinden omdat ook in een sprookje dieren menselijke trekjes hebben. Het grote verschil tussen een fabel en een sprookje is de moraal. De fabel wil mensen een spiegel voorhouden, wil iets aan de kaak stellen en daarnaast , in een sprookje overwint altijd het goede, in een fabel is dat niet zo.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Aantal gepubliceerde inzendingen: 72

OPERETTESPROOKJE

© W.J. (Hans) Villerius op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Tags: Sprookje
Hits: 150
Lang voordat het idee Duitsland ontstond, werd elk dorpje ten oosten van de Rijn bestuurd door zijn eigen autocraat. Aan prinsen had men geen gebrek. Ook stikte het van de kikkers en pratende wolven, kabouters en mensenetende reuzen- om nog te zwijgen van draken en zo. Het waren barre tijden. Men noemt deze periode De Donkere Middeleeuwen.

De vader van Liesje hakte hout. Zo maakt men geen fortuin. Bijgevolg moest zijn dochtertje er dagelijks op uit om in de wijde wereld het geluk na te jagen. Nu is geluk een rekbaar begrip. Voor sommigen betekent het een peperkoekhutje, maar Lies mocht al blij wezen met wat cantharellen of hazelnoten.

Moeder bond Liesje op het hart: “Kiezels genoeg? Vergeet je niet te strooien? Anders verdwaal je.” 

“Jawohl, Mutti,” antwoordde zij in het Duits, want dat sprak ze.

*

Monarch Friedrich bezocht op zekere schitterende nazomermiddag zijn collega en buurman Heinrich. Samen beklommen ze de kasteeltoren. “Wijs me de verbouwingswerkzaamheden op uw paleis eens aan,” vroeg de gastheer belangstellend.

“Daar!”

“Waar?”

“Doe een stapje opzij. Uw vlaggenstok belemmert het uitzicht,” mopperde de gast. Zo knus en versnipperd lag de hele omgeving erbij.

“Kijk: grensverkeer!” Inderdaad kwam Liesje beneden aangetrippeld. Zij liet haar laatste steentje vallen bij de hofvijver. Stak voorzichtig een teen in het water. Trok haar lompen uit. Zij nam een sierlijke duik. Beide machtige mannen hielden de adem in.

Plots werd de wijde omtrek opgeschrikt door gruwzaam gezang. “Ik ben het monster met drie koppen. En elke kop heeft ook een naam. Mijn linkerkop heet Eins. Mijn rechterkop heet Zwei. De kop daar tussenin heet daarentegen Drei.”

Voor de naderende volksvijand sidderden beide koningen als spreekwoordelijke espenbladeren. Friedrich had zijn jongste dochter en Heinrich had zijn halve vorstendom uitgeloofd als beloning voor de held, die het gedrocht zou verslaan. (Het was overal aangeplakt en omgeroepen.)

Lies plonsde onbekommerd tussen de waterlelies en sloeg geen acht op de drie openhangende monstermonden. Zes bloeddoorlopen ogen loerden en gluurden en staarden. “Ik ben verliefd op jou!” juichte de ene mond. “Sta-ha-ha-ha-ha-ha-pel-dol op jou! ” jubelde de tweede. De derde mond zweeg verward.

“Eh, ik wil eruit. Omdraaien!” sprak Liesje streng. Zij kleedde zich en fleemde suikerzoet: “Mmm, verliefd. Zijn jullie er één of ben jij er drie? En wie van de drie houdt het meest van mij?”

“Ik!”

“Ik!!”

“Ik!!!”

Lies aaide nummer Eins. De andere twee werden stikjaloers. Typisch! Sprookjesgedrochten denken niet logisch na.

Zij kuste nummer Zwei. Blinde drift: Nummer Drei rukte zich beide andere koppen van de romp.

Liesje vleide listig: “Ach, Drei toch! Zoveel hartstocht! Wat krijg ik ervoor terug, als ik jóú een pakkerd geef.” Een tongzoen volgde. Daarop vloog bij wijze van tegenprestatie ook de middelste kop door de lucht. Bloed spatte rond. Dreunend stortte het verminkte Ungeheuer ter aarde.

*

Vreugde alom, in de hele regio. Het volk juichte: “Hipp-hipp-hurra!” Friedrich liet een everzwijn aan het spit rijgen. Heinrich fuifde op flessen moezelwijn. Maar naar de uitgeloofde beloning kon Liesje verder fluiten. De twee krenterige koningen krabbelden namelijk terug: “Ja zeg, eigenlijk heeft het misbaksel zichzelf overwonnen. Of kwam het misschien door tovenarij? Dit vergt grondig onderzoek.”

Lies had geen vertrouwen in de afloop en verdween spoorloos. Het resultaat van heksenproeven toentertijd bleek immers altoos fataal.

Dit artikel delen?

De waardering voor: "OPERETTESPROOKJE"

Geschreven door W.J. (Hans) Villerius .
Actuele gemiddelde waardering :

Je bent niet ingelogd. Log eerst in of registreer jezelf (gratis) om een review te geven.

Artikel lezenswaardig?:
Artikel passend in deze rubriek?:
Maximaal aantal tekens : 350

Reviews

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Pijn
| Annick Waegeman | Column