Voor schrijvers, door schrijvers
We zijn momenteel een nieuw waarderingssysteem aan het testen voor deze schrijfactiviteit. Wellicht even wat verwarrend maar we passen het nog verder aan. Dank voor je begrip.
Sprookje

Volksverhalen

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen. Het verschil tussen een sprookje en een fabel is soms moeilijk te vinden omdat ook in een sprookje dieren menselijke trekjes hebben. Het grote verschil tussen een fabel en een sprookje is de moraal. De fabel wil mensen een spiegel voorhouden, wil iets aan de kaak stellen en daarnaast , in een sprookje overwint altijd het goede, in een fabel is dat niet zo.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Aantal gepubliceerde inzendingen: 72

Het kleine rode parapluutje

© Brigitte B op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Tags: Sprookje
Hits: 212
 In een koud en ongezellig bedompt halletje, stond ergens achteraan in een donker hoekje een heel lief klein rood parapluutje.
Hij stond daar al best wat jaartjes met nog wat oudere grote pluus.
Zij samen vormden naar hem toe een vijandig viertalletje.
Deze oudere generatie wist hem niet te waarderen en gaven hem ook alleen maar en al te graag op zijn sodujuutje.
 
Hij voelde zich dan ook doodongelukkig en heel vaak zo enorm alleen.
Dat kwam mede ook doordat geen van de beiden bewoners hem ooit eens uitkoos, als ze weer eens gingen, op pad daarbuiten, ergens heen.
 
En daarbij kwam dan ook nog eens, dat het kleine rode parapluutje in de nachten amper ooit kon slapen. Hij was zowat leeg en oververmoeid, had zelfs niet eens de energie meer om te gapen.
 
Een aantal van de oudere generatie snurkten samen zowat de hele nacht aan één stuk door rond. Langzaamaan voelde hij zich dan ook verre van blij noch gezond.
Hij werd met de nacht wanhopiger, hoe vaak hij ook hard zuchtte en kreunde, in de hoop hun diepe slaap te verstoren.
Hij was gewoon één grote brok ellende en voelde zich meer dan ooit zo ontzettend verloren.
 
De angst kneep hem zijn keeltje dicht. Zijn hartje klopte vaak enorm hard en erg onregelmatig.
De zoveelste nacht, waarin de uren veel te langzaam voorbij kropen.
En dan was weer daar het felle licht van een reeds aangebroken dag.
Geen nacht was voor hem meer daar, geen rustig en vredig mogen ontwaken.
Hij werd met de dag mismoediger. Verlangde dan ook hevig naar een hele lange goede nacht van alleen maar mogen slapen. Steeds zwaarder ook zijn gedachten.
Hij kon het gewoon niet uitstaan dat de anderen deden alsof ze hem niet hoorden.
Hem zelfs recht in zijn gezichtje uitlachten.
 
Pittige dagen werden een aanééngeschakelde zoektocht, van blijven hopen op een zo snel mogelijke kans om uit dit te kunnen geraken.
Hij wenste vurig dat aan alles, heel snel een einde mocht gaan komen.
En zijn leven weer zin mocht hebben.
Hij weer goed zou kunnen slapen en zich weer zou mogen verheugen op het verwelkomen van hoopvolle dromen.
 
'Wat een rotleven ook, ik sta hier maar nutteloos te wezen, mijn bestaan heeft toch totaal geen enkele zin, ik kan dit echt niet langer nog aan.' 
 
En juist op dat moment ging de haldeur op een kiertje open.
Er kwam een schattig klein meisjes mensenkind, met een lief stemmetje aangelopen die blij riep:
'Opa Oma, mag ik dan dat mooie kleine rode parapluutje meenemen, als ik de zon in wil gaan lopen?' 
 
Het kleine rode parapluutje wist niet wat hij hoorde en begon van dolle blijdschap te juichen en riep: 'Eindelijk eindelijk!'
En samen met het schattige meisjes mensenkind ging hij op weg naar het heerlijke buiten, de warme zon tegemoet,.. 'Oooh hij kon niet op zijn geluk!'
 
En zo kwam het dat dit kleine rode parapluutje een heerlijk nieuw thuis kreeg.
Hij mocht vrij gaan staan in een prachtige voorkamer en hij voelde zichzelf meteen fijner en ook gelukkiger dan ooit tevoren.
Nooit meer een  met opzet gegeven koude natte veeg, van die stomme gemene ouderen van zijn soort. 'Nee,' dacht hij, 'vanaf nu leef ik en mag ik zijn waarvoor ik hier ben geboren.
Zijn dromen wensen en hopen waren nu eindelijk verhoord.
 
En na al die bedompte eenzame jaren kon hij weer goed slapen en fit ontwaken in de nieuwe morgen. En hij vervulde maar wat graag zijn plicht, ja zelfs met een hele grote brede glimlach op zijn gezicht.
 
Niets of niemand kon hem nu nog vernederen of afkraken.
Dankbaar en blij dat hij juist met zijn bestaan, dit schattige mooie meisje, iedere dag maar weer blij mocht maken.
Hij was dan ook heel gelukkig en tevree, als zij naar hem riep: 'Ga je met mij mee?'
Ja werkelijk overal liepen zij samen vrolijk heen.
Over slingerende paadjes in het bos, schelpenstranden langs de zee.
 
Het kleine rode gelukkige trotse gezonde parapluutje,... Die voelde zich dan ook nooit meer ziek vermoeid of alleen.
 
En zo zie je maar weer,.. Blijf juist ook in mindere tijden, altijd geloven in hoop en dromen.
Want er kan zomaar dat moment of die dag daar zijn, waarop ook voor jou alles mag gaan uitkomen.
 
 
Dit artikel delen?

De waardering voor: "Het kleine rode parapluutje"

Geschreven door Brigitte B .
Actuele gemiddelde waardering :

Je bent niet ingelogd. Log eerst in of registreer jezelf (gratis) om een review te geven.

Artikel lezenswaardig?:
Artikel passend in deze rubriek?:
Maximaal aantal tekens : 350

Reviews

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

Thuis
| Maudy Kruiswijk | Blog