Voor schrijvers, door schrijvers
We zijn momenteel een nieuw waarderingssysteem aan het testen voor deze schrijfactiviteit. Wellicht even wat verwarrend maar we passen het nog verder aan. Dank voor je begrip.
Sprookje

Volksverhalen

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen. Het verschil tussen een sprookje en een fabel is soms moeilijk te vinden omdat ook in een sprookje dieren menselijke trekjes hebben. Het grote verschil tussen een fabel en een sprookje is de moraal. De fabel wil mensen een spiegel voorhouden, wil iets aan de kaak stellen en daarnaast , in een sprookje overwint altijd het goede, in een fabel is dat niet zo.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Aantal gepubliceerde inzendingen: 72

De zeemeermin

© Esther Goesinne op .
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Tags: Sprookje
Hits: 78
Een man was in zijn bootje aan het varen,
en daar zag hij, op een rots gezeten, een
prachtige zeemeermin. Op slag was hij
verliefd. Ze zag hem ook en dook snel het
water weer in, en hij voelde zicht wat verloren,
zou hij haar ooit weer terugzien? Dag en nacht
dacht hij aan haar, hoe het zou zijn als ze in zijn
armen lag.
 
Ging er vaak op uit in zijn bootje, om te kijken
of hij haar vinden kon. Op een keer zag hij haar
weer, ze was bezig om op een rots te klauteren,
hij zwaaide en riep haar; "hee, kom eens hier"
Hevig geschrokken verdween ze het laatste wat
hij van haar zag was haar glinsterende staart die
in het water verdween. Hij was zo teleurgesteld,
zo verliefd als hij was op haar. Maar ze vluchtte
elke keer weg als ze hem zag.
 
Hij had inmiddels de hoop opgegeven.
Maar oh. als hij haar bezitten kon.
Ze bleef zijn dromen bevolken, als hij wakker
werd, dan was hij in de wolken, want hij had
haar weer even gezien. Maar ze zou nooit de
zijne worden. Dat was wat hij nu wist. Ze hoorde
in de zee en niet aan zijn zijde. Zo was het gewoon.
 
Hij, die gewend was zijn zin te krijgen, kreeg het
ditmaal niet. Vergeten zou hij haar nooit. Af en toe
kwam ze nog weleens voorbij in zijn dromen, tja, soms
wil je iets en is het gewoon niet voor jou bestemd.
En dat heeft die man ondervonden, ditmaal.
Het is voor hem het einde van dit verhaal, kreeg niet
wat hij wilde, hij wou iets wat niet mogelijk was.
En in zijn hart wist hij het wel, natuurlijk.
Hij getrouwd met een zeemeermin, dat kon niet,
zo'n huwelijk.
Dit artikel delen?

De waardering voor: "De zeemeermin"

Geschreven door Esther Goesinne .
Actuele gemiddelde waardering :

Je bent niet ingelogd. Log eerst in of registreer jezelf (gratis) om een review te geven.

Artikel lezenswaardig?:
Artikel passend in deze rubriek?:
Maximaal aantal tekens : 350

Reviews

Ook jouw waardering hier?

Klik op het gewenste aantal sterren om een waardering te geven. Daarbij: 5 sterren = zeer de moeite waard, 4 sterren = de moeite waard, 3 sterren = lezenswaardig, etc..
In het tekstblok kun je een korte review toevoegen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

A Taste of Talent ?

Elke keer, bij een nieuw bezoek aan deze pagina, een ander en actueel leespakket!
Wist je?

Random:

co2 neutraliteit
| Louisa van den Heerik-Weijenbergh | Blog