Voor schrijvers, door schrijvers
Sprookje

Volksverhalen

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen. Het verschil tussen een sprookje en een fabel is soms moeilijk te vinden omdat ook in een sprookje dieren menselijke trekjes hebben. Het grote verschil tussen een fabel en een sprookje is de moraal. De fabel wil mensen een spiegel voorhouden, wil iets aan de kaak stellen en daarnaast , in een sprookje overwint altijd het goede, in een fabel is dat niet zo.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes of een fabel toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Aantal gepubliceerde inzendingen: 61

Brammetje

Spetter, spatter, lekker spartelen in het water.
Dat deed het hondje Bram.
Zijn baasje had een stok gegooid, en daar ging hij dan.
In dat kleine meertje, waar het visje zwom.
Bram, die zocht de stok, en zat met zijn kopje onder water.
Het visje keek hem aan, met grote ogen, en zwom snel van hem weg.
 
Bram erachteraan, hij had geen oog meer voor de stok, en zag het visje
weer, die opsprong uit het water, en riep;"ik heb geen benen, maar ben hier
sneller dan jij". Bram, die keek het visje aan en was zo verbaasd.
 
Hij was een jong speels hondje, met  vier pootjes aan zijn lijf.
Zijn baasje riep hem ongeduldig; "schiet op Bram, wat duurt het toch lang".
Maar Bram wou met het visje praten, het visje sprong weer omhoog, en Bram
zei; "maar ik heb vier pootjes".  Het visje zei; "die heb ik niet nodig, maar het water wel".
"Waarom dan", zei Bram. "Ik ben hier sneller en jij op het droge, ik red het niet daar".
"Ik heb het water nodig, anders overleef ik het niet", zei het visje toen.
 
En kleine Bram was blij want hij kon zowel in het water als op het droge spelen,
maar had bewondering voor het visje, zo snel als hij zwemmen kon. "Bram, pak
de stok", hoorde hij. En hij zag de stok, en liep weer terug naar het vasteland.
Bram was niet zo snel als het kleine visje, maar kon wel het water uitlopen met
de stok in zijn snuitje.
 
Blij bracht hij de stok. "Goed zo jongen, hij is braaf, kom makkertje, we gaan naar huis".
Dat visje had geen benen en kon alleen in het water leven, hij was wel sneller daar.
Maar hij had zijn baasje, en bracht de stok terug, en had de aai over zijn bolletje verdiend.
De vis was in het water sneller, hij had een echte mensenvriend.
Dit artikel delen?
Auteur van dit artikel:
© Esther Goesinne
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.
Hits: 53
Publicatie op .
Tags: Sprookje

Geef een waardering voor: "Brammetje"

Geschreven door Esther Goesinne . Geplaatst in Volksverhalen.
Klik op de naam of afbeelding van de auteur voor meer informatie.

Jouw feedback hier?

Dat is mogelijk met een waardering en/of jouw commentaar te geven.
Ook kun je reageren op commentaar van anderen.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen. Door een waardering te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Nu te koop...