Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

Wie het laatst lacht....

Wie het laatst lacht…..

  …..fluisterde een stem in zijn oor.

Chris keek op de display, het was een onbekend nummer.

De angst verlamde hem, maar daar mocht hij niet aan toegeven.

Hij kon niet meer terug.

Elise moest verdwijnen.

  Elise keek de onbekende man na, die zich bij de receptie had aangemeld als Monsieur Muller des Pays-Bas.

Het was dus waar: Chris wilde van haar af.

In haar hotel belde ze met een prepaid telefoon zijn nummer.

   Twintig minuten later belde hij, zijn stem klonk gespannen.

   ‘Ik ben in ons hotel, liefste. De champagne om ons nieuwe bestaan te vieren, staat klaar in de koeler.'

   ‘Ik heb pech en wacht op de Franse wegenwacht. Het kan uren duren, ik bel zodra ik in de buurt ben,’ snauwde Elise chagrijnig.

  

   Chris klapte machteloos met zijn vuisten op het stuur.

Ze loog.

Zijn vriend Peter had gebeld vanaf de hotelkamer. Hij had Elise gezien, maar ze was weer vertrokken.

Ze moesten haar vinden, want ze moest verdwijnen.

Het was zij of hij.

   Scheiden van Manon was onmogelijk. Door met haar te trouwen, had hij zichzelf verkocht aan haar criminele familie.

Zijn schoonvader en zwagers pleegden net zo gemakkelijk een moord als ze een biertje dronken.

   Vreemdgaan mocht, dat deden alle mannen.

Maar scheiden niet, dat had zwager Rudy ondervonden.

Chris had hem gevonden, hij werd weer misselijk bij die gedachte.

Rudy was gemarteld en daarna genadeloos afgemaakt.

   Zijn schoonvader had op neutrale toon gezegd dat dit de manier was waarop de familie verraders beloonden.  

Het angstzweet brak Chris uit bij de gedachte dat hem hetzelfde lot wachtte.

   De onverwachte ontmoeting met Elise, was hem slecht uitgekomen. Hij had gehoopt haar nooit weer te zien.

   Ze wilde weer een relatie met hem. Hij had acht jaar geleden, veel geld van haar gestolen. Ze had hier bewijzen van.

Als Chris niet met haar trouwde, ging hij de gevangenis in.

Hij had dat beloofd om haar aan het lijntje te houden.  

De angst voor zijn schoonfamilie was zo groot, dat hij een plan had bedacht om van haar af te komen.

   Ze zouden naar Frankrijk gaan om daar samen opnieuw te beginnen.

Met hulp van zijn vriend Peter, zou hij haar daar laten verdwijnen.

   Elise had een cadeautje afgegeven in het hotel. Het was bestemd voor monsieur Muller, chambre douze.

Een fles dure champagne, gepikt uit de geheime voorraad van Chris.

Op het kaartje had ze geschreven: 'Wie het laatst lacht….'

Daarna reed ze naar de boerderij die ze had gehuurd op zijn naam.

Ze pakte de rode koffer van de achterbank, daar zat alles in wat ze nodig had.

Uren later keek ze tevreden naar het resultaat. Vermoeid plofte ze op de bank. Als vanzelf kwamen de beelden van vroeger terug.

   Ze had Chris ontmoet in haar eindexamenjaar. Hij werkte bij haar vader, ze was als een blok voor hem gevallen.

Nog geen drie maanden later moest ze toegeven dat hij een onbetrouwbare rokkenjager was.

Dat hij stiekem uit haar leven verdween, was een opluchting.

Maar dat hij een behoorlijk deel van haar erfenis had gestolen, was een grote schok geweest.

Ze had geprobeerd hem te vinden, maar dat was niet gelukt.

Hij had zijn sporen te goed uitgewist.  

Elise had niet verwacht dat ze hem ooit terug zou zien.

   Maar vier maanden geleden stond hij opeens voor haar, een onverwachte verrassing.

Ze had hem wijsgemaakt dat ze nog steeds verliefd op hem was.

Hij zei dat het wederzijds was en dat hij met haar verder wilde.

   Een privédetective ontdekte dat hij al was getrouwd. En dat hij uit angst voor zijn criminele schoonfamilie nooit zou scheiden.

Hij zou haar laten vermoorden, zelf was hij daar te laf voor.

Ze besloot hem voor te zijn.

   Chris was na zijn belofte aan Elise wanhopig. Hij wist dat ze haar dreigement uit zou voeren.

Hij was doodsbang dat zijn schoonvader en zwagers zijn bedrog zouden ontdekken.

Zijn beste vriend Peter was wel in voor een avontuurtje en had meteen zijn hulp aangeboden.

   Chris zou Elise naar Frankrijk lokken. Omdat ze niet samen konden reizen, had hij met haar afgesproken in een hotel in een klein dorpje.

   Hij had een kamer gereserveerd op de eerste verdieping, aan de achterkant van het gebouw.

Peter zou haar daar opwachten.

Als ze kwam zou hij haar meteen vermoorden. Daarna zou hij haar lijk zodra het donker was, over het balkon naar beneden gooien.  

   Na het korte gesprek met Elise, reed Chris naar het hotel om met Peter te overleggen.

Het gefluisterde 'wie het laatst lacht', bleef in zijn hoofd hangen.

Hij liep de kamer in en verstijfde van schrik. Zijn vriend lag op de grond met een vertrokken gezicht en een verkrampt lichaam.

Hij was dood.

   Op de tafel stond een geopende champagnefles, op de grond lag een kapot glas. Toen Chris het kaartje las, raakte hij in paniek.

Hij sprong van het balkon naar beneden, hinkte naar zijn auto en reed een paar uur doelloos rond.

Peter was dood, nu moest hij Elise zelf vermoorden.

Dat durfde hij niet, maar het moest. Het was hij of zij.

   Hij schrok toen zijn gsm ging.

Het was Elise.

‘Mijn auto wordt vandaag niet meer gemaakt, Chris. Maar ik heb een leuk onderdak voor vannacht. Kom hierheen, dan ga ik je lekker verwennen,’ zei ze met een verleidelijke stem.

    

   Elise keek tevreden om zich heen. De tv en dvd speler stonden klaar,

de band zat er al in.

Foto’s van Chris en zijn nieuwe liefde stonden en hingen overal.

Het huurcontract op naam van Chris, lag op de tafel.

De slaapkamer en badkamer oogden alsof ze thuishoorden in een bordeel.

Ze keek op haar horloge, het was tijd om te vertrekken.

   Chris stopte voor de boerderij waar Elise op hem wachtte.

Vanachter de ramen heette zachte verlichting hem welkom.

Even voelde hij medelijden met haar, maar niet lang.

   ‘Het is zij of ik’, zei hij voor de zoveelste keer tegen zichzelf.

Het 'wie het laatst lacht', dat al de hele dag door zijn hoofd dreinde, drukte hij met geweld weg.

   De voordeur stond open, langzaam liep hij het huis in.

In de hal hoorde hij haar zwoele stem: "Kom gauw Chris, ik wacht op je. De eerste deur rechts."

Toen hij erheen liep, stak hij zijn hand in zijn zak en pakte het mes vast. Hij zou haar meteen vermoorden en weer vertrekken.
   In de slaapkamer stond een groot bed waar iemand inlag.

Chris liep er heen en verstijfde van schrik.

Zijn zwager Rick lag lui dwars op het bed. Maar hij had een vuurwapen in zijn hand dat hij op Chris gericht hield.

‘Hoi Chrisje, leuke verrassing hè?', zei hij opgewekt.

‘Wwwwat ddoe jij hhier?’ Stotterde Chris bang.

   ‘Ben je niet blij om mij te zien?’ We kregen een tip dat je hier een nieuw nestje wilt bouwen.’

   ‘Dddat is nnniet wwwaar, ik bbben er iiingeluisd’, stotterde Chris angstig.

   ‘Je liegt, onze familie heeft jou nooit vertrouwd’, zei zijn zwager minachtend.

‘Je bent toch niet vergeten wat we met verraders doen?’, Zei Rick. Zijn vinger spande om de trekker.

   De gsm van Chris ging, hij hoopte dat dit zijn redding was.

Hij hoorde een harde knal en voelde een felle pijn.

Terwijl hij wegzakte in de duisternis, hoorde hij haar fluisteren:

‘Lacht het best.'

Dit artikel delen?
  • Hits: 76