Verhalenwedstrijd

Verhalenwedstrijd ´Onder de boom´

Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema

Onder de boom’.

Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier iets (of juist niets?) onder de boom is. Hoe? Dat is aan jou! Staat er een gouden stoel? Een kabouterhuisje? Zit er iemand? Heeft er iets gelegen? Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

De jury bestaat uit:

  1. Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
  2. Irene van Wesel (Tekst & Inzicht)

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
  • De maximale lengte is 1250 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Het thema ‘Onder de boom’ moet in het verhaal worden gebruikt.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Wat kun je winnen?

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

Deelnemers aan de wedstrijd kunnen de bundel met 10% korting aanschaffen via de webwinkel van Schrijverspunt.

Meedoen van:
15 mei t/m 31 juli
2019

Vergeten

Vergeten

Beelden, geluiden, geuren. Alles komt binnen. In mijn hoofd heerst drukte. Een chaos die mij verlamt. Drugs doen me slechts tijdelijk vergeten, waarna het ontwaken extra heftig is. Alsof die korte tijd dat ik niet aan haar dacht, direct moet worden ingehaald. Gebruiken doe ik alleen op de hotelkamer, bang hardop te praten over wat er is gebeurd. Nog een week volhouden.

      Twee weken ben ik nu in dit land. Waarvan de laatste week met haar. Het was niet de bedoeling, het was een ongeluk. Wie zal me geloven? Ik wil hier niet opgesloten worden. Ik spreek de taal niet, ken niemand die me voedsel kan brengen. De cellen zitten overvol, heb ik eens in een documentaire gezien. Niets om je over druk te maken als je op vakantie bent. Tot die wereld ineens heel dichtbij komt.

      De dag daarna heb ik veel geld gepind. Met mijn eigen pas. Ik ben niet gek. Of ben ik het aan het worden? Men kan er zo achter komen waar ik ben. Op zich niet erg. Ik ben immers op reis. Thuis weten ze dat ook. Thuis. Ik heb er veel voor over om daar nu te zijn. Maar na twee weken wereldreis terugkomen, kan later gezien worden als verdacht. Ik zie het bloed weer stromen. Over een week vlieg ik naar een volgend ver land om het af te vinken van mijn lijst. De lijst die nu nog belangrijker is geworden, die mij moet helpen vergeten. Nog een week volhouden.

      Gaat niemand haar missen? Gaat niemand naar haar zoeken? In het hotel heb ik gezegd dat ze is vertrokken, naar andere streken. Ik heb niet gelogen. Ik zou voor allebei betalen en at die ochtend dan ook voor twee. En haar familie? We hebben het niet over thuis gehad. Allebei op de vlucht. Dat is wat ons verbond. Dan stel je geen vragen aan elkaar over wat je hebt achtergelaten. Dan leef je nu. En het nu valt zwaar.

      Met het gepinde geld heb ik een grote koffer, zeil, ducttape, bleekmiddel en een schep gekocht. Bij verschillende winkels, in verschillende buurten. Doortrapt. Het ontbijt kwam naar boven zetten en slikte ik met moeite weg. De droge knal van haar hoofd tegen de rand, echode door mijn hoofd.

      Op vrijdag worden de kamers niet schoongemaakt. Juist die avond daarvoor zaten we elkaar met kussens achterna. Zij vluchtte lachend naar de badkamer, ik haalde uit, zij draaide zich net om, stond op de bal van een voet, kreeg het kussen vol in haar gezicht, wankelde, zwaaide met haar armen, viel in de badkuip, benen in de lucht, hoofd tegen de rand. Haar lichaam schokte nog een keer. Bloed liep met straaltjes uit de wond bij haar slaap. Ze was weg. Vertrokken. Geen ademzucht of polsslag.

      In plastic gewikkeld, met tape in foetushouding gemanoeuvreerd, paste ze in de koffer. Er was zelfs nog ruimte onder haar billen en boven haar nek voor haar weinige bagage. Het door de warmte snel geronnen bloed ben ik met water en bleek te lijf gegaan. Even was ik bang, werd duizelig. Flauwvallen door de indringende geur en zo de volgende dag gevonden worden? Een paar diepe teugen frisse lucht voor het open raam. De bruine badkuip was schoner dan ooit.

      Vrijdagnacht heb ik een kuil gegraven in de droge grond. Diep in het park, waar niemand in het donker durft te komen. Ik was niet bang. Mocht ik van de koffer beroofd worden, dan was de lading ook opgeruimd. Onder de boom heb ik gegraven. Een majestueus exemplaar. Zou ze mooi hebben gevonden. Volgens mij hield ze wel van de natuur. Mijn met zweet en aarde bevuilde kleding heb ik de volgende dag, samen met de schep, in een vuilcontainer gedumpt.

      Nog een week volhouden. Ik zal elke dag naar de boom gaan. Onder de boom ga ik zitten lezen. Net doen alsof. Geen letter neem ik op uit het openslagen boek. Ik denk uitsluitend aan haar en de vingers van mijn rechterhand klauwen in de omgewoelde aarde. Niet te diep, ik wil haar niet aanraken. Een wereldreis die mij weer naar huis zou doen verlangen. Dat was het doel. Binnen twee weken bereikt. Ik had het vooraf niet kunnen vermoeden. Met het geld uit haar portemonnee koop ik drugs om de nachten door te komen. Zal ik ooit kunnen vergeten?

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 65

Login of registreer om een reactie te plaatsen