Verhalenwedstrijd

Verhalenwedstrijd ´Onder de boom´

Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema

Onder de boom’.

Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier iets (of juist niets?) onder de boom is. Hoe? Dat is aan jou! Staat er een gouden stoel? Een kabouterhuisje? Zit er iemand? Heeft er iets gelegen? Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

De jury bestaat uit:

  1. Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
  2. Irene van Wesel (Tekst & Inzicht)

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
  • De maximale lengte is 1250 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Het thema ‘Onder de boom’ moet in het verhaal worden gebruikt.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Wat kun je winnen?

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt.

Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is nog mogelijk:
Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
15 mei t/m 31 juli
2019

Verbinding

“Mijn lieve Ricardo..” zucht Sarah met een zwaar gemoed terwijl ze zich achteruit laat zakken tegen de brede boomstam aan, en voor zich uit tuurt naar het grasveldje verderop. “Weet je nog hoe graag je daar met me voetbalde? En hoe ik papa’s pasjes probeerde te evenaren maar er niks van bakte, en jij dan schaterlachte..” Haar ogen schieten vol en ze laat haar hoofd hangen tegen haar knieën.
“Ik weet het nog mam”. Sarah schreeuwt het uit van schrik en ziet dan door haar tranen heen een gedaante voor zich verschijnen. Het is haar zoon, in de kleren waarin hij begraven is, die voor haar knielt en haar vriendelijk toelacht. Ze kan het niet geloven. “Ricci? Is dit echt?” “Hoi mam.”
Al die jaren beeldde ze zich in hoe het zou zijn om hem nog één keer vast te houden maar nu hij hier is lijkt het niet te hoeven, voelt ze zich doordrongen van zijn aanwezigheid in elke cel van haar lijf. Hij vertelt haar dat het goed met hem gaat, en dat hij wil dat ze gelukkig is. Dat ze snel oma gaat worden. En dat ze ooit weer samen zullen zijn. Dan gaat hij weer. Een rust valt over Sarah heen die ze van geen enkel ander moment in haar leven herkent. Verbijsterd keert ze terug naar huis en kijkt nog minstens vijf keer om, vol ongeloof, naar de boom waarbij dit zich afspeelde. Ze besluit er nog niks over te vertellen thuis. Lisa zou haar voor gek verklaren..

De dag erop keert ze terug. Ricardo verschijnt niet. Dagenlang blijft ze proberen, en neemt zelfs wat attributen mee; zijn voetbal, zijn parfum, foto’s van hun samen, zijn hangertje. Maar het is pas twee  weken later wanneer ze hem weerziet. Daar zit ze, bij zonsondergang, op wat hun favoriete picknick-deken is geweest, onder de boom. Een ongekend mooi wit en warm licht neemt ze waar. Zijn mooie gezichtje en prachtige stem mag ze opnieuw enkele minuten ervaren, voordat hij weer gaat. Dit keer stapt ze zelfverzekerd naar huis en vertelt haar dochter over dit bijzondere tafereel. Die trekt aanvankelijk lijkbleek weg en staat met haar mond vol tanden. Dan slaat ze een arm om haar moeder en komt naast haar zitten aan de keukentafel “mam, ik mis hem ook nog steeds ontzettend, elke dag, maar misschien is het goed als we een keer langs de huisarts voor je gaan?” “Lisa alsjeblieft, ik ben niet gek hoor, dit is echt gebeurd! Al 2 keer, op dezelfde plek, Ik zweer het!” Lisa knikt, “en ik geloof het, dat je dit écht denkt gezien te hebben, alleen denk ik niet dat zoiets kan. Het is je onderbewustzijn die dingen fabriceert die er niet zijn, omdat je zoveel verdriet hebt?” Sarah staat op van tafel en loopt ontgoocheld de kamer uit. De dag erop vertelt ze het aan haar vriendin Lena. Lena is een veilige keuze in die zin dat zij zélf ooit iets soortgelijks meegemaakt zou hebben. Bij het sterven van haar vader in de hospice, zou Lena een gedaante hebben gezien die haar vader kwam halen, het was een soort zwevende schim had ze destijds verteld, die hem in zijn armen nam en naar boven droeg. Sarah heeft het nooit geloofd maar er ook niet over geoordeeld. Lena vraagt haar of ze mee zou mogen naar deze speciale plaats, en Sarah stemt toe. Samen wandelen ze naar het veldje achter Sarah’s huis en zetten zich neer onder de boom. Ze ademen diep in en uit en nemen de omgeving in zich op. Het is een prachtige lentedag, met overal bomen en struiken in knop. Geen speciale verschijningen die avond helaas. Maar ook Lena geeft niet op en besluit in de erop volgende weken nog een paar keer terug te gaan. Wanneer ze op een vroege zondagochtend samen met de trouwring van haar vader tegen de boom aangeleund zit, ziet ze plots zijn gezicht. Zijn glimlach zien voelt alsof er een warme deken om haar heen slaat. Thuis belt ze Sarah onmiddellijk. Al snel verspreidt het nieuws zich dat deze twee dames hun overleden dierbaren hebben teruggezien, waardoor nog 2 andere vriendinnen besluiten hun kans te wagen, eentje heeft na één week geluk en ziet haar man terug, die dertien jaar geleden bij een auto-ongeluk omkwam. Bij de ander is poging drie raak en zij ontmoet kort haar kleine broertje, die stierf aan hersenvliesontsteking op zijn vijfde. Na al deze ervaringen spreekt Sarah haar dochter er opnieuw over aan, tevergeefs. “Mam, het is gewoon massahysterie, sorry dat ik het zeg, maar jullie zien gewoon wat jullie willen zien en maken jezelf wat wijs!”
“Lisa, ik weet wat ik gezien heb, en mijn vriendinnen ook. Als je het zélf een keer zou meemaken kan je het pas begrijpen, probeer het dan gewoon eens!” Lisa lacht het uit, “Absoluut niet! Ik steek m’n tijd niet in die hocuspocus van jullie!” Terwijl ze de kamer uitloopt houdt ze haar hand tegen haar onderbuik, alsof ze er een baby in ondersteunt, Sarah weet hierbij al voldoende, haar dochter is in verwachting net zoals Ricardo voorspelde dat zou gebeuren.

Enkele weken later hebben welgeteld 7 mensen al een verschijning onder de boom meegemaakt, het veldje is drukker bezocht dan ooit tevoren. Sarah heeft hun allemaal gevraagd hun ervaring op te schrijven en naar Lisa te sturen, in de hoop eindelijk geloofd te worden. Wanneer Sarah op een zaterdagmorgen ontwaakt en uit haar slaapkamerraam richting de boom kijkt schrikt ze plots, er staat een hek omheen! Ze rent er naartoe en ziet een bordje tegen het hek hangen, met een webadres en het telefoonnummer van Lisa erop..  Ze rent het huis in op zoek naar antwoorden! “Mam, je gelooft het nooit, ik heb jouw verhaal op internet gezet en sindsdien staat m’n telefoon roodgloeiend! Al die ervaringen van die mensen die je me stuurde heb ik gepubliceerd, en het verkoopt gewoon als zoete broodjes!”
Sarah’s mond valt van afschuw open. “Ik reken 5€ aan en dan kunnen mensen 1 uur onder de boom doorbrengen, helemaal privé, en als ze iets gezien hebben vraag ik om hun verhaal toe te voegen op de website. Ik heb al haast 50€ aan boekingen!” vertelt Lisa vol trots en enthousiasme.
Niet in staat om 1 woord uit te brengen pakt ze Lisa’s laptop op en gooit hem kapot tegen de muur, stormt terug naar buiten en begint het hek uit de grond te trekken.

Geschrokken van haar moeders reactie heeft Lisa de volgende ochtend haar webhandeltje uit de lucht gehaald.. Sarah kan het dagenlang niet meer opbrengen om met haar te praten, ondanks dat ze duidelijk ziet dat Lisa berouw krijgt.. Elke avond probeert Sarah op haar plekje verbinding te maken met haar zoon, maar het lukt niet meer. Ze tuurt moedeloos in de verte, huilt en balt haar vuisten van frustratie. Wat hier ooit was en dit een zalige plek van verbinding tussen twee werelden maakte, is verdwenen. Weken zijn verstreken als Sarah op een avond haar trap oploopt, het raam uitkijkt en haar dochter ziet zitten, in het veldje, onder de boom. Lisa is zo te zien aan het proberen haar dierbare broer te vinden.. Sarah blijft er wel twintig minuten vanuit het raam naar kijken, om haar uiteindelijk in een snikken te zien uitbreken, het is niet gelukt uiteraard.. Dan stuurt haar moederhart haar het veld in om haar dochter te troosten. “Als ik ooit weer zo’n plekje vind lieve schat, proberen we het nog eens, ok?”

Dit artikel delen?
Pin It

Schrijfactiviteit, korte verhalen

  • Hits: 69

Login of registreer om een reactie te plaatsen