Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

Tragisch einde van een clown

Th.D. JaarsmaTh.D. Jaarsma-Tragisch einde van een clown.


Terwijl clown Kiekeboe maar weer eens struikelde over zijn eigen flapschoenen en de aanwezige kinderen weer begonnen te schateren, vertrok Willem stilletjes door de achterdeur. Tranen in zijn ogen, terwijl hij het aanwezige publiek hoorde joelen en schreeuwen.

Stiekem keek hij nog eens door een klein kiertje van de tent en hij zag louter vrolijke gezichten. En Mustafa, een jongen van midden twintig, die nu zijn karakter speelde. Het karakter wat hij jarenlang gespeeld had. Wat heet jarenlang...ruim dertig jaar lang was hij,Willem, clown Kiekeboe geweest! Ruim dertig jaar lang had hij zijn ziel en zaligheid in het door hemzelf verzonnen personage gestoken.

En met succes! Hij had het hele land ontelbaar veel keren rondgereisd, en nooit was het teveel. Nooit was het genoeg. Steeds weer was hij ervoor te porren. Clown Kiekeboe was zijn tweede leven geworden. 
Wanneer hij de grote, knalroze pruik opzette, de toeterneus opdeed, zijn gezicht liet schminken en de broek vol ballonnen aandeed, werd de wereld piepklein. Dan waren er enkel nog hij en de kinderen. Intens genoot hij van de lachsalvo's van het jeugdige spul, als hij weer eens in zijn neus kneep en er hard "TOET!" te horen was. 
Steeds was er de ergernis geweest, waar hij toch stiekem ook wel weer van genoot. De heerlijke ergernis van het lange wachten, tot de eerste act de piste had verlaten. Acrobaat Jojo, met zijn gevaarlijke brand-acts. Wanneer dat klaar was en de spreekstalmeester eindelijk clown Kiekeboe had aangekondigd, kwam hij half struikelend de piste in, zich verwonderd afvragend waar hij nu weer beland was. 

De ellende begon anderhalf jaar geleden. Met een treurige blik zat hij tegenover de behandelend arts in het ziekenhuis. 'Uitgezaaid, het zit overal', waren de kille woorden geweest. Hij kon wel janken. Stoppen met roken had al geeneens zin meer. Hoelang nog, had hij gevraagd. Zuchtend schudde de dokter diens hoofd. 'Kan een jaar zijn, twee, hoogstens drie'. 

Nadat hij het de directeur van het circus had medegedeeld, waren beide mannen in huilen uitgebarsten, waarna er een nacht vol drank volgde. Het had hem goedgedaan. Maar, zo bedacht hij grimmig, dat was dan ook het laatste mooie moment geweest, de afgelopen anderhalf jaar.

De huisarts verbood hem verder nog op te treden. 'je lichaam zal aftakelen, Wim. het is niet meer verantwoord'. En dat was het dan. Geen clown Kiekeboe meer. Nooit meer. 'Dertig jaar door het putje', had hij op een avond verzucht. Wat door zijn collega's uiteraard als onzin werd afgedaan. Hij leerde dat hij miljoenen kinderen een lach had bezorgd in hun leven. De rest peperde hem dat stevig in, maar zijn acceptatie bleef uit.

Willem zit op een krukje naast de tent. Zo af en toe hoort hij een lachsalvo opklinken. Mustafa doet goed zijn best, realiseert hij zich. Hij steekt een sigaret op en staart naar de rode koffer voor hem. De koffer die hij al dertig jaar overal mee naartoe nam. Zelfs als hij op vakantie ging, met zijn vrouw. Deze koffer had half Europa en half Amerika gezien. Het deed hem zeer. Het stak. Enorm. Het stak teveel. Hij kon het niet meer de baas.

Zwaar zuchtend doet hij de koffer open. De toeterneus ligt bovenop het clownspak. Een traan rolt langs zijn wang. Hij doet de koffer dicht en begint er een eindje mee te lopen. Tot hij bij een viaduct aankomt. Hij staart over de snelweg onder hem, een koude windvlaag langs zijn hals. Hij zet de koffer naast zich neer, kijkt omhoog naar de hemel en schrijft een klein briefje, welke hij in de rode koffer legt.
Hij sluit zijn ogen, slikt moeizaam enkele tranen weg en neemt een aanloop. In de verte hoort hij nog iemand roepen "Hee, niet doen!" 

Op het laatste moment laat hij de rode koffer los. Deze blijft op het viaduct liggen,als laatste herinnering aan een clown, die het leven niet meer zag zitten.
Dit artikel delen?
  • Hits: 189