Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De rode koffer

Stille herinneringen

Wat was dat? Ik boog me naar voren. De blauwe, gedeukte auto die zojuist langs kwam, verdween alweer uit het zicht. Als ik kon, was ik er achter aan gegaan. Ik moest het zeggen. Het portier aan de linkerkant stond open.

Ik liep naar buiten. Misschien was hij nog ergens te zien. Wonderlijk, hij stond naast mijn fiets, alsof hij op me wachtte. Toen ik kwam aan lopen, keek hij me recht aan. Dat ging makkelijk, ik kon hem direct even waarschuwen.

‘Ga een eind opzij met dat barrel.’ Zijn stem klonk scherp. Ik voelde me kleiner worden. Wat een brombeer. Wat had ik verkeerd gedaan? Ik liep naar mijn fiets. Voelde in de zak van mijn vest. Waar was mijn sleutel? Trillend voelde ik in de andere zak. Ook geen sleutel…

Eindelijk durfde ik mijn mond open te doen. Maar het ‘mijn-sleutel-ligt-nog-binnen’ dat ik wilde zeggen, kwam niet. Vanuit mijn ooghoeken zag ik het gebeuren. Zonder iets te kunnen zeggen, wees ik naar zijn auto. Met een ruk draaide hij zich om. Ik bleef stijf stil staan, maar hij sprong erop af. Met een luide schreeuw wierp hij zich op de jongen. ‘Blijf af!’

Ik stond te trillen op mijn benen. Wat wilde een jongen met een rode koffer? Waarom zou je die meenemen? Ik wachtte tot de man terugkwam. Maar hij kwam niet. Hij legde de koffer achterin, alsof het van porselein was. Toen draaide hij zich weer om naar mij. Hij stak zijn hand op- was het een bedankje?- en liep naar het portier aan de bestuurderskant. Terwijl hij de motor startte, besefte ik dat ik hem aardig begon te vinden.

Het was enkele weken later, toen de blauwe, gedeukte auto opnieuw naast mijn fiets stopte. Ik merkte dat ik me haastte om buiten te komen. Toen ik hem zag, lichtten zijn ogen op. Hij stak zijn hand op. ‘Waar is je koffer?’ Ik flapte het eruit, zonder er bij na te denken. Zijn blik werd donker. ‘Waarom wil je dat weten? Wil je hem hebben?’

Ik schudde snel mijn hoofd. ‘Ik was bang dat de jongen hem mee had genomen.’ Dat ik wilde weten wat er in zat, zei ik niet. Toen hij langzaam op me af kwam, was ik even bang dat hij me iets zou doen. Afwerend hief ik mijn handen op. Hij pakte ze vast. ‘In mijn auto,’ fluisterde hij. Zag ik tranen in zijn ogen staan? Hij hield mijn ene hand vast, terwijl hij me meetrok naar zijn auto.

Hij wees me op het portier aan de linkerkant. ‘Daar ligt hij.’ Zijn stem was nog steeds niet meer dan een fluistering. Aarzelend stak ik mijn hand uit naar de deur. Hij knikte kort, toen ik hem vragend aankeek. Hij hielp me om de kleine, rode koffer naar voren te trekken. Hij maakte het ene slot los en ik taste trillend naar het andere. Toen hij hem opende, keek ik onthutst naar de inhoud. Waarom was dit zo belangrijk voor hem? Hij keek me bewogen aan. ‘Hij was van mijn zusje. Ze leeft niet meer.’ Stil knikte ik. ‘Herinneringen zijn niet tastbaar, maar je kunt ze wel bewaren.’ Toen sloot ik de lege, rode koffer weer.

Dit artikel delen?
  • Hits: 190