Verhalenwedstrijd

Verhalenwedstrijd ´Onder de boom´

Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema

Onder de boom’.

Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier iets (of juist niets?) onder de boom is. Hoe? Dat is aan jou! Staat er een gouden stoel? Een kabouterhuisje? Zit er iemand? Heeft er iets gelegen? Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

De jury bestaat uit:

  1. Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
  2. Irene van Wesel (Tekst & Inzicht)

De voorwaarden voor deelname zijn:

  • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2019 (24.00 uur).
  • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
  • De maximale lengte is 1250 woorden.
  • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
  • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
  • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
  • Het thema ‘Onder de boom’ moet in het verhaal worden gebruikt.
  • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
  • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
  • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.

Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

Wat kun je winnen?

Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt.

Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is nog mogelijk:
Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
Seconden
Meedoen van:
15 mei t/m 31 juli
2019

Zomer 2002

Zomer 2002

Noorwegen. De blokhutten waar ze overnachtten, roken naar grenenhout. Dezelfde geur als het babykamertje had gehad. De geur van geborgenheid had haar valse hoop gegeven. Net zoals de tuimel-dolfijnen in de fjorden, die in het water de lichtheid van het bestaan dansten.

Ze waren tot boven de boomgrens gereden. Onderweg had ze de watervallen geteld. Ze hadden kersen gekocht langs de kant van de weg en ze was samen met hun zoontje op de motorkap gaan zitten. Ze hadden gedaan wie de pitten het verst kon spugen.
Ze stapten uit. De man stak zijn hand uit naar hun zoon, die enthousiast naar hem toe rende. Ze zag zijn liefde en de natuurlijke verbinding met hun kind. Ze probeerde zijn blik te vangen, maar hij keek dwars door haar heen. Met zijn grijsblauwe ogen, haast zonder pupillen. Hij wachtte niet en liep het bergpad op.
Ze leunde even achterover en paste precies in de uitsparing van een rots, die haar kil koesterend omsloot. De waterval van haar gedachten kolkte langs haar schouders en haar rug. Zocht doelbewust een verbinding met de grond. Ze werd een bevroren vrouw in augustus. Haar huid zachtgroen van mos.
Hoe wandel je met iemand die jou niet ziet? Ze struikelde over een steen. En toen zijn blik dan toch aan haar bleef haken, vertrok zijn gezicht. Ze dacht afkeer te zien en rilde. Beter hield ze zich onzichtbaar. Waarschijnlijk had hij al lang afscheid genomen en wist hij haar naam niet meer.
Haar hart was losgeraakt en trachtte zich vast te klampen aan haar gestalte, maar zakte in de diepte weg. Haar borstkas voelde te groot en leeg.
Hoe hou je iets vast wat een uitweg zoekt. Zoals je als kind een hamster wilde vasthouden omdat je handen toch zo zacht waren. Een venijnige beet was nodig om te beseffen wat je al wist. Geraakt wachtte ze op die beet. Dat was wat hier ging gebeuren.

Van de kille hoogvlakte reden ze terug naar het warme dal. Ze deed het portier open. De man bleef zitten en zocht geconcentreerd een radiozender. Haar zoontje was in slaap gevallen. Voor hem klopte alles nog.
Ze stapte weg in de bescherming van de bomen. Groen gebladerte sloot zich troostend om haar heen. Ze drukte haar rug tegen een boomstam, voelde de ruwe schors tegen haar handen, zette haar voeten stevig tussen de wortels en sloot haar ogen. Haar haar stroomde als een rivier naar beneden. De natte strengen wikkelden zich om de wortels. Ze nagelden haar aan de grond. Ze ademde met de boom. Deze oude boom was haar raadgever. Hij hield zichzelf al jarenlang overeind en doorstond stormen met diepe en zekere wortels. Takken waren afgebroken maar zijn ziel was niet geraak.
Ze luisterde naar de stilte. Ze hoopte haar naam te horen. De man kwam voorbij met haar zoon op zijn schouders. Het jongetje keek even bevreemd op. Ze zag zijn onzekerheid. Misschien had hij meer begrepen dan zij dacht. Vorige week was hij achter hen gaan lopen, had hun handen gepakt en naar elkaar toegebracht. Ze hadden gelachen en even hand in hand gelopen. Even. Ze glimlachte geruststellend naar hem. De man hield haar jongen met zijn verhalen geboeid. Het kwetterend kinderstemmetje vervaagde. Toen alleen nog het ruisen van de wind.
Ze besefte, hier onder de boom, dat het onvermijdelijk was. Dat ze de kracht zou vinden om alleen verder te gaan. Het vastberaden tikken van een specht verbrak de stilte.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 64

Login of registreer om een reactie te plaatsen