69 Hits

Publicatie op:
Maanlicht
Als een volleerd slager die haar vlees keurt, bestudeert ze nauwkeurig elke vierkante centimeter van haar lichaam via de staande spiegel in de hoek van haar kamer. Ze ziet een varken, rijp voor de slacht. Nee, een zwijn, verbetert ze zichzelf. Een varken kan met zijn geknor namelijk nog wat schattigs en aandoenlijks hebben, maar een zwijn is pas echt smerig. Ja, een zwijn, knikt ze instemmend terwijl ze met haar rechterhand een traan wegveegt uit haar rooddoorlopen ogen. 

Ze draait haar lichaam een kwartslag en haar ogen glijden af naar haar buik. Met haar duim en wijsvinger knijpt ze zachtjes op verschillende plekken in haar lichaam om af te tasten hoeveel vet zich daaronder verschuilt. Zo lang ze zich kan herinneren, heeft ze problemen gehad met haar lichaam. Als klein meisje stond ze al regelmatig op de weegschaal. Stiekem, als haar ouders het niet konden zien. Ze wilde immers niet het risico lopen dat iemand haar zou vragen hoeveel ze woog. Naarmate het getal op de weegschaal hoger werd, werd haar schaamte groter. Dat de gewichtstoename grotendeels te wijten was aan de groeispurt, liet ze selectief buiten beschouwing. 

Ze neemt weer een nieuwe pose aan en tilt haar linkerknie in de lucht. Met haar hand geeft ze een paar zachte tikjes tegen de onderkant van haar dijbeen. Ze trekt een vies gezicht als ze het kletsende geluid van haar hand op haar vel hoort. Er gaat geen dag voorbij waarin ze niet zo bezig is met haar spiegelbeeld. Een etalageruit kan niet worden gepasseerd zonder dat er vluchtig een blik wordt geworpen op haar weerspiegeling. Constant moet ze controleren of haar buik niet te veel uitsteekt en of haar kleding wel genoeg afdekt.

Morgen moet ze maar weer wat extra buikspieroefeningen doen en misschien ook nog een rondje hardlopen, neemt ze zich voor. Voor nu besluit ze om nog even een koude douche te nemen: op internet las ze namelijk dat je daar extra calorieën mee verbrandt. Je lichaam gebruikt dan meer energie om je lichaamstemperatuur op peil te houden, ofzo. Baat het niet, dan schaadt het in ieder geval ook niet. Ze pakt haar handdoek, loopt met een slome tred richting de badkamer en drukt haar schemerlamp uit. Toen het licht van de lamp uitging, werd haar uitgemergelde lichaam enkel nog opgelicht door de door haar raam schijnende maan.


Een review kan waardevol zijn voor de auteur maar heeft verder geen invloed op de waardering door de jury.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Maanlicht"

06.06.21
Feedback:
Deprimerend verhaal, maar toch wel mooi. Vooral het einde vond ik erg verrassend.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig