Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De rode koffer

‘Mijn liefde voor muziek is enorm groot. Koste wat kost moet ik alles op het spel zetten om dirigente te worden.’

Dit schreef ik in de laatste brief aan het Koninklijk Conversatorium. Maar iedere keer als ik deze brief verstuurde kwam hij ongeopend terug, behalve: de laatste keer. Toen wist ik zeker dat iemand haar brief had gelezen maar weer ongeopend teruggestuurd had. Ik voelde haarfijn aan dat iemand mij bedroog; dat iemand mij aan het bedriegen was. Ik wist heel zeker dat er iets aan de hand was. Opeens had ik een plan. Ik moest en ik zou zeker weten wie dit op zijn geweten had. Iedere keer als ik die brief in mijn handen had gehad voelde ik een gevoel opborrelen van kwaadheid; boosheid. Want waarom zou iemand dit doen? Zou iemand dit expres doen? En toen werd ik het zat. Spuugzat. Ik pakte de rode koffer, nam hem mee, liep naar buiten om daarna de auto in te stappen en om daarna naar het Conversatorium te rijden. Ik was rijk; had een chauffeur tot mijn beschikking en een eigen auto om in te rijden. Wat wilde ik nog meer? Ja, ik wist het wel. Ik wilde de muziek in; dirigente worden. De rode koffer die ik in mijn handen had voelde zwaar aan. Ik wist wat er in zat. En ik begon te grinniken. Ik wist wel dat er iets in die koffer zat en in ieder geval iets zwaars. Iets heel moois. Het had te maken met muziek.

Boos was ik. Toen ik aan kwam gooide ik de auto deur dicht, liep ik naar binnen de rode koffer droeg ik met mij mee en ik legde hem precies neer op het bureau van de grote hoge piefen die mij moesten bekijken van top tot teen. Ook moesten ze mij bekijken wat ik allemaal kon. Langzaam maar zeker opende ik mijn koffer. En wat zat erin? Een viool! Een kleine viool. De viool kwam niet uit een speelgoedwinkel, maar was een erfenis van mijn vader geweest. “Zo, ik zal jullie eens laten zien wat ik allemaal kan!’’ Ik zette mijn handen in mijn zij. En mijn ogen fonkelden van boosheid. “Koste wat kost moet ik alles op het spel zetten om maar iets te kunnen doen in de muziek en voor de muziek.’’
“Hoe heet je?’’ vroeg de man die achter het bureau zat met een grote krullenbos en lang haar. Ik vond het niet mooi als mannen lang haar hadden. Ik grinnikte. “Hoe ik heet?’’ vroeg ze.
“Anneliese di Vera,’’ zei ik opeens. De man knikte. Ik begon te spelen en ik hoorde eigenlijk hoe vals hij was. Eigenlijk zou hij weer gestemd moeten worden, vond ik. Toen ik een half uur later klaar was, begon de man die aan de rechterkant zat te klappen met de rode haren. Hij had een ietwat zachte stem toen hij begon te praten. Met moeite kon ik hem verstaan. Eigenlijk heette ik niet: Anneliese di Vera. Ik wilde een artiestennaam. Ik wilde mijn eigen naam niet zeggen.

Ik keek in het rond. Overal hingen schilderijen. Overal stonden muziek instrumenten aan de kant. Ik zou gek worden al zou ik hier een hele dag moeten zitten in een kamer. Ik keek naar de schilderijen. Schubert hing er. Mozart hing er. Listz hing er. Maar waar waren de andere schilderijen? In het midden van het lokaal stond een piano. Ik ging gewoon mijn eigen gang, pianospelen kon ik ook. Dus ik ging er achter zitten. Ik vond het mooi om met mijn vingers door de toetsen te glijden. Ik was heel erg geconcentreerd op wat ik deed. Vanuit mijn ooghoek zag ik dat de drie mannen ademloos zaten toe te kijken. Ik keek. Alle drie begonnen ze te klappen. “Anneliese, wat wil je worden in de muziek?’’ vroeg de man met de rode haren. Hij had blauwe ogen en hij had een breed postuur. Ik keek hem aan. “Dirigente,’’ zei ik met een dromerige blik. Ik keek voor me uit. Ik hoorde geeneens wat de man zei. “Anneliese?’’

Dit artikel delen?
  • Hits: 161