87 Hits

Publicatie op:
Het ging niet

Het ging niet goed met Jet. Ze sliep slecht. Eerder droomde ze steevast van helden en heldhaftigheden, van tunnels waar ze net niet in vast bleef zitten en vijanden die ze blijmoedig van klippen afduwde, maar dat deed ze niet meer. Ze lag nu wakker. En een verhaal uit haar jeugd vol sprookjes en bijbelvertelsels spookte obsessief door haar hoofd. Een parabel, zo had de juffrouw van de Bijbelse geschiedenisles het genoemd. Alleen de meisjes met brandende lichtjes mochten naar de bruiloft, de anderen niet.  Dit rommelde en gromde door Jets hoofd en vulde haar nachten met vrouwen, licht, donker, bruidegoms en onheil. 

Zat de jeugd vol verhalen haar dwars? Maar Jet was al jarenlang volwassen, ze werkte in het onderwijs, van verhalen was ze fervent voorstander. Was het de bruidegom, waren het de maagden? Ze had een drukke baan, aan trouwen was ze niet toegekomen.  Daar leek onlangs verandering in te komen toen er een vrolijke interimmanager werd aangesteld op de school waar ze werkte, maar deze grapjurk maakte het zich gezellig met alle vrouwelijke collega’s, niet alleen met Jet. Zij kreeg het alleen maar drukker.

En opeens zat ze thuis, met wat waarschijnlijk een burn-out was. Ze voelde zich beroerd en vroeg zich ook nog eens nacht op nacht af of ze nou bij de dwaze of bij de wijze maagden hoorde. Hoe verzon ze het, mopperde ze tegen zichzelf, al had ze daar amper fut voor, maar tegelijkertijd wist ze dat het een prangende zaak was, het ging haar om wie ze nou werkelijk was. Altijd had ze trouw haar huishoudvoorraden aangevuld, koffie, suiker, pasta stonden braaf paraat in de keukenkast, ook haar bankrekening hield ze goed in de gaten. Maar nu ze opeens tijd had om na te denken - en de tijd had ze, ze had zelfs geen puf om op haar telefoon te kijken – sloegen twijfels toe.

Haar huisarts raadde gesprekken met een psycholoog aan, al was er een wachtlijst. De ARBO-arts wist het niet. Thuis hielden de muren het gesprek niet gaande, daar moest ze zelf voor zorgen. Ze moest het doen met wat er in haar hoofd zat. Na diep nadenken en ernstig zichzelf toespreken: nee, het is geen schande om aan bijbelgeschiedenissen terug te denken als je niet meer in god gelooft, ja, als iets je dwars zit moet je er aandacht aan besteden, nee, je hoeft niet de hele dag aan die suffe Jeffrey te denken, en ja een wandelingetje is vast goed al weet ik niet hoe ik het ene been voor het andere krijg… had Jet op Wiki de betekenis van de maagdenparabel opgezocht. Het verhaal waarschuwt voor de dag des oordeels - wees waakzaam want je ‘ kent dag noch uur’. Oef, dacht ze afwerend. Maar oplettend in het leven staan is goede raad, dacht ze ook, voor je het weet ben je dood. Vervolgens kreeg ze bovenop haar burn-out een heftige griep en in een vurige koortsdroom stonden de dwaze én de wijze maagden haar te woord.  

Het was ons niet gezegd extra olie mee te brengen, herinnerden de eersten zich alle vijf heel stellig.

Van de wijze maagden zei er eentje: Mijn moeder had me gevraagd wat meer olie mee te nemen, dus dat heb ik gedaan.

Moeders, realiseerde Jet zich, zijn vaak doorslaggevend.

Een andere, ook een wijzere maagd, inmiddels zelf moeder, legde het zo uit: Stel je voor, je wilt naar een concert, spaart voor het kaartje, en dan wil een vriendin op jouw kosten mee.

Ja, nou en? vroeg Jet.

Nou, dat is niet eerlijk, zei de moeder, die vriendin moet zelf sparen.

Ik heb moeite met moeders, dacht Jet, dat valt me op. En het woord wijs is ook maar een woord.

Hoe zat het eigenlijk met die tíen maagden en die éne bruidegom, vroeg ze aan de derde die ze tegenkwam, een andere invalshoek kan nieuw licht werpen op een oude zaak.  Jullie zaten met je vijven bij één man. Een maagd is nog niet seksueel actief, een bruidegom staat op het punt seksueel actief te worden, hoezo vijf maagden en één man? 

Hier vertraagde haar droom en nam andere dimensies aan, dat stond Jet wel aan maar al te snel trok het beeld weer recht.

Wijze maagd nummer drie slikte.

Zie je nou wel, zei Jet boos, dit is zo’n verhaal waarin pontificaal over vrouwen heen gelopen wordt, daar heb ik nu last van.

Wijze maagd vier en vijf kreeg ze niet te spreken, zij hadden het te druk. De bruidegom kon ze evenmin om uitleg vragen, hij was al jaren dood.

Een droom komt voort uit je eigen hoofd, zei Jet tegen Jet. Ze hadden het verhaal geanalyseerd en gereduceerd tot een gevalletje macho indoctrinatie, waar ze als kleine meisjes mee waren geconfronteerd en wat ze nooit van zich af hadden weten schudden. De koorts zakte.

De in de ziektewet zittende lerares kreeg bloemen van bezorgde collega’s en kaarten van toegewijde leerlingen en voelde zich weer mens. Bedachtzaam keek ze nog eens terug op haar verhalenrijke jeugd. Een prachtjeugd. Er ging haar nog een licht op: als de jongens uit haar jeugd zich net zo waren gaan spiegelen aan het voorbeeld van de bruidegom als meisjes aan dat van de maagden, dan verklaarde dat heel wat conflicten. Ze snapte zelfs Jeffrey beter. Niet dat ze hem vergaf.

Ze sliep drie nachten achterelkaar door en wist zich aan de beterende hand.

Je leeft maar een keer, het eind kan elk moment komen maar een gewaarschuwd mens telt voor twee, zei ze tegen zichzelf en zwoer bovendien plechtig dat ze zich nooit, maar dan ook helemaal nooit, meer zou laten koeioneren of in de put praten, door wie of wat of hoe dan ook - de wereld zat barstensvol kletskoek, ze zou zich hoeden voor het zich laten aannaaien van oren. En een griepprik wou ze voortaan ook.


Een review kan waardevol zijn voor de auteur maar heeft verder geen invloed op de waardering door de jury.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Het ging niet"

26.05.21
Feedback:
mooi verhaal
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig