Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

Het geheim (in de rode koffer)

Geschokt leg ik de brief op het dekbed. Opa heeft geen geheim onthuld, hij heeft vragen opgeroepen.

Het is vakantie. In de werkkamer van opa ruikt het naar een natte leren jas die te vroeg in de kast is opgehangen. Oude boeken vullen de hele wand tot aan het plafond. Netjes alfabetisch gegroepeerd: Drie kasten geschiedenis, waarvan twee planken met antieke boeken. Verder vier kasten romans en twee planken gedichten. Op een plank in de hoek bij het raam liggen nieuwe romans die opa nog wil lezen. Daar heeft hij nu geen tijd voor. Op de grond twee stapels tijdschriften die, op het oog ongeordend, liggen te wachten om ingebonden te worden. Allemaal geschiedenis, want daar is opa gek op. 

Ik zit in opa’s leunstoel en lees mijn nieuwe strip van Asterix, Het pretpakket. Opa schrijft op de grote witte vellen die aan de andere kant van zijn werkkamer tegen het bloemetjesbehang hangen. Ze dragen de titel: Analyse conform Clausewitz. Opa heeft er tabellen opgezet met in de rijen jaartallen en oorlogen. Bovenin de kolommen staat: Leger, regering en volk. Aan het begin van de vakantie ben ik te weten gekomen dat opa van alles uitzoekt over oorlogen. Niet alleen de Eerste en Tweede Wereldoorlog, waarin hij als soldaat gevochten heeft. Nee ook de oorlog in Vietnam, Joegoslavië, Irak en zelfs de Frans-Duitse oorlog en de oorlogen in de tijd van Napoleon. Over alle oorlogen die je maar kunt bedenken heeft opa boeken. Hij heeft het er druk mee. Nu hij al jaren gepensioneerd is en al zijn vrijwilligerswerk heeft afgestoten, heeft hij eindelijk de tijd om te achterhalen of er een wetmatigheid, zo noemt opa dat, te ontdekken is in de afloop van oorlogen. Hij zoekt uit waarom een land de strijd opgeeft en waarom een land de oorlog wint of verliest. Hij zegt mij nu nog niets, maar opa heeft mij beloofd het later, als het werk af is, uit te leggen. Dat kan nog wel even duren. Iedere dag staat hij heel vroeg op. Hij beklimt dan het trapje dat aan zijn boekenkast vastzit. Uit zijn kast haalt hij een oud boek over een oorlog uit lang vervlogen tijden. Het boek legt hij naast zijn laptop die opengeklapt op het bureau staat. “Nog even het kussentje op de zitting van mijn bureaustoel opschudden,” mompelt opa altijd. Zijn dag kan beginnen. 

De laatste dagen gaat steeds om even voor twaalf de telefoon. Opa schrikt er niet van. Hij weet wie aan de lijn is en begint steeds zachtjes in het Engels te praten. Altijd als opa dat doet weet ik dat ik er niet bij mag zijn. Na een minuut legt hij een hand op de hoorn. “Haal je even koffie voor mij. Zwart graag, en vergeet de zoetjes niet.” Ik sprint twee trappen af naar de keuken op de begane grond. Als ik terug ben is hij weer rustig aan het lezen. Weer te laat. Zo gaat dat nu al drie dagen. Opa noemt het zijn geheim. “Mijn geheim is alleen geheim zolang ik de enige ben die het weet. Later als ik dood ben zal ik jou het geheim verklappen. Wacht maar af.” Dat is het laatste dat hij mij vertelt. 

Bij het testament zit een brief. “Voor Johnny,” staat erop. Ma heeft de brief net aan mij gegeven. De beloofde brief van opa waarvan alleen ik weet dat daarin zijn geheim zit. Met snel kloppend hart open ik de brief. Een sleuteltje valt op de grond. Ik lees: 

“VERSCHEUR NA HET LEZEN DEZE BRIEF. In de rode koffer achter de muur op zolder zit een blauw metalen kistje. In dat kistje zit mijn grote geheim. Nu ik er niet meer ben draag ik mijn geheim aan jou over. Vertel het niemand. Blijf altijd goed je best doen Johnny. Liefs opa.” 

Ik verscheur de brief en leg het sleuteltje diep achterin mijn kledingkast achter de stapel lange broeken. Morgen ga ik met pappa en mamma naar opa’s huis. Dan ga ik het kistje halen. ‘s Avonds voor het slapen gaan zal ik het kistje openen. Vanaf dan is opa’s geheim mijn geheim. 

Op zolder achter de muur heb ik de rode koffer snel gevonden. In de koffer zit inderdaad het blauwe kistje van opa. Terwijl ik het kistje in mijn rugzak stop denk ik aan vanavond als ik in alle rust op mijn eigen kamer het kistje open zal maken. 

Na het avondeten ga ik snel naar boven. “Ik ga even gamen hoor.” Op mijn kamer haal ik het kistje uit mijn rugzak. Het kistje gaat open als ik het sleuteltje drie keer rechtsom heb gedraaid. Als ik de deksel open zie ik het liggen, opa’s geheim: een bundeltje vergeelde enveloppen, een paar foto’s en een rouwadvertentie uit een Duitse krant. Mijn hart klopt in mijn keel. Ik lees: 

Einen langen Weg sind wir gemeinsam gegangen,

aber jetzt müssen wir Abschied  nehmen von

Gertrud Charcon - Knakowski

4 April 1921 - 18 September 1997

Krankenschwester im Ruhestand, Rohwöll Hospital 

in stiller Trauer:

Yves Charcon

Gerhard Knakowski

Trauerhaus: 

Gerhard Knakowski, Mühlweg 20, Rohwöll

Die Trauerfeier hat im engsten Familienkreis stattgefunden. 

Een rouwkaart van vijf jaar geleden, ik snap het niet. Het touwtje dat om het stapeltje brieven zit peuter ik los. Zes brieven vallen op het laken. Op de voorkant zie ik dat ze allemaal naar opa’s postbusnummer zijn gestuurd. Op de achterkant van alle brieven staat een adres in Rohwöll. Op de rand van het bed lees ik ze een voor een. In de laatste brief lees ik: “Sie schreiben: ‘Ich möchte nicht, dass Gerhard mich findet. Versprich mir, dass du ihm nie von mir erzählst, denn sonst ist mein Leben vorbei.’ Ich verspreche es dir und lass dich in Ruhe.” 

De inhoud van de brieven doet mij het ergste vermoeden. Had mijn lieve opa in de oorlog in het geheim een relatie met een Duitse verpleegster. Was het een avontuurtje of heulde hij met de vijand. Vanaf de rand van mijn bed kijk ik naar buiten. Morgen de brieven nog maar eens lezen. Misschien kan ik dan die vragen beantwoorden. Daarna moet ik mijn geheim vergeten.

Dit artikel delen?
  • Hits: 238