Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

Happy end

Happy end
 
De uitnodiging viel op een regenachtige dag in juni bij ons op de mat. De
vormgeving was nogal bijzonder, een stijl die moeilijk te kwalificeren was, maar met een beetje goede wil als artistiek en prikkelend kon worden uitgelegd. Vage zwarte lijnen op de voorzijde die van alles maar tegelijkertijd ook niets voorstelden. Het was maar net wat je er zelf in wilde zien. Een flinke joint, een fallussymbool, een bijzondere tuinfakkel ... In de rechterbovenhoek stond, bij wijze van postmerk, een subtiele afbeelding van een rode koffer. In eerste instantie zei het me niets, maar op de een of andere manier legde ik toch een link met de gastvrouw. Hoe dan ook, Bas en ik werden getriggerd en waren wel in voor iets geks.

Op een zwoele zaterdagavond in augustus was het zover. In de bossen van België zou het allemaal gaan gebeuren. Mijn droomfeest leek het echter niet. De gastenlijst was niet om over naar huis te schrijven en de aanleiding voor het feest was wat vaag, maar als de muziek goed was zou ik me wel vermaken. Na een zware ballettraining eerder die dag, nam ik thuis een douche, kleedde me geheel in stijl, creëerde twee smokey eyes om vervolgens samen te vertrekken. Ik was de Bob, zoals gewoonlijk. In mijn oranje deux-chevaux, het dak lekker open, reden we plankgas richting het land van overvloed. Eenmaal in het bos hoefden we slechts af te gaan op de muziek van Pink Floyd die door de bomen heen galmde om op de juiste locatie uit te komen. We waren fashionably late. Het feest was al in volle gang. Hierdoor kon ik meteen al bij aankomst inschatten dat mijn voorgevoel terecht was geweest. Dit zou niet mijn avond worden. Ik voelde me niet senang met de aanwezigen en de sfeer die nog het best te omschrijven valt als eigenaardig. Freaks en oude hippies, waarvan sommige al behoorlijk lam en bepaald niet God's gift to women, gedroegen zich alsof ze onweerstaanbaar waren.
 
Al na een uurtje had ik het gezien en trok me binnen terug voor een sanitaire stop. Dwalende door de imposante hal werd mijn nieuwsgierigheid gewekt en kon ik de verleiding niet weerstaan een korte inspectie uit te voeren waarbij mijn aandacht meteen getrokken werd naar een deur met het opschrift ‘Herenkamer’. Gastvrouw Candy kennende was de benaming geen toevallige keuze geweest. Laten we zeggen dat ze niet eenkennig was en een bepaalde reputatie had opgebouwd de afgelopen jaren. Ooit was ze door een vriend van Bas betrapt tijdens een spannende Kamasutra sessie met een invité. Onverstoorbaar had ze hem poedelnaakt in een niets verhullende pose uitnodigend aangekeken. Uiteindelijk had zijn rol als voyeurist, al twijfel ik tot op de dag van vandaag aan de betrouwbaarheid op dit punt, haar naar een ongekend hoogtepunt geleid. Haar ontembare zinnelijke verlangens waren sindsdien een publiek geheim en spraken met name de heren aan waarbij ze vurig hoopten dat een dergelijk onverwacht pikant scenario ook hen een keer te beurt zou vallen. Voorzichtig deed ik de deur open en gluurde enigszins gegeneerd de kamer in. Vrijwel meteen zag ik hem naast een kobaltblauwe chaise longue staan. De rode koffer. Klein, frivool en voorzien van een velours bekleding perfect passend bij de sensuele stijl van deze extravagant ingerichte ruimte. Ik giste dat er voldoende zinnenprikkelende attributen in zouden zitten om alle vandaag aanwezige mannelijke gasten met een gelukzalige glimlach huiswaarts te laten keren. Na nog wat rond te hebben gelopen en wat kinky objecten te hebben bestudeerd, hield ik het voor gezien. Ik wilde niet het risico lopen betrapt te worden. Glimlachend vanwege alle bizarre fantasieën zocht ik in de hal het toilet waar ik op mijn gemak mijn ontdekkingen de revue liet passeren.
 
Een klein kwartiertje later begaf ik me weer tussen alle andere feestneuzen en deed een poging om op gedateerde psychedelische muziek als een blij konijntje enthousiast te staan huppelen op een geïmproviseerde houten dansvloer. En met succes. Al snel volgden er meer. Candy, die waar het haar kleding betrof altijd ging voor less is more in de meest letterlijke zin, trok aanstellerig haar strapless jurk voor de zoveelste keer omhoog. Een vrij ongewone handeling voor haar gezien het feit dat ze sinds haar boobjob, in de jaren '80 nog een zeldzame luxe, te pas en te onpas op feestjes aan eender wie het resultaat toonde waarbij ze haar bruine Bambi-ogen verleidelijk samenkneep. Kort na middernacht ging ze met haar man naarbinnen waarbij ze onderweg enkele gasten heimelijk aanspraken. Ook Bas had blijkbaar een VIP status verworven. Ondanks de eerder op de avond aan mij gedane beloftes, vergezelde hij opgetogen de andere uitverkorenen en verdween met hen in de schaars verlichte villa. Wijs geworden na ervaringen tijdens eerdere feestjes bij zijn vrienden, wist ik inmiddels wel wat er komen ging. Candy zou haar naam eer aan doen en haar gevolg ruimhartig trakteren op een dosis luxe snoepgoed, en dan heb ik het niet over bonbons of bitterballen. Zij zou de spiegel die al uren gereed stond voorzien van nauwkeurig afgemeten lijntjes snow en deze heupwiegend en uitdagend laten rouleren onder de speciale genodigden, waarbij ze quasionschuldig haar harde tepels in eenieders rug prikte in de hoop op meer. En vaak met succes. Anyway, Candy zag haar kans schoon en deed waar ze goed in was. Zometeen zou de hele meute zich weer extreem uitgelaten bij de overige gasten voegen met pupillen zo groot als schoteltjes en energie voor tien. Een luidruchtig groepje stakkers wiens vrouwen gezamenlijk verveeld met een Marlboro en een Campari voor zich uit zaten te staren. Ontevreden en onderdanig aan hun hippie haantjes. Ik dronk mijn gin-tonic op, de enige die avond, pakte mijn tas en vertrok.
 
Onderweg naar de parking kwam ik een verdwaalde feestganger tegen. Vanwege zijn onverzorgde ouderwetse kapsel deed hij me nog het meest denken aan een prehistorisch wezen. Met dubbele tong probeerde hij me iets duidelijk te maken en toonde me daarbij zijn edele delen. Een slap hoopje grauw vlees hing treurig tussen een woeste bos krullen. Ook down under had de tijd stil gestaan. Ik negeerde zijn avances en slofte verder, startte mijn auto en deed mijn licht en de radio aan. Vanuit mijn autospiegel zag ik dat het oermens zich, geholpen door de zwaartekracht, tegen een dikke oude boom aan kwakte, volledig out ging en niet meer in staat was tot wat dan ook. Ik besloot ter plekke rap op zoek te gaan naar een Belgisch frietkot, de enige bestemming die in aanmerking kwam voor de ultieme goedmaker van deze teleurstellende avond. Al snel had ik 'm gevonden en bestelde gretig een lekkere vette hap. Gelukzalig liet ik een royaal door de mayo gehaald frietje mijn mond in glijden. Een happy end avant la lettre.
 
 
Dit artikel delen?
  • Hits: 376