Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!

De jury zal de verhalen nu lezen en beoordelen.  Zij streeft ernaar de uitslag in de laatste week van de maand augustus, op deze website, bekend te maken.

Flashback.

Barend, de vader van Denise was al eerder overleden en onlangs ook haar moeder. Het huis moet leeggehaald worden en dan in de verkoop. Vandaag wil ze alleen zijn tussen ‘de herinneringen’ uit het verleden. Ze loopt wat verdwaasd door het huis, haar geboorteplek. Alles komt voorbij in een flits. Denise haalt de scheurkalender van de muur. Haar moeder had altijd een scheurkalender hangen in de keuken. De scheurkalender staat stil op maart 2048. Naast de bank van haar moeder staat altijd en eeuwig haar ouderwetse rode koffer. Wat heeft ze die vele malen vervloekt, deze hangt met touwtjes aan elkaar. Denise kijkt nog even of er nog iets waardevols in zit. Ze pakt de koffer op en laat deze per ongeluk vallen, de koffer valt open. Wat blijkt, er zit een dubbele bodem in de koffer. Een boek, ‘hoe overleven we corona’ komt te voorschijn. Ze staat perplex en gaat in haar moeders favoriete stoel zitten, er vloeien tranen. Het boek slaat open op bladzijde 131 en de woorden ‘wees sterk’ zijn onderstreept. Er valt een handgeschreven brief uit het boek. Ze herkent het handschrift van haar moeder, Charlotte.

Lieve Denise,    Wat waren we blij met jouw als kind. Ik heb je deze naam gegeven omdat het gewoon bij je past. De puberteit van jou was niet makkelijk maar zeer boeiend. Toen brak in 2020 plotseling het coronavirus uit. De wereld stond op zijn kop, ook in ons gezin. Je pa werd ziek en opgenomen met corona in het ziekenhuis, bezoek was  verboden. Wat hebben we samen er veel over gepraat aan de keukentafel maar konden niks doen. Gelukkig na een lange tijd konden we ons manneke weer in onze armen sluiten. De beelden op televisie staan in mijn netvlies gegrift met overvolle ziekenhuisbedden. We maakten deel uit van een stukje wereldgeschiedenis die zijn weerga niet kent. Leven in vrijheid maar wel in gevangenschap, ‘de intelligente lockdown’ was geboren. De anderhalvemetersamenleving vond je stom maar het was keihard nodig. Als donderslag bij heldere hemel verloor je vader ook zijn baan. Was een moeilijke tijd maar hij liet zich omscholen tot buschauffeur. Je kwam met vele vragen waar wij het antwoord ook niet van wisten. We hebben het net als jij in die tijd via de televisie moeten horen. In die periode was ik ook nog jarig, niemand kwam, nee niemand mocht komen. Het enige cadeau wat ik toen gehad heb was het boek ‘hoe overleven we corona’ van jou. Wat was ik blij met het cadeau, ik voelde met toch een beetje jarig. Aan het einde van het examenjaar kreeg je het ‘gratis’ diploma in 2020 uitgereikt. Jullie gaan de geschiedenisboeken in met de ‘eer’, ze hoefden er niks voor te doen. Vooral wij wisten wel hoe hard jij er voor geknokt hebt om je diploma te halen. Avond aan avond zat je op je studeerkamer, je wilde zo graag slagen. Soms bracht ik een kopje thee wat je zeer op prijs stelde en zag al je boeken open liggen. We waren blij dat je was geslaagd, je wilde de vlag niet buiten hangen. Pa en ik vonden het als onze morele verplichting om te laten zien hoe trots we op je waren. Daar hing de vlag met je favoriete rugzak te waaien in onze woonwijk. Elk jaar staan er plantjes met de nationale driekleur voor de geslaagden in de supermarkt of bloemenzaak. In jouw jaar 2020 was er niet één, pa en ik hebben de vlag in elkaar geknutseld en tussen je prachtige plant op je slaapkamer gezet. Een jaartje eerder had je een bijbaantje bemachtigd in de supermarkt. Vol overgave liet je ons het eerste saldo zien op je mobiel die je had verdiend in die maand. Werken voor jouw eigen bijverdienste in de winkel was in de coronatijd niet makkelijk. Mensen hijgden soms in je nek ook met het dragen van je hesje met ‘houd 1,5 meter afstand’. Je deed altijd je stinkende best en veel mensen hadden lak aan de 1,5 meter. Wij hebben je verteld dat er ook mensen zijn die zich strikt aan de regels houden en die je moet waarderen. Soms kwam je thuis in een dip maar de mooie verhalen over de verstandige mensen zijn bij mij  voor altijd blijven hangen. Je vond het maar niks het dragen van het hesje maar deed het plichtsgetrouw voor je bescherming en veiligheid. Ik ben door vele collega’s van je werk gebeld. Voor hen was je een stimulans en hun inspiratiebron voor het dragen van het hesje totdat het niet meer hoefde. Je had meer invloed dan je dacht, een mooier compliment konden wij als ouders niet krijgen. Heb het hesje vele malen met liefde voor je gewassen. Er kwamen later steeds meer versoepelingen die het leven weer wat aangenamer maakten. In die tijd waren de mondkapjes schaars, weet je nog. Heb me aangeleerd om mondkapjes te maken via een YouTube kanaal die jij me aanraadde. Ben achter het naaimachine gaan zitten en jawel, het eerste mondkapje gemaakt. Vanaf 1 juni in dat jaar was er in het openbaar vervoer een mondkapje verplicht. Jij moest er ook aan geloven toen de scholen weer open gingen en met het openbaar vervoer moest reizen. Wat was je blij met het eerste persoonlijke mondkapje dat ik voor je gemaakt had. Ik wist precies wanneer je van het openbaar vervoer gebruik had gemaakt. Het mondkapje hing onderaan je kin als je thuis kwam (heb er vaak om moeten lachen). Gelukkig heb je later ingezien dat het wel zijn vruchten heeft afgeworpen. Een huisje aan de Zeeuwse kust, wat vond je dat saai. Na de versoepelingen van coronamaatregelen vond je het een feest om op vakantie te gaan in eigen land. Op de camping heb je wel je mannetje ontmoet waar je vaak van droomde. Aan de pandemie kwam een eind, zo ook aan deze brief.   Wat de koffer betreft, ik heb deze ook vervloekt. De koffer heeft oorlogen en pandemieën overleefd, het is namelijk een erfstuk.   Wees sterk, Charlotte.

Haar man, Julian komt laat in de middag Denise ophalen. Verontwaardigd kijkt hij rond in het huis en zegt, ‘je hebt niet veel gedaan.’ Ze antwoordt met een lachende traan, ‘ik ben wel wijzer geworden.’ Denise overhandigt voorzichtig Julian de rode koffer ‘met inhoud’.

Dit artikel delen?
  • Hits: 235

1.55