Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

LEA

Met een passie die aan waanzin grenst, bestudeert Lea alles wat met Mars te maken heeft. De rode planeet fascineert haar al van kinds af. Ze voelt een vreemde aantrekkingskracht tot het hemellichaam elke keer dat ze iets nieuw leert. Soms wou ze dat ze op Mars woonde. Haar collega's vinden het een vreemd verlangen, maar Otto begrijpt haar wel. Hij deelt haar passie voor Mars en zou zo mee verhuizen. Wat Otto niet weet, is dat er wel degelijk leven is op Mars. Het is een goed bewaard geheim van Lea. Voor haar twaalfde verjaardag kreeg ze een boek cadeau. Daarin wordt de hele Martiaanse samenleving beschreven. Om een of andere reden krijgt ze het niet over haar hart het boek te delen met Otto, ook al is hij haar beste vriend. 

Op weg naar huis mijmert Lea over Phobos en Deimos, de manen van Mars. Het neemt haar zo in beslag dat ze de scharlakenrode koffer pas opmerkt wanneer hij met een klap in de gang valt. Eén blik op de koffer doet de vloer deinen. Het Martiaanse leger stuurt opdrachten en materiaal naar hun agenten op andere planeten in rode koffers. Koffers zoals er nu een in Lea's gang ligt. Lea vermant zich. Het kan toch niet zijn dat een Martiaanse koffer bij een Aardling zoals zij beland is? Het kaartje trilt terwijl ze het omdraait. LEA 051 staat in sierlijke letters te lezen. Lea's hart slaat een slag over. Waarom hangt haar naam aan de koffer? Wat betekent de code?

Ze piekert er de hele avond over: tijdens haar opgewarmde maaltijd, tijdens de korte douche en van de film op tv krijgt ze niet veel mee. Langzaamaan wint Lea's nieuwsgierigheid het van haar angst. Ze zet de tv uit en neemt de koffer mee naar haar bed. De klik waarmee de sloten openen, klinkt oorverdovend. 

051, 

Reeds lange tijd worden agenten van Mars naar Aarde gestuurd. De Legionair Extern Aarde (LEA) leert de gedragingen van Aardlingen kennen om zich perfect te mengen met de inheemse bevolking. Zo kan hij waardevolle informatie vergaren die de Martiaanse overheid helpt in haar planetair beleid. Hij kan ook cruciale opdrachten uitvoeren die de veiligheid van onze planeet verzekeren. 

U werd als jongeling naar Aarde gestuurd om daar op te groeien. Op die manier creëerden we de perfecte LEA. U denkt en functioneert als een Aardling en bent daardoor perfect geplaatst voor de opdracht die u hieronder zal vinden. 

De Aardling die Otto Kilby wordt genoemd heeft een erg uitgebreide kennis over Mars. Zijn kennis vormt een gevaar voor de Martiaanse samenleving. U dient zijn leven te beëindigen en zijn werk aan de Martiaanse overheid te bezorgen. Uw connectie met de Aardling plaatst u in de ideale positie voor de uitvoering van deze opdracht. 

Lea staart naar het briefje. De onmogelijke waarheid doet haar duizelen. Ze is een Martiaan. Sterker nog, een Martiaanse soldaat. Hoe langer ze erover nadenkt, hoe meer de puzzelstukjes in elkaar vallen: haar voorliefde voor Mars, het boek, haar verlangen om op Mars te wonen, … Het heeft allemaal te maken met haar afkomst. Vreugde en verdriet strijden om Lea's aandacht. Haar liefste verlangen blijkt werkelijkheid, maar de prijs die ze ervoor moet betalen is erg hoog. Hoe kan ze ooit Otto opgeven voor een leven op Mars? Na lang piekeren en woelen, valt Lea uiteindelijk in een onrustige slaap. In haar nachtmerries kijken Otto's lege ogen haar keer op keer beschuldigend aan. 

De koffer staart Lea ongeduldig aan wanneer ze donderdagochtend ontwaakt. Voor de zoveelste keer maakt ze hem open, maar weer vindt ze alleen het briefje. Boos klapt Lea de koffer dicht. Ze gaat naar de keuken voor een kop koffie. Het idee dat het op een ongeluk kan lijken duwt ze samen met haar boterham in de broodrooster. De gedachte dat het maar één mensenleven is, begraaft ze onder de laag chocopasta op haar toast. Ze slaat de voordeur dicht in het gezicht van de gedachte dat het snel en pijnloos kan gaan en vertrekt naar haar werk. 

Taxine is een giftige stof die een verlammende werking heeft op het hart. Het zit in alle delen van de taxusplant, behalve het rode vruchtvlees van de besjes. De naalden en pitten bevatten de grootste hoeveelheid taxine en kunnen leiden tot symptomen als braken en duizeligheid. En uiteindelijk ook tot de dood als gevolg van een hartstilstand.

Lea houdt zichzelf voor dat ze alleen nieuwsgierig is. Even kijken hoe het zou kunnen verlopen. Ze gaat Otto niet vermoorden. Dat krijgt ze niet over haar hart. Haar beste vriend is belangrijker dan een leven op Mars. Ze klikt de webpagina weg en werkt verder aan het verslag dat ze vanavond moet inleveren. 

Zoals elke vrijdag is Lea druk in de weer met iets lekkers voor bij de koffie. Ooit verloor ze een weddenschap van Otto waardoor zij het vieruurtje moest voorzien. Ondertussen is het traditie. Voor vandaag heeft ze een notentaart gemaakt. Lea strijkt de witte wolken slagroom plat en bedekt die met een regen van gehakte noten. Ze bewondert de afwerking nog een keer voor ze de doos sluit. Ze hangt haar tas met notitieboeken over haar schouder en gaat op weg. Lea kijkt altijd uit naar de vrijdagen in Otto's studeerkamer. Dan bespreken ze alles wat ze op woensdagmiddag in de bibliotheek konden ontdekken. Ze discussiëren vrolijk over hun favoriete planeet en zo wordt het al snel vier uur. 

Otto neemt een hap van zijn stuk notentaart. Lea houdt hem nauwlettend in de gaten terwijl hij nadenkend kauwt. Een glimlach verlicht Otto's gezicht en Lea laat opgelucht haar adem ontsnappen. Hij verorbert de rest van zijn stuk taart in recordtempo. Zelf slaat ze een stuk af omdat ze zich niet goed voelt. Otto haalt zijn schouders op bij die verklaring en babbelt vrolijk verder over de twee maantjes van Mars. Hij begint al snel aan zijn tweede stuk taart. Lea juicht inwendig. Hoe meer hij van haar taart eet, hoe beter. 

Met trillende handen opent Lea de deur. Ze rent rechtstreeks naar haar kamer en gooit de koffer op bed. Verlaten vliegveld – blauwe uur. Het nieuwe briefje valt meteen op wanneer Lea de koffer opent. Ze gooit Otto's aantekeningen er bovenop en klapt de koffer dicht. Ze neemt hem mee naar de hal. Daar ijsbeert ze over het sleetse tapijt tot ze een auto hoort stoppen. 

De taxi stopt aan de poort van het verlaten terrein. Zwijgend betaalt Lea de chauffeur voor ze uitstapt. Ooit was hier een vliegveld, maar het enige wat er nu nog vliegt zijn muggen. Lea wuift de lastpakken weg, gooit de koffer over het hek en klimt zelf achterna. In het blauwe licht van de avondschemering kan ze nog net de vervallen loods zien staan. De bramen proberen haar ervan weg te houden, maar Lea baant zich koppig een weg door de struiken heen. Achter de loods treft ze een shuttle die ze herkent uit haar geheime boek. Het ruimtetuig wordt gebruikt om naar andere planeten te reizen. En terug te reizen. Een lange figuur stapt uit de schaduwen. Zijn rode riem met zwarte sterren geeft aan dat hij in dienst is van het leger. Lea toont hem de koffer die haar terugreis verzekert. De man maakt de koffer en open en bladert Otto's nauwkeurige aantekeningen door. Hij knikt even en samen gaan ze aan boord. Eindelijk gaat Lea naar de planeet die ze zo liefheeft, maar haar in duizenden stukken gebroken hart blijft achter in Otto's studeerkamer.

Dit artikel delen?
  • Hits: 62