Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is (nog) mogelijk:
Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
seconden

Een familie traditie

Net nadat ik mijn VWO diploma had gehaald, overleed mijn lieve opa. Hij was trots dat ik net als hem en zijn zoon, mijn vader, naar de politieacademie zou gaan. Dit had hij speciaal voor mij gekocht, bij zo'n dure lederwarenwinkel. En dit kreeg ik van hem kreeg toen hij mij feliciteerde met het behalen van mijn diploma. Ik zag de trots schitteren in zijn ogen. Tussen de tranen door. Die dag was het koud en donker buiten, ondanks dat het zomer was. Maar mijn familie zorgde dat het voor mij één van de meest zonnige dagen werd.

De jaren aan de politieacademie vond ik zwaar. Ik kreeg de meest uiteenlopende zaken onder ogen; van drugshandel tot geweld, van kinderporno tot moord. Tijdens die jaren heb ik vaak gedacht aan opgeven. Waarom waren er mensen in de wereld die zulke weerzinwekkende dingen konden doen? Wat was er met de mensheid aan de hand? Maar als ik dan het rode documenten koffertje op tafel smeet, wist ik weer waarvoor ik het deed. Opa's beredenering van een rood koffertje waren dat de kleur rood stond voor lef, energie, kracht en passie. En rood zou een letterlijke stopkracht hebben. Net als bij verkeersborden. Ik zou al de nare dingen die ik onder ogen kreeg, willen stoppen, met energie, kracht en passie. En met zo nu en dan een heleboel lef.

Opa zat zelf bij de tactische recherche, hij verzamelde informatie over strafbare feiten en verdachte personen. Hij heeft uren doorgebracht aan deuren en in andermans huizen, met ondervragingen van slachtoffers en getuigen en met videomateriaal doorpluizen. Ik kan me nog herinneren dat wanneer hij thuiskwam na een heftige zaak of een aantal zware dagen, hij er wel tien jaar ouder uitzag. Maar de volgende dag, als hij goed had geslapen en van oma haar heerlijke eten had gesmuld, had hij weer vernieuwde energie gevonden om de draad weer op te pakken. Dan pakte hij zijn documenten koffertje, ook een rode. Daar zaten zijn uitgewerkte papieren versies in van al het bewijs die hij met zijn collega's deelden, in een bruine envelop, die met zijn leven werd bewaakt. En een zwaar zwart cijferslot, die mooi afstak op het steeds meer slijtende leer.

Mijn vader, die werkt bij de forensische opsporing, werkt veel op plaats delicten. En dan vooral met de verzamelen van werktuig- en schoensporen. Hij werkt veel met het forensisch instituut en geeft les in het zoeken en vinden van sporen. Zijn expertise heb ik inmiddels al vaak kunnen gebruiken bij zaken die ik niet rond kreeg, omdat hij me hielp met het weer helder krijgen van het bewijs die hij en andere forensische experts hadden verzameld. Ook tijdens mijn studie heeft hij mij erg veel over verteld over zijn tak binnen het politiewerk. Toen ik slaagde voor de politieacademie, zat hij daar maar te grijnzen. Hij grijnsde voor twee. Ik zag dezelfde schittering in zijn ogen die ik toen zag bij mijn opa ten tijde van de uitreiking van mijn VWO diploma.

Een paar dagen later was mijn eerste dag als afgestudeerde recherchekundige. Mijn leidinggevende, hoofdinspecteur van der Kolk, kwam naar mij toe en zag het rode koffertje. Met een lach vertelde hij dat prachtig te vinden. Drie generaties in het politievak. Hoofdinspecteur van der Kolk had nog onder leiding gestaan van mijn opa en vond het een fantastische man om voor te werken, maar vooral om mee te werken. Hij ziet het met mij ook wel goed komen. Omdat hij mij had zien uitgroeien tot iemand met dezelfde passie, kracht, energie en lef als mijn opa en mijn vader. Ik bedankte hem vriendelijk. We hadden wel een zaak waar ik mijn aandacht op zou moeten vestigen, de moord op een moeder en haar kind. De zon breekt ineens door, een lichtstraal valt op het koffertje. Daarboven zit iemand toch te glunderen, dat weet ik zeker!

Dit artikel delen?
  • Hits: 29

3.55

(De gemiddelde waardering is 3.5 door 2 stem(-men)

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen