Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

Du Perron

 - Gelukkig, hier is het al: Het Kofferpaleis. Voor de verandering eens níet verdwaald en in een keer gevonden.
Hè, nergens een fietsenrek of een lantaarnpaal, dan maar voorzichtig tegen de etalageruit. Volgens mij zijn er geen andere klanten binnen. Des te beter.          
Koffers in alle soorten en maten, zo te zien. Jammer dat er geen prijzen bij staan. Meer dan vijftig euro wil ik er niet aan uitgeven; er staat ook nog een elektrische fiets op mijn verlanglijstje. Het liefst een Batavus, net als de overbuurvrouw, dat zou het allermooiste zijn. Prima excuus om eindelijk eens spontaan een praatje met haar aan te knopen. Nou zeg, buurvrouw, dat is ook toevallig, hebben we precies dezelfde fiets? 

‘Bon après-midi, monsieur. Bienvenue au Palais de la Valise. Oftewel in correct Nederlands: Hartelijk welkom in Het Kofferpaleis. Wat mag ik voor meneer betekenen?’                            
De man die me aanspreekt is vrij klein en tenger van postuur. Hij draagt een donkerblauw colbertjasje van een goede snit. Zijn stem klinkt zacht en beschaafd, licht geaffecteerd, maar zeker niet onvriendelijk.        
‘Eh, verkoopt u ook koffers misschien?’                             
Typisch iets voor mij: aan de bakker vragen of ie brood verkoopt. Gelukkig is de man discreet; hij schiet niet in de lach, noch knippert hij met de ogen of trekt hij de wenkbrauwen op.                               
‘Heeft meneer een specifiek type koffer in gedachten? Een reiskoffer, een instrumentenkoffer, een attachékoffertje, of nog anderszins misschien?’                                  
‘Wel, gewoon een simpele koffer, voor als ik een paar dagen op stap ga. Van tijd tot tijd bezoek ik mijn moeder in Friesland, daar blijf ik meestal dan een dag of drie. Zo’n soort koffer, begrijpt u wel? Niet al te groot, niet al te klein. Ik moet er probleemloos de trein mee in en uit kunnen stappen, zonder al te veel gesleep en al te veel gedoe. En liever niet zo’n ding op wieltjes.’                             
‘Dan denk ik onmiddellijk aan een Du Perron, meneer. Momentje alstublieft. Ah, daar heb ik hem al. Kijkt u eens hier. Frans design, dat spreekt voor zich. Een ijzersterke, kunstlederen lichtgewicht. Gemakkelijk te openen en vanzelfsprekend net zo makkelijk weer te sluiten. Compact, zoals u ziet, maar toch ruim dertig liter inhoud. Onverwoestbaar en vijf jaar fabrieksgarantie bovendien. Een puntje van importantie: hij voldoet geheel en al aan de IEC 60529-norm. Dus raakt u onverhoopt te water en uw laptop zit erin …Wat denkt u me daarvan?’        
‘Tja, dat klinkt bijzonder interessant. Maar die kleur, lichtrood, is dat niet opzichtig? Een beetje vrouwelijk ook? Of dat vooral een bepááld soort mannen … eh, ik bedoel, nou ja, u begrijpt wel wat ik bedoel.’      
‘Meneer, grijze muizen bestaan niet meer; de hedendaagse man bekent kleur. Een meer trendy koffer als deze zult u nergens tegenkomen.’                                   
‘Oh, modegevoelig ben ik helemaal niet, dus wat dat betreft …’                          
‘Excuses dat ik u zo abrupt onderbreek, meneer. Ik bedoel ook niet in de mode bij het grote publiek, het simpele klootjesvolk … Nee, deze rode koffer is ontworpen voor de man met goede manieren en verstand van zaken. De man die een exquise whiskey weet te waarderen en een neus heeft voor een fijne cognac. Een man gecreëerd uit edelmetaal. Een man zoals u. Toen u zonet uw fiets tegen de etalageruit stalde dacht ik direct: zie daar, een man met smaak. Een heer.’      

– Doorzichtige verkooppraatjes, daar trappen wij niet in. Hoewel, ergens heeft ie toch wel een punt. Ik héb een goede smaak. Voor de aardigheid eens naar de prijs informeren. Stel je voor dat de overbuurvrouw net voor het raam staat, wanneer ik een keer met m’n nieuwe koffer de straat in kom lopen. Goh, wat een chique smaak heeft de overbuurman. Nooit geweten.           

‘Tja, hij heeft inderdaad wel iets. Wat kost ie precies?’                                         
‘Meneer, u zal het niet willen geloven, maar deze Du Perron mag ik voor de weggeefprijs van nog geen vierhonderd euro van de hand doen. Driehonderdnegenennegentig, meneer. Jazeker, u hoort het goed: slechts driehonderdnegenennegentig euro.’                                    
De man buigt voorover over de toonbank en kijkt bedachtzaam in het rond, alsof hij zich ervan wil vergewissen dat niemand meeluistert – flauwekul natuurlijk – en hij fluistert op samenzweerderige toon: ‘In het magazijn beneden heb ik nog eenzelfde exemplaar. Het zijn de laatste twee. Als u ze allebei neemt, mag u ze voor de spotprijs van driehonderdvijftig euro per stuk de uwe noemen. Zevenhonderd euro rond, tel uit je winst. Een buitenkansje. Je zou een dief van je eigen portemonnee zijn, als je dat aan je voorbij laat gaan. Weet u meneer, ik verkoop ze met pijn in het hart, het zijn m’n kindjes. Het is dat u het bent.’

– Zevenhonderd euro. De helft van m’n vakantiegeld. Een elektrische fiets kan ik dan wel vergeten. Maar wat zal de overbuurvrouw denken als ze mij met twéé van die koffers ziet lopen? Ze is een vrouw van de wereld, die weet natuurlijk wat een Du Perron kost. Goh, de overbuurman loopt daar nota bene met twee Du Perrons. Wie weet is hij wel diamantair of zo. Nog best een knappe kerel ook. Vreemd, nooit eerder opgemerkt. Ik zal hem binnenkort eens aanspreken en voor een glaasje prosecco uitnodigen.

‘Weet u meneer, u kunt er een nachtje over slapen, maar ik kan ze helaas niet voor u reserveren. Als ik er straks een kan verkopen doe ik het. Al zijn het m’n kindjes, de schoorsteen moet ook roken. Weet u wat, houdt u hem eens vast. Gewoon zomaar, om even te voelen. Dat dacht ik al: een Du Perron staat u geweldig. Achter in de zaak staat een grote spiegel. Als u met me meeloopt, kunt u met eigen ogen aanschouwen dat ik geen onzin verkoop.      
Voilà. Heb ik íets te veel gezegd? De rode koffer lijkt wel speciaal voor u gemaakt. Weet u wat, ik pak z’n tweelingbroertje er ook even bij. Voor de balans, om het plaatje compleet te krijgen. En wat voor een plaatje. Une peinture, monsieur: L’homme aux valises rouges.’

Nee zeggen is er niet meer bij, de koop wordt gesloten. Zevenhonderd euro, maar dan heb je ook wat. Een elektrische fiets komt volgend jaar dan wel. De hartelijke winkelier complimenteert me nog met mijn goede smaak en weloverwogen beslissing: ‘De meeste mensen verkwanselen hun geld aan prullaria; meneer daarentegen investeert liever in een kwaliteitsproduct. Chapeau!’                           

Als een kind zo blij fiets ik naar huis, de twee kostbare Du Perrons achter op de bagagedrager vastgebonden. Even voor zessen rijd ik mijn straat in. In de gemeenschappelijke fietsenstalling loop ik haar onverwacht tegen het lijf: de overbuurvrouw. Dat zal je net zien.              
‘Goedenavond buurman. Goh zeg, dat zijn toch Du Perron-koffertjes? Wat toevallig, vorige week heb ik er zelf eentje bij de Action gekocht, een turquoise. Zeventien euro vijftig; hoe kunnen ze het ervoor maken, hè? Grappig trouwens dat u juist díe kleur heeft genomen; van een man zou je dat niet zo snel verwachten. Schattig hoor. Nou, eet u smakelijk straks en nog een heel fijn weekend verder.’

De rest van het weekend heb ik er behoorlijk de smoor over in. Maandagochtend fiets ik dan ook meteen naar Het Kofferpaleis om het volledige aankoopbedrag terug te eisen. De winkel is echter gesloten en tot mijn verbijstering is de etalageruit zelfs met krantenpapier dichtgeplakt. Een voorbijganger vertelt dat de zaak al een tijdje niet meer echt liep.

– Dan maar net doen alsof ik ze óók gewoon bij de Action heb gekocht. Per slot van rekening ben ik een man die doorgaans verstandig met zijn geld omgaat.

Dit artikel delen?
  • Hits: 447

4.095