Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De rode koffer

ik was zo blij met de rode koffer. maar ik mocht eigenlijk niet blij zijn, want we stonden voor een heel belangrijke missie. papa zoeken. die was naar amsterdam gegaan. en sindsdien hadden we geen contact met hem gehad. waar was hij? had hij een baan? waar woonde hij? wie waren zijn vrienden?

mama wilde nu naar amsterdam en papa zoeken. daarom had ik de rode koffer gekregen. het was zomervakantie. daarom had mama gezegd : we gaan papa zoeken. mama had een plattegrond van amsterdam gekocht. we logeerden bij een kennis. daar kregen we ontbijt. we aten 's middags vaak een tosti. en 's avonds vaak patat. in het begin had ik gedacht : oh, lekker, patat. maar intussen kwam de patat mijn oren uit. ik snakte naar brocolli. en bloemkool. mama had een plan gemaakt. ze belde bij elk huis aan. en vroeg dan naar papa. ze had zelfs een foto bij zich. alsof papa een crimineel was. als we 's avonds thuis kwamen streepte mama de straten door die we gelopen hadden. daar was papa niet. er was maar een bed in het huis waar we logeerden. daar moest ik slapen met mama. 'savonds was het wel chill. dan kon ik lekker tv kijken. mama zat dan haar plattegrond te bestuderen. welke wijk we de volgende dag zouden bezoeken. meestal dronk ze dan een wijntje. of meer dan een. en dan snurkte ze als we gingen slapen. dan lag ik wakker. urenlang. me wentelend op verschillende zijden en mijn rug. soms pakte ik mijn lievelingsboek wat ik had meegenomen. ging een stukje lezen. ik kon hele delen van buiten. maar ik had het meegenomen omdat het mij troost kon geven. ik wist wel dat we mijn vader niet zouden vinden. maar mama had nog hoop. misschien tegen beter weten in. het was warm in de stad. meestal als mama langs flats ging mocht ik beneden blijven. dan ging ik in de schaduw zitten. of in een speeltuintje schommelen. met een flesje water bij me. soms mocht ik ice tea kopen. na verloop van tijd kwam mama naar haar toe. niks, zei ze dan. geen papa. de dagen duurde lang. er leek geen einde aan te komen. aan de verveling. de lange wachttijden. een enkele keer hadden we een vrije dag. dan ging mama niet zoeken. dan mocht ik zeggen wat ik wilde doen. meestal was dat zwemmen. mama bleef dan aan de kant. maar ik ging dan baantjes trekken. rugslag, schoolslag, crawl. ik kon zelfs een beetje vlinderslag, maar daar moest ik nog veel voor oefenen.  

ik miste mijn poes. die lieve snorhaar die graag op schoot kwam en waarmee ik kon kroelen. ik miste mijn vriendinnen waar ik mee kon kletsen en lachen. ik kon hier alleen praten met mama. niemand zei verder iets tegen me. ik miste papa ook, maar ik was al een beetje gewend om zonder hem te zijn.  ik was eenzaam. dat vond ik een volwassen woord, maar ik dacht dat het nu bij me paste. ik voelde dat mama ver van mij vandaan was, omdat zij nog hoop had om papa te vinden. het leek wel of ze 's avonds steeds minder tegen mij te zeggen had.

wat moest ik zeggen als mijn vriendinnen vroegen waar ik met vakantie was geweest? naar amsterdam? om mijn vader te zoeken? naar amsterdam zou wel tof zijn. maar om mijn vader te zoeken maakte het zo sneu.

de weken vorderden. er gebeurde niks. niet wat mijn moeder verwachtte. de dag kwam dat we terug naar de provincie zouden gaan. ik pakte mijn boek in mijn rode koffer. ik pakte mijn kleding in de rode koffer. ik pakte mijn toiletspullen in de rode koffer. ik kon wel huilen. maar ik deed het niet. ik was 6 weken in amsterdam geweest. we hadden niet gevonden waar we naar op zoek waren. we moesten verder zonder papa. ik was dolblij om mijn snorhaar weer te zien, waar de buurvrouw voor had gezorgd. ik pakte mijn spulletjes uit de koffer en zette hem in de vensterbank. ik was zo blij geweest toen ik hem kreeg. maar als ik nu naar hem keek voelde ik me alleen.

Dit artikel delen?
  • Hits: 195