Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is (nog) mogelijk:
Dagen
:
Uren
:
Minuten
:
seconden

De rode koffer

 

Goh, het is wel groot. En wit. Vooral heel erg…wit eigenlijk.’                                                                              ‘Kijk, als ik nu nog maar simpelweg in mijn handen klap…zie je? Dan springt automatisch het licht aan hier in de keuken. En als ik -hier zo- de schuif met kookpotten opentrek, dan gaat automatisch de dampkap…’ 

Jean-Jacques’ uiteenzetting gaat verloren in het gerammel van potten en pannen, gecombineerd met het geluid van de dampkap en even later dat van een supersonische blender. Ik meen iets op te vangen over warmtewerende handgrepen, dienbladen met antisliplaag en pulsschakelaars. Nadat ik op een haar na de robotstofzuiger heb weten te ontwijken, maak ik gebruik van zijn onoplettendheid om met een grote teen de schuif van de kookpotten terug dicht te duwen.                                                                                                                                                                                                                                                                                          Zo. Dat scheelt weeral dertig decibel. Nog veertig te gaan. Ik beslis om voortaan een bezorgd gezicht te trekken wanneer ik hoor beweren dat de robot het zal overnemen van de mens. Desgevallend zal ik zelfs instemmend knikken.

Als eindelijk de herrie verstomt hoor ik nog een TV galmen ook. Iemand op CNN maakt zich sterk dat het nu echt wel naar de vaantjes is, dat klimaat. Ik besluit om ter zake te komen.

‘Zie je het een beetje zitten, zo zonder Mireille? Hoelang was het? Vijf jaar? En dan net samen dit nieuw huis gekocht, dat moet toch aankomen.’                                                                                                                    ‘Och, ik heb morgen al een afspraak met de bankdirecteur. Hij gaat golfen met mijn pa. Die overname van het huis, dat is zo gefikst. Nu ik gepromoveerd ben tot floormanager kan dat geen probleem zijn. Kijk hier eens rond: veertig procent korting op de apparaten en gratis plaatsing! Een mens kan het erger treffen met zijn job!’

O neen, niet opnieuw: ik spring nog liever in de brandnetels dan dat ik nog langer naar dat  gebral moet luisteren. 

‘Nee ja, ik bedoel: emotioneel en zo. Te horen krijgen dat je vrouw er vandoor is met een heftruckchauffeur, dat moet toch steken. Enfin, ik heb niks tegen heftruckchauffeurs, maar toch…Of nee, is het heftruck of vorklift? Of kan het alle twee? Soit, dat maakt op zich natuurlijk niet...’                                                                                                                                                                                                                                                                    ‘Let nu goed op Erwin’.

Jean-Jacques haalt ergens een piepkleine afstandsbediening vandaan en begint verwoed op allerlei knopjes te drukken. Er begint plots een muziekinstallatie te janken en achter mij begint er een WC door te spoelen. Met zichtbare ontroering staat hij alles gade te slaan. Ik houd het niet meer.

‘Maar dat slaat toch op niks man!’                                                                                                                        ‘En als ik nu dit...eh wat? Wat zei je?’                                                                                                                    ‘Of je nu op het knopje van de muziekinstallatie duwt, of je moet op dit drukken, je moet toch nog altijd op een knopje duwen? En die WC, wat is dat voor onzin! Je spoelt toch niet door voordat je, euh… Weet je wat ik zie, Jean-Jacques? Een huis vol compensatiedrang. Je probeert samen met je toilet je relatie door te spoelen!’

 ‘Kijk, het is niet mijn…ik bedoel…Ik heb Mireille leren kennen op de loopclub. Maar als je voor een bedrijf werkt dat het hardlopen tijdens de uren wil faciliteren, wat doe je dan?’

Faciliteren nog wel. Dat woord moet hij zeker tijdens een of andere vergadering hebben opgepikt.

‘Op een gegeven moment ging Mireille zonder mij naar de loopclub. En ze bleef steeds langer weg. Op een avond kwam ze thuis en vroeg ze me wat ik van polyamorie vond. Ze voelde  zich beklemd zei ze. Ik dacht eerst dat ze het over een nieuwe cocktail had. Toen duidelijk werd wat het betekent zei ik dat ze niet alles moet geloven wat er in die vrouwenblaadjes staat. De volgende dag stopte hier een Range Rover met zo’n man met een grote snor erin. Groot dat die snor was! Net die cowboy van YMCA! En weg waren ze. Ze was zelfs zo gehaast dat ze haar favoriete hebbedingetje vergeten is, die rode koffer, die ze in dat gek winkeltje op reis in Mallorca kocht, man toch.'                                                                                                                                Tijdens Jean-Jacques’ relaas zijn we –al dan niet bewust- tot aan de slaapkamer gewandeld. Het is een huis waar alle kamers op het gelijkvloers zijn. Een huis om samen in oud te worden. Plots valt hij stil. Voor het eerst kijkt hij me in de ogen.

‘De slaapkamer daar eh…kom ik voorlopig even niet, Erwin. Het galmt er nogal.’              

Ietwat onwennig blijven we staan. Ergens in huis begint er een WC door te spoelen.            

Dit artikel delen?
  • Hits: 88
(De gemiddelde waardering is 3 door 2 stem(-men)

Reacties   

# RE: De rode kofferIngrid Karsten 28-05-2020 22:30
mooi kort betoog over een schrille relatie.Dank je wel (heb je drie sterren gegeven) Groetjes van Ingrid Karsten
# De rode kofferStefano Rizzo 29-05-2020 22:53
Bedankt voor je lieve reactie Ingrid. Om de een of andere duistere reden is de schikking wat door elkaar gehaspeld, maar ik ben zeer tevreden dat de achterliggende boodschap is overgekomen.. groetjes, Stefano

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen