Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De rode koffer

Hij vond het maar een lelijk ding.  

Hoe mooi de kleur ook, het bleef een lelijk ding.                                                                                                                 

Niemand zou zoiets nog durven kopen op een rommelmarkt.

Het ‘rode misbaksel’ zoals hij het noemde,  had jarenlang een

anoniem leven geleid in de garage tussen talrijke andere vergeten voorwerpen.

Het stof plakte vingerdik op de koffer.  Je kon er je naam inzetten.

Het werd dan ook tijd om eens goed te rommelen.  Een moedig idee van

vrouwlief om definitief komaf te maken met allerlei spulletjes die er al jarenlang onnodig lagen te verkommeren en wellicht nooit meer het daglicht zouden zien.

Want,’  Zo zei ze.  ‘tijden veranderen, en we moeten mee met onze tijd’.  

En zo, op een rustige midweekdag naar het einde van de lente toe

begon manlief, nochtans een verwoed verzamelaar van allerlei snuisterijen,

aan één van de moeilijkste uitdagingen in zijn leven. 

Van zijn hart een steen maken …

Er stonden 2 lege dozen klaar.  Hij zuchtte diep, nam opnieuw de koffer vast,

blies er het bovenste stof af en bekeek het nog eens.  Het was een oud lederen exemplaar met klassiek handvat.  Hij klikte de beide sloten open.  De koffer was leeg.  In één van de opbergvakken  stak een vergeelde enveloppe met daarin een eigenhandig geschreven papiertje. 

‘koester wat je hebt.  Herinneringen zijn als bagage voor de ziel, op weg

naar ons volgend leven, Jospa.’

Niet begrijpend stak hij het papiertje terug in de enveloppe, gooide

het nonchalant, en dit zonder te kijken, in één van de dozen en zette de koffer

ernaast.  Manlief ging verder met rommelen.  Twee uren en een anderhalve doos later was hij ermee klaar. 

Het recyclagepark bevond zich op enkele minuten rijden.  Trots gooide hij de dozen in de papiercontainer.  De rode koffer verdween in die van het grof huisvuil.

Vrouwlief vroeg hoe het geweest was.  Het woord ‘rode koffer’ was amper uitgesproken of zij onderbrak hem fors.  ‘Dat moogt ge nooit wegdoen.  Dit is nog

een erfenis van mijn bompa Louis, een cadeautje als dank voor een Jood het leven te hebben gered.  Het is een uniek exemplaar.  Engelse makelij.  Antiekhandelaren zijn er verzot op.  Het is, om het in het Engels te zeggen, een rainy day fund. 

En ik zal je zelfs nog meer vertellen ! … ’

 

Het recyclagepark ging binnen 10 minuten dicht.  Het enige wat nu telde

was op tijd daar te geraken.  Manlief voerde zijn snelheid op.  Onderweg aanhoorde hij nogmaals het verhaal van zijn vrouw.

 

‘De Tweede Wereldoorlog brak uit.  Vele Joden vluchtten uit Duitsland en de omringende landen naar hier.   Een van hen, een jongeman, woonde een tijdlang naast bompa.  Jospa was zijn naam.  Zij raakten bevriend.  

Het duurde niet lang of Nazi Duitsland kwam met de eerste anti-Joodse maatregelen.   Alle Joden kregen het bevel om zich te laten registreren. 

Jospa leefde lange tijd ondergedoken, geholpen door bompa.

De jonge knaap bleef gespaard van vernederingen, de Jodenster en een deportatiekamp.

 

In september 1943 werden talrijke Belgische joden tijdens een nachtelijke razzia opgepakt.   Er was toen nood aan onderduikadressen.   Niemand vermoedde dat

bompa lid was van het ‘Joodsch Verdedigingscommiteit, een clandestiene Joods-Belgische verzetsorganisatie die er uiteindelijk in zou slagen vele Joden te redden.   Hij kreeg lucht van de inval en verborg Jospa net buiten de stad in één van de lokale boerderijen.   Bompa had ook goede connecties met enkele mensen van de NMBS.   Die werkten nochtans nauw samen met de Deutsche Reichsbahn waardoor een aanzienlijk aantal Joden alsnog werden opgepakt.   Hij kreeg het echter gedaan dat Jospa veilig op een trein werd gezet richting kust.

 

Jospa beloofde bompa plechtig, als hij de oorlog mocht overleven, om terug te komen en hem te bedanken met een geschenk.  Bompa daarentegen vreesde hem nooit meer te zullen weerzien.

 

Jospa geraakte tot in Oostende waar de kapitein van een vissersboot hem, na wat onderhandelen, halverwege het kanaal op een ander schip zette dat hem tenslotte naar Engeland voerde.   Daar zag hij tot tranen toe bewogen, en dit voor de eerste keer in zijn leven, de imposante kliffen van Dover.  Een nieuwe toekomst wenkte voor de man die noodgedwongen zijn verleden opnieuw moest achterlaten.

 

De oorlog was ten einde.  Het leven kwam langzaam weer op gang.  Bompa was net met ontbijt bezig.  Er werd aangeklopt.  Plots stond Jospa voor zijn deur.  Hun weerzien was bijzonder emotioneel.  Jospa had een cadeautje bij.  Een rode koffer, gemaakt van een Engelse koeienmaag.  De jongeman overhandigde bompa tevens een enveloppe met daarin een eigenhandig geschreven tekst. 

En toen verdween hij voorgoed, op weg naar zijn thuisland met een bang hartje

en gemengde gevoelens. 

Rood van schaamte bereikte manlief het recyclagepark. 

Er was nog één werknemer aanwezig.  De bareel ging echter niet open.

Men kon slechts 1x per week langskomen.

Hij opende het portier, liet de auto met draaiende motor achter en stoof naar de container met grof huisvuil.  Manlief werd lijkbleek.  Zijn maag draaide en zijn benen kregen een flanellen gevoel.  De container was leeg.

‘’Zoek je soms een rode koffer ?  Het was de werknemer die hem te woord stond.
Wel, die heeft mijn collega van de container genomen en meegegeven met de Kringloopwinkel iets verderop.   Probeer daar maar eens’

   

‘Kan ik u helpen ?’

Manlief stond bezweet en zwaar hijgend voor de winkel.  Hij zag lijkbleek.

 ‘Oh, u bedoelt de rode koffer ?  Mijnheer kreeg soms heimwee naar dit

schoon stuk zeker ?’

Ge moest eens weten’  mompelde manlief.  Hij nam de koffer dankbaar in ontvangst en reed zichtbaar opgelucht naar huis.’

Plotseling ging er een schok door hem heen.  Hij remde uit alle macht.

De automobilist die achter hem reed diende fors uit te wijken en balde zijn vuist …

 ‘koester wat je hebt.  Herinneringen zijn als bagage voor de ziel, op weg

naar ons volgend leven, Jospa.’

De enveloppe.  Heb ik die nu toch weggesmeten ?

‘Bompa help me toch !’ (wanhopig omhoog kijkend)

Was het de helpende hand van Bompa of leidde iets intuïtiefs manlief

naar de verlossing ?   Bij aankomst in de garage lag de enveloppe nog

steeds op de grond.  Niet begrijpend hoe dit kon, want hij had deze toch duidelijk in een doos gestoken, stak hij ze opnieuw in de koffer.  Met een natte spons veegde hij het resterende stof weg.  Enkele ogenblikken later stond hij ermee te pronken bij vrouwlief, zichzelf de verplichting opleggend om er nooit nog een woord over te reppen wat hij ermee aanvankelijk van plan was.

‘Mensen hadden in die tijd niet veel en koesterden wat zij bezaten.

Ik weet het schat. Het is slechts een oude rode koffer maar de morele waarde ervan is zo groot dat ik zelfs de indruk krijg dat bompa een oogje in het zeil houdt opdat we die niet zouden kwijt geraken’

 

Manlief moest de woorden van zijn vrouwtje beamen.  Hij kreeg bovendien het gevoel dat iemand hem vanboven met argusogen nauwlettend volgde.

En zo leerde de wereld hem dat morele en materiële waarde vaak samen

hand in hand kunnen gaan.

Zij hadden 2 kinderen, een meisje en een jongen.  Zij werden volwassen en

gingen ieder tenslotte hun eigen weg.  In de hemel zag Bompa Louis

Jospa en vele anderen terug. 

De rode koffer reisde met de zoon mee en verdween decennia lang

in zijn garage tot hij op een zonnige dag besloot om, mede onder impuls van zijn wederhelft, die eens goed uit te mesten.

…/…

Hij vond het maar een lelijk ding.

Manlief opende de koffer en las de eigenhandig geschreven brief.

Het ging over iets koesteren en het hiernamaals …

Dit artikel delen?
  • Hits: 68