Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De rode koffer

“Het bed is te lang.”

“Het matras is te kort.”

Samen met mijn vrouw keek ik naar het door mij in elkaar geflanste bed voor ons zoontje. Hij was nu al zo groot dat hij mocht verhuizen van kinderbed naar volwassen versie. Op de zolderkamer die maar enkele vierkante meters besloeg, was niet veel plek voor een bed van die grootte. Het zou een op maat gemaakte versie moeten worden, precies gesitueerd onder de dakkapel en de twee schuine zijdes ernaast.

Mijn timmermansoog had ik enkele dagen geleden laten gaan over de door mij in de jaren verzamelde restpartijen hout en ik was begonnen. Eerst wat spijkers en schroeven verwijderen van vroegere verbindingen. Het waren namelijk wat balkjes van een oud tuinhuisje van onze vorige woning gecombineerd met planken die ik had gered van een zwevende vloer. Zo maakte ik de dingen graag. Het koste niks en een fout maken deed hoogstens iets tijdelijk met mijn humeur. Er zat een soort verborgen creativiteit in het zo bouwen. Het was bijna therapeutisch.

Op de zolder, die naast de kleine kinderkamer ook onze slaapkamer omvatte, waren door de vorige eigenaar overal lage kastjes gemaakt onder het schuine dak. Daar stonden voornamelijk de dingen die we niet los konden laten maar die door gebrek aan aandacht langzaam weg sleten uit onze herinnering. Nu het nieuwe bed een deel van de schaarse schuine zijde opeiste was het logisch om de kastjes er achter leeg te ruimen. Zo verscheen de rode koffer.

Ik had alle oude stoffige spullen in een hoek van onze slaapkamer gezet. Er zaten dingen tussen waarvan ik zeker wist dat deze niet van mij waren. Waarschijnlijk waren die van mijn vrouw al was zij niet zo een grote verzamelaar. Ook de rode koffer was mij niet bekend. Er rammelde wel iets in maar hij zat op slot. Mijn nieuwsgierigheid werd echter geremd door een doos oude agenda’s ernaast die mij terug trokken in het verleden. Alleen al de voorkantjes haalde herinneringen naar boven die lang niet meer waren geweest.

Ik dacht terug aan die onzekere periode. De pubertijd was voor mij overleven geweest. Vaak hoorde ik mensen vertellen over hoe geweldig het allemaal was geweest. Dat gevoel had ik destijds niet gehad. Het was alsof ik in een film had geleefd. Van buitenaf keek ik steeds naar de handelingen die door de andere kinderen werden verricht. De film zorgde voor afstand waardoor genieten vaak onmogelijk was. Het was gek om te zien dat de jongen van toen, dingen had genoteerd in een kriegelig onzeker handschrift. Dat was later gelukkig anders geworden.

Ik pakte een balk en begon hem op maat te zagen. Zo af en toe kwamen er vlagen van herinneringen tussen de berekeningen door. Ik dacht aan de meisjes op wie ik verliefd was geweest, op afstand natuurlijk in mijn eigen romantische film. De stevige staanders van het bed kwamen uit de deurpost van het tuinhuis. Ik was 15 jaar geweest toen we op vakantie naar Spanje gingen.

Het was warm die zomer. Op het balkon scheen de felle zon en deze weerkaatste op het wit van de gebouwen om ons heen. Het licht verblindde mij toen ik naar buiten liep. Snel zette ik mijn zwarte bril op. Die maakte mij sterker omdat mijn ogen mij niet konden verraden. De zee en het strand ademde een licht geroezemoes uit. Geweldig vond ik het die loomte die alle snelheid uit het leven haalde. Dit was mijn ritme. Ik hing over de hete reling die net niet mijn buik verbrande toen ik ineens op het balkon naast mij een licht gegiechel hoorde. Ik keek naast mij en zag een prachtig Spaans meisje.

De planken waren allemaal net iets te breed. Met een decoupeerzaag maakte ik ze op maat. In de kinderkamer verscheen een strand van zaagsel. Daar liepen wij in de schemering, verlegen langs de zee, steeds iets meer afzakkend van onze wandelende ouders die inmiddels vakantievrienden waren. Plots pakte zij mijn hand. Er ging een schok door mijn lichaam. Nog voordat ik kon herstellen gaf zij mij een zoen. De wereld was voortaan anders. De film was gestopt en ik kon gaan leven.

Mijn moeder vertelde nog vaak over mijn grote verdriet toen we uit Spanje vertrokken. Kalverliefde is sterk omdat het nieuw is en daardoor het meeste kracht heeft. Zo een eerste kus vergeet je daarom nooit. Ik legde de lattenbodem in het bed. Het paste perfect. Nu alleen het matras nog. Vlak voordat ik in de auto stapte kwam ze naar mij toe. Ze haalde een elastiek uit haar lange zwarte haar. “Don’t forget me” zei ze in haar beste Engels en deed het rode haarelastiek om mijn pols. Ik keek nog één laatste keer in haar prachtige donkere ogen.

“Is die koffer van jou?” vroeg ik aan mijn vrouw. Zij schudde haar hoofd. “Nooit gezien”.  Met een verdwaalde schroevendraaier draaide ik aan het slotje en de koffer ging open. Daar lagen wat ansichtkaarten en brieven, mijn correspondentie met haar. Het rode haarelastiek er bovenop. Ik deed hem om en was even terug in die tijd.

Het matras was zwaar. Met moeite kregen mijn vrouw en ik het samen op zijn plaats gewurmd. Het bed was te lang of het matras tekort. Er was in ieder geval iets teveel ruimte zodat het matras kon gaan schuiven. Mijn vrouw liep naar de slaapkamer en kwam terug met de rode koffer. Ze zette hem aan het voeteneind. “Voor de stabiliteit” zei ze.

Dit artikel delen?
  • Hits: 218