Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De rode koffer

‘Kom je nou?’, riep mijn moeder. ‘Over 10 minuten gaat de vlucht!’ Ik kijk nog één keer in de spiegel van de wc op het vliegveld. Naast me staat mijn rode koffer. ‘Ga je dit echt doen?’ zegt een stemmetje in mijn hoofd. Ik neem nog één keer een grote hap lucht. Ik begin te rennen. Te rennen tot ik achter mij nog een klein puntje vliegveld zie. Ik probeer te herinneren wat er precies is gebeurd vandaag. Maar het lukt niet. Alles in mijn hoofd is wazig en ik ben duizelig. Wat heb ik net gedaan?! Ik had nog zo gezegd tegen mezelf dat ik mijn moeder niet alleen achter mocht laten! Haar moeder is vast bezorgd nu! Ik probeer mijn hersenen helder te laten nadenken. Er flitsen momenten van vandaag voorbij. Een wit busje, een man met.. mijn rode koffer? Oh wacht, dat is in de wc´s van het vliegveld. Ik denk aan het witte busje.

4 uur eerder…

‘Dankjewel!’ Ik bekijk de doos die net in mijn handen werd geschoven door de bezorger van PostNL. Zo, die is zwaar! Ik lees voor wat op de voorkant staat: ‘Voor Myra van Keenderen.’ Dat ben ik! Wel vreemd! Zo’n grote doos! Ik heb helemaal niks besteld! Ik maak het open met een mes. De flappen van de doos vouw ik naar buiten en ik kijk in de doos. Ik kijk naar de rode koffer die ik er voorzichtig uithaal. Een koffer? Ik ga toch niet op vakantie? Waarvoor zou ik die nu nodig hebben? Ik kijk of er wat in zit. ik rits de koffer open en zie een envelop liggen. Ik gebruik hetzelfde mes als voor de doos en scheur het open. Er vallen twee stevige velletjes papiertjes uit. Twee tickets om naar Colombia te gaan. Is dit een verrassing van mijn moeder ofzo? Ik app haar: ‘Wat leuk dat we naar Colombia gaan deze zomervakantie! Helemaal met het vliegtuig? Wat gaaf!’ Ik ben nog nooit met het vliegtuig geweest. Mijn moeder vindt het onzin om te zoveel te gaan betalen om naar een ver land te kunnen. Ze zegt elk jaar weer hetzelfde: ‘Nederland is een supermooi land! We kunnen samen een weekje in Drenthe gaan kamperen en dan gaan wandelen, fietsen en lezen! Is dat niet gezellig? Wij met z’n tweetjes! Een gezellig meidenweekje!’ Mijn vader is 6 jaar geleden vertrokken met zijn collega voor een zakenreis. Sindsdien hebben we niks meer van hem gezien. Ik herinner nog amper hoe hij was. Mijn moeder denkt dat hij wel terugkomt en kan het niet loslaten dat hij ervandoor is gegaan met een andere vrouw. ‘Hij heeft het zo druk!’, zegt ze altijd. ‘in de zomervakantie komt hij vast wel weer terug! ‘Ping!’ Mijn telefoon maakt een geluidje. Een appje van mijn moeder. ‘Is dit een grap? Omdat jij dit jaar geslaagd bent, betekent het niet dat ik duizenden euro’s ga betalen voor een weekje Colombia.’ Het verbaast mij. Van wie komt het anders? Ik voel nog aan het zijvak van de koffer. Ik voel iets! Een klein briefje! Ik maak het open. ‘Het lijkt mij leuk als jullie twee mij komen opzoeken. Ik woon nu al een tijdje in Colombia. Zie jullie snel! Pap.’ Wilt hij ons nu in een keer weer zien? Eerst verdween hij uit ons leven en nu laat hij weer wat van zich horen? Ik ben in de war. Waarom stuurt hij niet gewoon een bericht of belt hij mijn moeder? Ik hoor de deur van het slot gaan en mijn moeder komt binnen. ‘Mam, heb je zin om samen naar Colombia te gaan om papa op te zoeken? We kregen post! Papa heeft twee vliegtickets geboekt voor ons tweeën om naar Colombia te gaan voor een week!’ zeg ik. Mijn moeder kijkt mij verbaast aan. ‘Een pa-k-ketje v-van je vader? Twee vliegtickets?’ stottert ze. ‘Ja, kijk maar!’ Ik laat het haar zien en ze pakt het vast. ‘Wil je niet liever weer een weekje naar Drenthe? Niet gezellig een meidenweekje zoals altijd?’ ‘Mam, we hebben papa al 6 jaar niet meer gezien! Ik wil er wel een verklaring voor weten waarom. Trouwens, een keer een luxe vakantie kan toch ook geen kwaad?’ zeg ik. Toen ik mijn moeder had overgehaald gingen we naar boven en enthousiast onze koffer inpakken. Ik neem natuurlijk de rode koffer mee die we van papa hebben gekregen. Na 2 uur lang onze spullen hebben gepakt en ons hebben klaargemaakt, lopen we naar de kleine blauwe Twingo. We zitten op onze beige autostoelen en rijden naar Schiphol. Ondertussen zet ik mijn favoriete radiozender aan en de muziek begin je luid door de speakers te horen. Ik pak een kauwgumpje en we rijden in een goed tempo door. Als we aankomen bij het vliegveld, zie ik dat onze vlucht al over 30 minuten gaat. ´Mama, ik moet nog even naar de wc. Zie ik je zo?´ vraag ik. ´Ja is helemaal goed. We hebben wel een beetje haast dus blijf niet te lang weg.´ ik knik en zoek naar de wc. Aha, daar is het! Ik loop er naartoe samen met mijn rode koffer. Dan opeens trilt mijn telefoon in mijn zak. Huh? Een onbekend nummer belt mij. Ik heb van mijn moeder geleerd om niet op te nemen, dus ik laat hem afgaan tot mijn telefoon weer rustig is. Ik loop nu echt richting de wc´s en ga een hokje binnen. Eindelijk rust. Dan hoor ik mijn telefoon weer afgaan. Het is een nieuwsbericht. Ik klik erop. ´Er is net een ernstig ongeluk gebeurt. Op deze manier is een ongeluk nog nooit verlopen. De man die is overleden heette Mark van Keenderen. Hij was verongelukt toen hij op weg was naar het vliegveld. Er was geen familie van hem bij. Dit ongeluk heeft plaatsgevonden in Colombia. Meer informatie? Klik hier.´ ik sluit mijn ogen. Mijn vader? Hoe? Wat? Hoe kan dit? Ik kan niet opeens niet meer nadenken.

Ik hoor mijn moeders stem in de verte.

Dit artikel delen?
  • Hits: 190

4.255