Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De mol die leerde zien

Josh staarde naar buiten via het kleine vliegtuigraam, zijn gedachte verdwaald in de wirwar van samengepakte wolken. Hij was nu al anderhalf uur onderweg, en zijn zenuwen begonnen part te spelen.

 Blijf rustig. Alles komt goed. Het is bijna rond. 

   Niet veel later schrok hij uit zijn gedachte wakker door iemand die tegen hem aan begon te praten. Het was een dame in een net jurkje. Josh herkende haar niet, en haar kleding vertelde hem dat ze ook geen stewardess was. 

   ‘Meneer Malley? Kan ik u even spreken?’ 

   Vervreemd keek Josh de vrouw aan. ‘Natuurlijk. Waar gaat het over?’ 

   De blondine ging naast de vrije passagiersstoel van Josh zitten zonder haar blik van hem los te maken. 

   ‘Draag het over. Geen verdere vragen stellen.’ 

   Josh ging zich verzitten. ‘Sorry. Waar gaat dit over?’ 

   ‘De papieren. De bagage hoort niet meer bij jou.’ 

   ‘Ik ben op zakenreis. Waarschijnlijk heeft u de verkeerde…’ 

   ‘Stop met tegenstribbelen,’ onderbrak de vrouw hem meteen. ‘De papieren, nu. Anders gaat het op een andere manier.’ 

    Hij twijfelde een paar seconden. Die waren al te lang. Het kon niet meer verborgen worden. Uit zijn colbertbinnenzak haalde Josh een plastic zakje met inhoud eruit. Hij overhandigde het aan de vrouw. 

   ‘Je zult hier geen spijt van krijgen.’ De onbekende vrouw verdween weer. Op dat moment werd er via de speakers medegedeeld dat het vliegtuig binnenkort ging landen. 

   Met valse hoop zocht Josh na de landing nog de vrouw. Tevergeefs. 

   Shit. Dit kan je niet menen. Dit moet opgelost worden. 

   Met een jagende ademhaling en zoekende blik ging Josh het vliegveld af om de vrouw te vinden. Deze poging leverde ook niets op. Dat betekende dat hij in de nesten zat. Iemand had hem verraden. Wie had hem verlinkt? Alle mogelijkheden werd afgegaan, alle daders werden in twijfel getrokken. Dit was een uiterst geheime missie waar maar een paar mensen vanaf wisten. 

   In gedachte ging Josh terug. De vrouw had wat opmerkelijks, afgezien van haar prachtige uiterlijk. Ja, ze had een ring om haar pink heen. Dat was ongebruikelijk. Die ring probeerde Josh voor zich te halen. Hij had er een ogenblik naar gekeken. De ring kwam hem bekend voor… 

   Roxanne. 

 Josh pakte zijn mobiel en toetste een nummer in. 

Achterover leunend op een ligbed op het balkon genoot ze van de intense zonnekracht met een cocktail in haar hand. Haar mobiel ging over. Ze checkte het nummer en nam op. 

   ‘Egel. Wat is er?’ 

   ‘Stop me met egel noemen, mol.’ 

   ‘Je bent en blijft stekelig. Maar waar komt mijn nieuwe bijnaam vandaan?’ 

   ‘Ik ben beroofd van mijn bagage tijdens mijn missie. Degene die dat heeft gedaan had een ring om haar pink. Dezelfde als jij hebt.’ 

   ‘Ah, juist. Dan heb je mijn zus ontmoet. Gefeliciteerd.’ 

   ‘Luister, ik weet niet waar je mee bezig bent. Dit is dom.’ 

   ‘Ik kan er ook niets aan doen dat je jezelf zo openstelt na een goed potje seks. Dat is je eigen schuld.’ 

   ‘Roxanne… Gerald moet die bagage hebben binnen twee uur. Heeft hij het niet, ga ik eraan.’ 

   ‘Laat ik alles even duidelijk voor je maken. Je stelde mij in als privédetective om jouw zaakjes op orde te stellen. Door het uiterst specifieke beroep wat jij uitoefent om bagage te verhandelen van uiterst machtige en rijke personen verdien jij je kost. Hier kom je niet zomaar uit omdat iedereen tevreden over je is. Alleen heb je een fout begaan door een deal te sluiten met een klojo waardoor Interpol nu achter je aan zit en je in gevaar bent.’ 

   ‘Juist. Dit verklaart nog steeds niet waarom jouw zus mijn missie verknalt. Dit wordt mijn dood.’ 

   ‘Het is al geregeld.’ 

   ‘Wat is geregeld?’ 

   ‘Interpol heeft een tip gekregen dat Gerald bagage krijgt overgeleverd wat illegaal verkregen is. Hij wordt erin geluisd door mijn zus, zij werkt samen met Interpol.’ 

   ‘Ik snap het niet. Als Gerald gepakt wordt, kan ik ook niet meer over straat. Het is een netwerk van machtige personen die alles snel te weten krijgen. Dat ik je per ongeluk meer details vertelde dan ik wilde is mijn fout, maar ik betaal je wel voor jouw diensten.’

   ‘Maak je niet druk. Wacht af. Neem in terrasje in het zonnige Barcelona waar je nu bent. Straks kan je anoniem genieten van je pensioen.’ Roxanne hing op. 

Suzie stapte de taxi uit en keek naar de papieren die ze van Josh kreeg voordat ze de bagage over kon nemen. Deze papieren waren essentieel voor de missie. Ten eerste stond hier de transactie op. Ten tweede de afspraak. En ten derde de voorwaarde. Alleen de vervoerspersoon had deze informatie ter beschikking.

   Met tikkende hakken op de tegels liep Suzie met de bagage en papieren op zak naar nummer 505 van de flat waar ze terecht was gekomen. Het was zo’n flat die alleen rijken zich kon veroorloven: uitzicht op de stad, ruime kamers, luxe gangen. Alles klopte aan het plaatje. 

   De voordeur van 505 werd geopend door een jonge man. Hij straalde kracht uit had een bepaalde nonchalance over zich. 

   ‘Wie ben jij?’ 

   ‘Josh is gehinderd. Ik heb alles overgenomen.’ 

   De man aan de deur keek naar de rode deur die Suzie vasthield. ‘Heb je de papieren daarvoor?’ 

   ‘Ik wil ze laten zien als je me pas naar binnen laat.’ 

   De jonge man gehoorzaamde. In tegenstelling tot zijn gastvrijheid was het penthouse wel warm. Het had een zekere uitstraling wat zei: je bent hier thuis, alles komt goed. 

   ‘Jij bent Gerald, is het niet?’ 

   De jonge man keek Suzie vies aan. ‘Nee. Ik werk voor hem. Ik ben een vriend.’ 

   ‘Duidelijk. Hier, de papieren. Je mag de koffer ook controleren als je wilt.’ 

   Diep verzonken in de papieren liep de man alles na. Hij was daardoor makkelijk uit te schakelen. Suzie deed haar werk en liet de koffer achter. 

Josh volgde de raad van de aantrekkelijke privérechercheur op. Hij zat op een terras en genoot van een koud biertje. Zijn mobiel ging opnieuw over. 

   ‘Hallo?’ 

   ‘Josh, in jouw beroep weet je niet wat je vervoert toch?’ 

   ‘Klopt. Geheimhouding en discretie voor beide partijen.’ 

   ‘In dit geval was dat ongunstig.’ 

   ‘Verklaar dat,’ zei Josh met bonkend hart. 

   ‘De valstrik van Suzie en Interpol heeft niets geholpen. Kennelijk was de rode koffer niet in het bezit van wat erin zou moeten zitten en was dat de valstrik van de andere partij.’ 

   ‘Wat bedoel je te zeggen?’ 

   ‘Dat jij al die tijd explosieven vervoerde via het vliegtuig. Alles is opzettelijk omzeild om Gerald te pakken te krijgen. De ontmoeting die is opgezet om hem te pakken met Interpol leidde tot een bloedbad met alleen maar doden in appartement 505.’ 

   ‘Shit… dat betekent dat de zakenpartner van Gerald wraak heeft genomen door iets waarbij ik ook kon omkomen.’ 

   ‘Vlucht nu het nog kan, Josh.’ 

   Dat waren de laatste woorden van Roxanne. Josh verliet het terras en pakte de dichtstbijzijnde taxi die al klaarstond langs de stoep. Nog voordat hij zijn bestemming wilde doorgeven werd hij al van het leven beroofd door één enkele messteek in zijn nek. 

Suzie opende de rode koffer en liet hem zien aan Roxanne. De wisseltruc werkte uitstekend. De originele koffer bezat een zeldzame muntenverzameling die op de zwarte markt miljoenen kon opleveren. Genoeg om voor de rest van het leven onbezorgd te genieten met je zus op een tropisch eiland. Alles werd minutieus voorbereid met de verkregen informatie voor een riskante actie die resulteerde in een afgedwongen vrijheidsticket.   

Dit artikel delen?
  • Hits: 200

Login of registreer (gratis) om een reactie te plaatsen