Voor schrijvers, door schrijvers
  • Schrijfwedstrijd ‘De rode koffer’

    Schrijverspunt organiseert weer een spannende schrijfwedstrijd! Dit keer is het thema: ‘De rode koffer’

    Het genre is vrij, zolang er ergens in het verhaal maar op de een of andere manier een rode koffer in voorkomt. Hoe? Dat is aan jou! Laat je van de beste schrijfkant zien en schrijf een origineel verhaal. Zowel schrijfvaardigheid als originaliteit wordt gewaardeerd. Vanzelfsprekend heeft je verhaal geen schrijffouten… (Tip: Kijk ook eens naar de artikelen over schrijven op de website van Schrijverspunt!)

    De afgelopen keren was het niveau van de inzendingen hoog, dus doe je best!

    De jury bestaat uit:

    • Wouter Grootenboer (Redactie Schrijverspunt)
    • Edith Eggenkamp ©Inspiratiewater (Voormalig panellid)
  • Voorwaarden

    • Deelname is mogelijk van 15 mei t/m 31 juli 2020.
    • Verhalen dienen online geplaatst te worden op de website van Schrijverspunt. Je moet hiervoor eerst inloggen en een gratis account aanmaken.
    • De maximale lengte is 1250 woorden.
    • Je inzending mag nog niet eerder zijn gepubliceerd, zowel op internet of in gedrukte / elektronische media.
    • Het is niet mogelijk verhalen nog te wijzigen na inzending, corrigeren van fouten doe je dus het beste voordat je het inzendt!
    • Het gebruiken van een pseudoniem is toegestaan.
    • Het thema ‘De rode koffer’ moet in het verhaal worden gebruikt.
    • Je mag slechts eenmaal deelnemen.
    • Door deelname aan de wedstrijd verleen je Schrijverspunt toestemming om je verhaal in de nog uit te geven bundel te publiceren.
    • Je verhaal is geschreven in de Nederlandse taal.
  • Wat kun je winnen?

    Bij voldoende kwalitatieve inzendingen zal Schrijverspunt een bundel uitgeven van de beste verhalen.

    Schrijverspunt stelt een boekenpakket samen voor de winnaar. Daarnaast ontvangt de winnaar een gratis exemplaar van de uit te geven bundel.

    De bundel kan tot de verschijningsdatum met 10% korting worden aangeschaft via de webwinkel van Schrijverspunt. Na de verschijningsdatum wordt de bundel zowel bij Schrijverspunt als bij de boekhandel zonder korting verkocht.

Meedoen is niet meer mogelijk

Voor deze schrijfwedstrijd kunnen geen verhalen meer worden ingestuurd. Inzenden was mogelijk van 15 mei t/m 31 juli.

Schrijverspunt organiseerde een Schrijfwedstrijd met als thema: “De rode koffer”.

We hebben 215 inzendingen ontvangen. De deelnemers bedanken we voor alle mooie en meeslepende verhalen!


Klik hier om de uitslag van de verhalenwedstrijd te bekijken.

De koffer

Ze moest en zou slangenmens worden! Al als kind van vijf wist Yelena het zeker. Elk kind heeft van die wensen. Welk jongetje wil er nou geen piloot worden en elk meisje droomt er niet van een carrière als stewardess of model? De ruwe realiteit van de moderne arbeidsmarkt verbrijzelt de kleurrijke droomberoepen van vrijwel alle kinderen en vormt hen tot grijze loonslaven in non-descripte professies waarmee zij hun brood en hypotheek kunnen betalen.

Yelena, daarentegen, hield vast aan haar droom. Toen zij zes was mocht zij van haar ouders op turnen. Zij zag dat als het begin van de verwerkelijking van haar droom. Fanatiek wijdde zij zich aan het trainen van haar lichaam.
‘Kindje’, verzuchtte haar moeder die Yelena’s passie met lede ogen aanzag meermalen, ‘train niet zoveel. Ga ook eens buitenspelen met je vriendinnetjes’.
‘Nee, mam, zei Yelena dan. ‘Ik moet oefenen om zó lenig te worden dat ik een slangenmens kan zijn!’

Yelena deed het, ondanks al dat turnen, goed op school. Ze mocht naar het vwo en dat stelde haar ouders enigszins gerust. Dat bood immers uitzicht op een universitaire studie en een goede degelijke baan daarna. De brugklas doorliep ze fluitend. Ergens in twee-vwo sloeg de puberteit toe. Ze werd recalcitrant en wilde stoppen met school. Ze eiste, tot afschuw van haar ouders, een trainer die haar kon helpen slangenmens te worden.
‘Maak eerst je vwo maar eens af, daarna zien we verder’, zeiden die.
‘Jullie snappen ook niets hè?’ protesteerde Yelena. Na het vwo ben ik veel te oud. Kijk eens naar al die turnmeiden. Die zijn net als ik hartstikke jong. Ik ga van school en zoek een personal trainer. Als ik iets wil bereiken moet ik het nú doen!’
‘Jij blijft gewoon op school’, brieste haar vader. ‘Slangenmens zijn is op z’n best een mooie hobby. Je verdient er geen droog brood mee en na een paar jaar ben je er te oud en te stijf voor!’

Wat haar ouders ook zeiden, Yelena bleef zó halsstarrig volharden in haar wens dat zij tenslotte een trainer mocht inhuren op voorwaarde dat zij ook op school haar best bleef doen. Die trainer eiste Spartaanse toewijding en begeleidde haar bij steeds verdergaande stretchoefeningen om haar lijf flexibeler te maken. Tijdens het maken van splits en spagaten ging hij bovenop haar staan om haar benen tot het uiterste buigen. Yelena onderging het allemaal graag. Geleidelijk aan kreeg school steeds minder aandacht en ging zij met haar trainer werken aan een act. Ze besloten dat het spannend was als ze door een assistent zou worden opgedragen in een kleine koffer. Er moest een mooie koffer komen.

‘Doe die maar, die rode. Die is precies klein genoeg’, zei ze tegen de kofferkoopman. Ze wees een kleine fel rode koffer aan van stevig kunststof.
‘Ah ja die rode koffer’. ‘Die eh… verkoop ik niet’
‘Ik wil hem, hij is perfect voor mijn show. Kom, wat kost hij? Hij is echt heel belangrijk voor mijn carrière’.
‘Het is een vreemde koffer. Hij is al een paar keer verkocht en steeds kwam de koper hem ruilen. Er is iets met het slot’.
‘Ach, laat mij eens proberen!’
Yelena testte het slot een aantal keren. De koffer liet zich bijzonder soepel openen en sluiten.
‘Het gaat juist erg soepel’, merkte Yelena op.
‘Ja’, zei de handelaar. ‘Dat was bij die andere kopers ook zo. De laatste ontdekte wat er mee was.
‘Wat dan?’, vroeg Yelena nieuwsgierig.
‘Geloof het of niet, zodra de koffer een hekel krijgt aan de eigenaar, gaat hij niet meer open’.
‘Ha, ha, ha, wat een mop!’, lachte Yelena. Die koper had zeker veel fantasie. Nou, wat moet de koffer kosten?’
‘Niets, neem hem maar mee’, zei de koopman. ‘Denk er om, breng hem niet terug en zeg tegen niemand dat je hem van mij hebt. Ik wil er niets meer mee te maken hebben!’

De koffer bleek perfect. Na enige training paste zij er precies in. Zij boorde een gaatje in de zijkant voor de luchtinlaat, want hij sloot hermetisch. Haar eerste engagement bij “Circus Magica” was een succes. Zij werd in de koffer de arena in gedragen, haar assistent opende de koffer dan en kwam zij onder de naam “Mata Malam”, wat oog van de nacht betekende, tevoorschijn. Stomverbaasd zagen de toeschouwers hoe zij gekleed in een minuscule bikini uit de piepkleine koffer kwam en gebiologeerd aanschouwden zij haar erotisch getinte dans vol spectaculaire lichaamsbuigingen, splits en spagaten. De erotiek deed het goed bij de mannen en het duurde niet lang voordat zij een lucratief aanbod kreeg van een exclusieve nachtclub in de hoofdstad. Zij kon haar geluk niet op. Een vaste plaats om op te treden, haar naam in neonletters op de gevel, een schare fans en een vet salaris, ze kreeg alles wat haar hartje begeerde. Haar ouders kwamen af en toe kijken en hun scepsis maakte geleidelijk plaats voor trots.

Drie seizoenen duurde haar hemel. Op een avond kwam de manager van de nachtclub naar haar kleedkamer om te vertellen dat hij haar contract niet wilde verlengen.
‘De meeste bezoekers hebben jouw act nu wel gezien. Je vernieuwt je dansen wel, maar het is altijd meer van hetzelfde’.
Yelena was stomverbaasd.
‘Wat móét ik nu!’, riep ze wanhopig.
‘Nou misschien kun je het nog een jaartje of wat rekken bij een klein circus of zo’
‘Is er dan niets wat ik kan doen? Ik kan toch nieuwe elementen aan mijn act toevoegen? Ik ben trouwens al bezig met een hoepel act’.
‘Nee, nee’, zei de manager, ‘Dat is allemaal te veel old school. Ik zal het goed met je maken, ik kan je contract nog een half jaartje rekken als je een striptease in je show verwerkt en zorgt dat het een beetje geil oogt. Dat zien de klanten graag’.
 
De manager liet haar verbijsterd achter. Toen zij wat van de schrik bekomen was sloeg blinde woede toe.
‘Laat ik me verdomme avond aan avond opsluiten in die kutkoffer en als beloning zetten ze me bij het vuil!’
Ze gaf de koffer een trap en spuugde haar kauwgom erop uit.
‘Ik háát die koffer. Hopelijk heeft die nu zo de pest aan me dat hij niet open gaat, zoals die koopman beweerde. Dan kan ik er niet in voor mijn optreden dat dan helaas wegens overmacht niet door gaat!’
Die avond maakte zij zich klaar voor haar voorstelling. Haar assistent pakte de koffer. Yelena opende die soepel open ging als altijd en vouwde zich er in.
’Kutkoffer!, zei ze toen ze zat.

De assistent droeg haar even later in de koffer het toneel op. De muziek zwol aan tot het moment van het openen. De assistent morrelde aan het slot. Het zat vast. Hij kreeg een kleur en probeerde het nog eens nu met meer kracht. Tevergeefs. Vanuit de coulissen zag de toneelknecht het probleem en liet het doek zakken.
‘Een ogenblikje, dames en heren’, zei de assistent tegen de zaal. We hebben een technisch probleem, we gaan eerst verder met een andere act’.

Back stage werd met man en macht geprobeerd de koffer open te krijgen. Toen dat niet lukte besloot men de brandweer te bellen. Die was razendsnel ter plaatse. Zij zagen dat de zijkanten van de koffer naar binnen gebogen waren alsof die vacuüm gezogen was. Even later bleek dat Yelena’s kauwgom het luchtgaatje in de koffer had verstopt. Snel zaagde de brandweer de koffer open. Te laat voor Yelena.
 
Dit artikel delen?
  • Hits: 53