Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Wees zuinig op mijn meissie

‘Wees zuinig op m’n meissie. Laat haar leven, zoals zij dat verdient.’ Dit lied hoorde ik vorige week op een ochtend op de radio. Onderweg naar kantoor. De autoradio had kuren. Het radiokanaal schakelde geheel uit zichzelf over naar de CD-speler. Kortsluiting? Of toeval? Ik heb eerlijk gezegd geen idee. Sommige dingen gebeuren gewoon. Een tijd geleden dat ik dit nummer heb gehoord. Met een glimlach om mijn mond rijd ik richting Groningen. En neurie het nummer zachtjes mee. Ik denk aan mijn eigen meissie. Mijn dochter. Het brengt een warm gevoel met zich mee. Een ouder heeft over het algemeen een enorme beschermingsdrang. En dan met name richting het meissie. Natuurlijk maken ouders af en toe niet zulke elegante keuzes. En natuurlijk maken meissies af en toe niet zulke elegante keuzes. Maar dergelijke keuzes worden wel gemaakt. Die dien je dan te accepteren. En te respecteren. Als ouder. En als kind. Er kunnen frustraties leven over hetgeen zich in het verleden heeft voorgedaan. Maar daar valt natuurlijk altijd over te praten. Graag zelfs. Zaak is dat er naar de toekomst wordt gekeken. Niet meer achterom. Maar vooruit. Alleen maar. Het geluk van het kind is de ouder alles waard. Je wilt als ouder alleen maar alle goeds voor je kind. Je wilt als ouder het kind behoeden voor al het kwade in de wereld. En ook wil je niet dat er ook maar één negatief woord over je kind wordt gezegd. Ook al is het kind 20. En ook al is het kind 50. Het kind blijft kind. Altijd. Hoe oud je ook wordt. En de ouder blijft altijd beschermend. Hoe oud je ook wordt. En andersom geldt natuurlijk hetzelfde. Het kind wil ook alleen maar alle goeds voor de ouder. Discussies over het goed en het kwaad zijn er. En daar is niets mis mee. De ouder heeft een uitgesproken mening. Maar dat heeft het kind ook. En zitten beide partijen niet op één lijn, dan is er geen man overboord. Integendeel! Meningen zijn er om gedeeld te worden. Om (wederom) te accepteren. En te respecteren. Er is geen probleem zo groot of het wordt wel opgelost. In het leven. Altijd. En die ongelooflijke allesoverheersende band, die in mijn beleving vele malen groter is dan het universum, blijft gewoon bestaan. Wat er ook gebeurt. En terwijl ik André Hazes de laatste zin van het liedje hoor zingen: ‘Wees zuinig op m’n meissie (…). Vooral wanneer ik er straks niet meer ben …’, verandert mijn glimlach in iets wat op een verkrampt keelgeluid lijkt. Verhip. Een snik. En twee grote tranen rollen over mijn wangen. Ja. Muziek raakt me. Enorm. Telkens weer. Wat ben ik toch een vreselijke emo-kip. Emoties. En ook daar is niets mis mee. Waar, wanneer en met wie dan ook. Emoties mogen gezien worden. Ook om kwart voor acht in de ochtend. Alleen achter het stuur. Naar kantoor. In mijn blauwe Peugeootje …
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 202

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.