Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Vreugdevuur

Het was voor mij niet lastig te bedenken waar ik deze keer op zou terugblikken. In de afgelopen vier weken heb ik mijn debuut afgerond en, als klap op de vuurpijl, gaat Schrijverspunt het ook nog eens uitgeven. Als trots groen was, leek ik nu op de hulk; zonder de spieren en wilde haardos natuurlijk.

  Meedoen aan een schrijfwedstrijd was de aanleiding om aan een verhaal te beginnen, ergens in juni van dit jaar. Het idee dat ik had, was de moeite waard om uit te werken. De wedstrijd gaf ruimte tot 10.000 woorden, dus ik ging aan de slag. Driftig typend kwam ik steeds dichter bij de grens van het maximale aantal woorden, maar niet zozeer tot het einde van het verhaal. Dat gebeurt wel vaker en normaal gesproken ga ik dan over tot het vervelende, maar noodzakelijke, schrappen. Nu zit aan dat schrappen toch ook wel een limiet. En ik dacht: Als ik nu nog meer zinnen weghaal, gaat dat ten koste van het verhaal. Maar ja, de wedstrijd dan? Daar moest ik goed over nadenken.

  Ik heb toen het verhaal eerst tot een afgerond geheel gemaakt, zonder me direct te bekommeren om het aantal woorden; nou, een beetje dan. Maar gaandeweg werd duidelijk dat binnen de wedstrijdlimiet het niet zou lukken er een aantrekkelijk verhaal van te breien. Oké, inzenden ging het niet worden. En nu had ik wel een afgerond verhaal, maar naar m’n zin was het nog steeds niet. Dat wil zeggen: vooral continuïteit ontbrak, naar mijn idee. Maar ook zaken waar ik niet direct een vinger op kon leggen. Over de verhaalontwikkeling was ik tevreden, meer dan tevreden zelfs. Het werd tijd voor hulptroepen. Zodoende heb ik een geprinte versie aan een vriend gegeven met de vraag het eens kritisch te lezen.

  Hij bevestigde dezelfde manco’s die ik had opgemerkt. Dat is dan wel weer fijn. Maar wat nu? Uitwerken tot een verhaal wat qua lengte een beetje tussen mal en dwaas inhangt? Of proberen er een boekwaardig geheel van te maken. Maar was het daar goed genoeg voor? Een professionele blik, dat was wat ik nodig had. Gelukkig bied Schrijverspunt een prima service daarin. Aan de hand van deze feedback ben ik aan de slag gegaan. In eerste instantie tamelijk passief: rokend en chips-etend het verhaal eindeloos doorlezen, zodat er ideeën konden opborrelen. En zodra ik een duidelijk beeld had van hoe het moest worden, heb ik een iets actievere houding aangenomen en ben gaan schrijven. Tot ik een ons woog, bij wijze van spreken, want chips eten is daarin bijzonder contraproductief. En toen ik echt écht tevreden was, heb ik het manuscript opgestuurd.

  Laat ik niet vergeten u de beste wensen voor het komend jaar te doen. Wat mijzelf betreft zijn die al redelijk ingevuld.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 829

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Ongeldige invoer

Ter controle je e-mailadres

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.