Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Rocktober

Het was deze oktober twintig jaar geleden dat The Ramones voor het laatst optraden. ‘Life’s a gas’ zongen ze, wat je zou kunnen vertalen met: Het leven is een scheet. Dat kan verschillende dingen betekenen. Bijvoorbeeld dat het leven kort is, en dat je in vergelijking veel langer dood bent. Misschien bedoelden ze: Leven stinkt, of het knalt soms. Ook is het denkbaar dat ze met vooruitzicht op verlichting, die het laten van een scheet geeft, deze tekst verdieping wilden geven. Ik kan niet laten te vermelden dat een scheet geenszins per se om het geluid gaat, zoals te lezen is in mijn ‘Standaardwerk van de menselijke wind’, uitgegeven in 1981. We kennen ten slotte allemaal de uitdrukking: “Dat was een stille.” Niet te verwarren met de term waar we ook agenten in burger mee aanduiden.
   The Ramones was een Amerikaanse punkrockband die er om bekend stond dat ze alle franje schrapte, zowel in muziek als in teksten. Voor wat betreft het muzikale kwam dat voornamelijk tijdens liveoptredens tot uiting. Op hun studioalbums zijn veelvuldig keyboards te horen. En twee of meer verschillende gitaarpartijen, terwijl ze maar één gitarist hadden. Wie slechts de studioversies kent, zal niet die niet altijd even makkelijk herkennen in een liveopname. Buiten alle weggelaten arrangementen speelden ze nummers ook nog eens aanzienlijk sneller dan op de plaat. De fans waardeerden voornamelijk de livesound, zodat de verkoopcijfers van de studio-opnames nogal eens te wensen over lieten.
   Deze maand was ook het decor voor de cd-presentatie van mijn eigen band. In maart zijn we begonnen met opnemen en nu was dan eindelijk het moment van de waarheid. Een bevriende band als voorprogramma, plaatjes die achter ons werden geprojecteerd, enthousiast publiek en een bar zorgden voor de nodige sfeer. Top! Na het spelen kroop dus ineens die songtekst in mijn hoofd. Life’s a gas. Een kort ogenblik zie ik mij met een zelfgemaakte kartonnen gitaar in mijn slaapkamer rocken op muziek die van de radio was opgenomen op een cassettebandje. Het lijkt gisteren, terwijl daar toch minstens een half mensenleven tussen zit. De verbinding tussen deze twee momenten is alle plezier die het geeft en heeft gegeven, denk ik. Ja, het leven is een scheet, maar wel een fijne*.
   Dat doet me dan weer aan een volgend nummer van The Ramones denken, waarin ze slechts twee zinnen nodig hadden om een nummer te vullen:
   ‘I got a lot to say
   I can’t remember now’

* zie: Standaardwerk van de menselijke wind
Dit artikel delen?
  • Hits: 612

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.