Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Leve de tijd, leve de klok

We zijn weer in de zomertijd beland, het jaar is ontwaakt uit zijn winterslaap en maakt zich langzaam op voor nieuw leven. Plantjes schieten uit de aarde, vogels hebben speeddates op het dak van ons huis, er hangen weer pubers op de brug bij de sloot. Een baldadige buur steekt voor de eerste keer dit jaar de barbecue aan. Leve de zomertijd.

Ik ben nog steeds boventallig op mijn werk. Dat blijft voorlopig wel zo. Op het moment dat een schooljaar over de helft is, is er een vacatureschaarste. In het onderwijs begint half april het grote inplannen van het volgend schooljaar. Er is besloten waar bezuinigd gaat worden, of er teams gaan veranderen of niet, hoeveel uur van wat er gegeven moet worden, wie er met pensioen gaan en wie geen contractverlenging krijgt. Half april worden de overgebleven fte’s toegekend. Na de meivakantie komt er een grote vacatureronde. Tot die tijd roeien de teams met de riemen die ze hebben.
Ik ga ervan uit dat een nieuwe functie voor mij waarschijnlijk pas in september zal beginnen. Dat denkt mijn baas ook, gezien het feit dat ze mij tot de zomervakantie één dag per week heeft uitgeleend aan een team dat nog wat lesjes had liggen. Dat betekent dat ik tot na de zomervakantie vier volle dagen per week helemaal vrij ben, het weekend niet meegerekend. Leve de boventallige tijd.

Maar het werd de afgelopen weken wel duidelijk dat ik al die vrije uren wat constructiever zal moeten gaan besteden. Niet dat ik in september terugblik op het afgelopen half jaar en moet constateren dat ik voornamelijk Candy Crush gespeeld heb. Ik kan mezelf natuurlijk geen serieuze wannabee schrijver noemen en vervolgens niet gaan schrijven. Mijn telefoon bood uitkomst. Ik ontdekte de timer.

Als ik uit de vrije pols ga schrijven, wordt het niets. Ik vermors de tijd, schuif continue het toetsenbord opzij om een was op te hangen of boodschappen te doen. Als ik dan een poosje blijf zitten kan ik niet besluiten wat ik moet gaan doen. Welk stuk schrijven? Aan de plot werken? Toch eerst maar dat korte verhaal? Uiteindelijk doe ik niet veel meer dan bestanden open en dicht klikken.

Sinds ik de timer ontdekt heb gebeurt dit niet meer. Elke dag sta ik redelijk op tijd op, gun mezelf een poosje om wakker te worden, wat huishoudelijk werk te verrichten en na te denken over wat ik wil doen. Dan pak ik mijn telefoon en zet de timer op anderhalf uur. Tijdens die anderhalf uur mag ik niet op internet, niet op mijn telefoon kijken, geen klusjes doen. Alleen toiletbezoek en het inschenken van een glas drinken zijn legitieme redenen om op te staan. De rest van de tijd zit ik aan mijn computer aan één en hetzelfde bestand te werken. Als ik niets te typen heb, dan staar ik voor me uit, of herlees stukken die al in het bestand staan. Het hoeft niet goed te zijn, ik mag na die anderhalf uur alles weggooien wat ik wil. Het gaat erom dat ik schrijf, dat ik nadenk over het verhaal en in de juiste stemming kom. De felbegeerde ‘flow’ ervaren.

Dat werkt voor mij. Eergisteren schrok ik op omdat de timer ging, zette hem geërgerd uit en schreef verder. Dat kon, want ik heb toch heel veel tijd voor mezelf. Leve de tijd. En leve de klok.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 581
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.