Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

House of Cards

Op dringend verzoek van onze puberzonen hebben wij sinds een aantal weken een abonnement op Netflix. Toen ze het voor het eerst vroegen was ik nogal afwerend. Zelf kijk ik nauwelijks televisie. Wat ik voorbij zie komen op de beeldbuis is meestal uitgekozen door één van de jongens en over het algemeen niet van een bijster hoge kwaliteit. Een abonnement op iets wat zij graag wilden, leek me niet veel toevoegen aan het toch al inhoudsloze aanbod van wat er zoal onze huiskamer binnenkomt. Maar zoals dat gaat als kinderen ouder worden: je krijgt zelf minder en minder te vertellen en op een dag hadden we het dus gewoon.
“Het is voor een maand, op proef,” verzekerden ze me. “Als je wilt, zeggen we het daarna op.” En: “Jij zit toch altijd aan de computer, je hebt er niet eens last van.”

De eerste serie die ze kozen ging over Zombies. Ik keek de eerste minuut mee, voelde hevig verzet en droop af naar mijn computer. Mijn vooroordelen over de slechte smaak van pubers werd bevestigd. Maar nadat de kinderen naar bed waren, liet ik me door mijn lief overtuigen een aflevering House of Cards te kijken. “Als je het niets vindt, zetten we hem weer af,” beloofde hij me. Ik stemde toe. En was verkocht.

Voor de mensen die de afgelopen jaren onder dezelfde steen hebben gelegen als ik: House of Cards gaat over het echtpaar Underwood. De man zit in de politiek en wil president van Amerika worden. Daarvoor heeft hij alles over. En dan bedoel ik ook alles. Er wordt gelogen, bedrogen, gechanteerd, gemanipuleerd, gelekt, gedreigd en gekonkeld. En hij komt er steeds mee weg.

De serie begon in 2013. Als ik hem gelijk bij het uitkomen had gevolgd, had ik de verhaallijn waarschijnlijk niet geloofwaardig gevonden. Op dat moment was Obama nog president van de Verenigde Staten. Er waren geen schandalen.

Maar nu, halverwege 2017, ben ik van mening veranderd. Sterker nog: Ik denk dat Donald Trump de hele serie heeft gekeken, en heeft gedacht: dat kan ik ook. Vervolgens heeft hij zichzelf als kandidaat voor de Republikeinse partij aangemeld. Het kan niet anders. Alles wat deze president doet en zegt, heb ik bij House of Cards voorbij zien komen. Het bedenken van alternative facts , de media beschuldigen van fake news, stiekeme bondjes met Rusland aangaan, mensen die het niet met je eens zijn of teveel weten uit de weg ruimen, en altijd, maar dan ook altijd, op de man spelen. Alles om de macht te krijgen en te behouden.

Vorige week werd seizoen 5 gelanceerd. De acteurs verschenen om promotie te maken in talkshows en hielden interviews. En steeds weer ging het over de gelijkenis tussen dat wat er op dit moment echt in het Witte Huis gebeurt en het verloop van de serie. Robin Wright, mrs Underwood in de serie, grapte nog dat het leek of Trump het script had gejat. Mijn idee.

Ik ben gisteren begonnen aan het nieuwe seizoen. Twaalf afleveringen liggen nog op me te wachten. Ik denk dat ik na die twaalf afleveringen wel zo ongeveer kan voorspellen wat Trump het komende jaar allemaal voor gekkigheid uit gaat halen.
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 512
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.