Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Hoezo, hij bestaat niet?

Een paar maanden geleden vertelde ik mijn jongste zoon onomwonden dat Sinterklaas een verzonnen figuur is. Na dertien jaar waren we er wel klaar mee. De jaren daarvoor werden we al steeds onvoorzichtiger met het wegwerken van de stille hints. Er slingerde regelmatig een rol met mijters bedrukt pakpapier in de kamer rond en de chocoladelettters lagen weken van tevoren open en bloot in de keukenkast. We hadden er van alles aan gedaan om Jelle zelf te laten ontdekken dat de Goedheiligman niet bestond. Maar hij bleef stug geloven. Dit jaar had ik er genoeg van en hielp hem uit de droom.

Hij lachte een beetje spijtig. Eigenlijk wist hij het wel, gaf hij toe. Nu hij op het voortgezet onderwijs zit slaat de verhouding gelovers/niet-gelovers om in het voordeel van de niet-gelovers. Een heleboel kinderen hadden al op het schoolplein staan roepen dat de Sint niet bestond. En Jelle is wel verstandelijk beperkt, maar niet gek natuurlijk. Hij was alleen bang dat hij geen cadeaus meer zo krijgen. Toen ik hem vertelde dat hij daar niet bang voor hoefde te zijn, was het goed.De afgelopen jaren zijn er meerdere momenten geweest dat er dingen in het leven van mijn jongste veranderden. Een nieuwe school, een nieuwe leefgroep. Steeds heb ik het voor hem inzichtelijk kunnen maken door te wijzen op zijn leeftijd:  Je bent nu al zo groot, Jelle, jij past helemaal niet meer op die school! Dan straalde hij van trots, want Jelle is graag groot.
Met Sinterklaas paste ik deze truc dus ook toe. Ik vertelde hem dat alleen grote kinderen dat weten, van Sinterklaas. En dat hij het ab-so-luut niet aan zijn jongere huisgenootje mocht vertellen. Samenzweerderig schudde hij zijn hoofd. Tuurlijjk niet, bij Jelle is een geheim veilig.

Een week later, ik zat met hem in de auto, begon hij over Piet. Als Sinterklaas niet bestond, dan zou hij zijn verlanglijstje maar aan Piet geven, vertelde hij me.
‘Jelle,’  zei ik. ‘Piet bestaat ook niet.’
Verbaasd keek hij me aan. Het moest niet gekker worden. Toch accepteerde hij het. We spraken af dat hij een verlanglijstje zou maken en dat aan mij mocht geven. Probleem opgelost, maar toch zat hij de rest van de rit stilletjes op zijn stoel, in gedachten verzonken.

Afgelopen woensdagavond waren we in afwachting om met Jelle te skypen. Dat doen we elke woensdag, sinds hij niet meer thuis woont. Even bijpraten, even naar elkaar kunnen kijken. Om iets voor achten kwam de oproep. Ik ging naast mijn man op de bank zitten. We hadden nog geen beeld, maar hoorden al wel allerlei kreten. Toen kwam Jelle in beeld. Hij keek verontwaardigd. Ik had gezegd dat Sinterklaas niet bestond. Maar wat bleek? Hij had het Sinterklaasjournaal gekeken en daar stond Sinterklaas gewoon, in de stoomboot, op weg naar Nederland. De hele boot had vol gelegen met pakjes en het wemelde er ook nog eens van de pieten. Mama toch. Jokken mag niet!
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 452

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Ongeldige invoer

Ter controle je e-mailadres

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.