Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Geschenkje uit de hemel

De wat gelige onweerskoppen aan de lucht zien er veelbelovend uit. Terwijl ik voor het raam zit en probeer in te schatten hoe de wolken zich ontwikkelen, bereiden de dieren zich er buiten duidelijk op voor. Een enkele merel verdwijnt in de vlierbes en tot mijn verrassing komt een formatie van wel tien ganzen luid gakkend over het huis vliegen. Het is onverwachts een prachtig gezicht zo’n zuivere lijn van elegant gestrekte halzen en gelijkmatige vleugelslagen.
Ik kijk weer naar beneden en zie daar iets bewegen. Een miniatuurmuisje glipt vlak voor mijn verbaasde ogen over de nog droge vensterbank om zich onder de bladeren van de hortensia te verstoppen. Het ontroert mij een beetje. Zelfs zo'n klein diertje, dat eigenlijk verguisd is door de mens probeert zich te beschermen tegen de opdonders die de natuur soms uitdeelt. Hij heeft zich geen moment in veiligheid weten te brengen, merk ik, want nog geen vijf seconden later kronkelt een felle witte bliksemschicht zich langs de grijze wolkenmassa. Meteen daarop weerklinkt de donder van alle kanten alsof hij als een tennisbal door de spelers heen en weer wordt geslagen.
Dan komt eindelijk datgene waar wij in het Oosten des lands al zó lang op zitten te  wachten en maar niet schijnen te krijgen : regen! Hier en daar glijdt een druppel van de bladeren op de rode stenen. Zachtjes tikkelend volgen er meer en meer tot de vensterbank glimt van de regen.

Geïnteresseerd komt de zwarte logé kat er bij zitten om met nieuwsgierige kopbewegingen de druppels te volgen die onhoorbaar langs de ramen sijpelen. Haar groene ogen vangen mijn blik en blijven me diepzinnig aanstaren. Zo te zien zijn haar gedachten bij de zeldzaam geworden druppels of bij het muisje. De onweersbui doet haar niets. Eigenlijk doet dit handjevol regendruppels de tuin ook niets. Het mag de naam “bui” niet hebben. Ik wacht op een nieuwe bliksem en tel tot 21, een foefje, dat mijn ouders vroeger en nog steeds uithalen om te "meten" hoeveel kilometer een bui van hier verwijderd is. Helaas ben ik de vijf kilometer al tellend al voorbij.

Het buitje trekt over en uiteindelijk weg. De lucht ziet weer strak en grijs als even tevoren. Mogelijk krijgen we later op de avond weer een verdwaalde onweersklap, maar voorlopig moeten we het hiermee even doen. Dat zijn we gewend in deze regio. Staartjes van andermans buien meekrijgen of op Buienradar moeten toekijken hoe de grote blauwe vlek zich dun over de kaart verspreidt en nèt mijn woonplaats niet aandoet. We leven hier "tussen de buien door" zal ik maar zeggen. Toch als ik lees over felle uitslaande branden als gevolg van blikseminslagen ben ik maar wat blij, dat we de volle lading niet over ons heen krijgen. 

Hoe klein ook, eindelijk hebben we ons mogen verheugen in een transparant geschenkje uit de hemel. Na meer dan twee maanden intense droogte voelt het met recht als een cadeautje ook als stelt de inhoud vrij weinig voor.

 

(© E.M.L.A. /09-08-2018)

Dit artikel delen?
  • Hits: 233

Gebruikerswaardering: 3 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.