Loading...
Terugblik

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Terugblik

Decembergevoel

Iedere tijdsperiode heeft z’n eigen sfeer. Nu januari bijna voorbij is, kijk ik terug op de twee meest bijzondere maanden van het jaar. Bijzonder? Ja, omdat ze gevoelsmatig zo enorm van elkaar verschillen. We geven er ook een passende benaming aan: Oud en Nieuw.

Het gebeurt ieder jaar weer. In één seconde tijd maak ik een draai van 180 graden. Een nieuw jaar, een nieuw begin. Zo voelt het ook. Op het moment dat het kalenderjaar gereset wordt, gaat bij mij een knop om. Het heerlijke decembergevoel gaat de vuilnisbak in en maakt plaats voor de sensatie dat de lei weer schoon is. Nieuwe start, nieuwe kansen. Waar ik me op 31 december 23:59:59 nog nostalgisch voel en terugkijk op wat geweest is, spoelen mijn gedachten op 1 januari 00:00:01 met hoge snelheid vooruit naar wat komen gaat. Het oude jaar laat ik van de ene op de andere seconde achter me en zie er op slag naar uit om het ritme van alledag weer op te pakken.

Waar ik in december zo van genoot, wordt in rap tempo opgeruimd omdat de beleving weg is: kerstboom, raamverlichting, kerstkaarten. Dat gebeurt niet alleen bij ons. De meeste huizen in onze straat zijn daags na Nieuwjaar geheel kerstvrij. Toch komt het in januari regelmatig voor dat ik met lichte weemoed terugdenk aan december, toen alles nog ‘bij het oude’ was. Dat komt waarschijnlijk omdat ik in de eerste weken van het jaar dat gevoel nog zo goed kan herinneren en daarom vergelijkingsmateriaal heb.

December is de tijd dat de innerlijke radertjes van altijd maar bezig zijn, langzaam maar zeker tot stilstand komen. Het soezerige gevoel om de boel de boel te laten, heb ik meestal pas de week voor kerstmis bereikt, maar dit keer was ik er – dankzij het griepvirus – vroeg bij. In oudejaarsmodus ziet de wereld er anders uit, omdat mijn gemoedstoestand verandert en ik mezelf verlos van het grote Moeten en Doen. Dat gebeurt vanzelf. Vijftig weken lang heb ik gedaan wat ik vond dat ik moest doen. Nu we tegen het einde van het jaar aanlopen, vind ik het genoeg. Het werk zit erop en voor een paar dagen hoef en moet ik helemaal niets. Cocooning In optima forma. Zodoende lag ik 3 middagen op rij languit op de bank mee te leven met Sissi zonder mezelf daarover schuldig of opgelaten te voelen. Sterker nog, omdat emoties nu extra hard binnenkomen, zoek ik in deze periode bewust films op die op het gemoed spelen zodat ik er heerlijk in rond kan wentelen. Gelukkig werkt de televisieprogrammering mee, want Kerst is immers de tijd van vergeving en verdraagzaamheid. Ik ga er volop in mee. Hoogtepunt en vaste prik is Scrooge op kerstavond en uiteraard de enige échte uitvoering met George C. Scott in de hoofdrol. Ik heb die film al zo vaak gezien dat ik hele stukken woordelijk mee kan spreken. Ik verdrink erin en geniet er intens van.

In de week tussen kerst en Nieuwjaar bouwt het gevoel langzaam op dat het jaar nu echt op het punt staat voltooid verleden tijd te worden. De televisie speelt daar handig op in door de ene terugblik na de andere uit te zenden en de kranten publiceren lijsten en jaaroverzichten. Ook de radio doet mee, in de vorm van de Top 2000. Nostalgischer dan dat wordt het niet. Vrijwel elk lied brengt me terug naar het verleden. En dan is het zover: met een glas champagne in de hand kijken we naar de klok die de laatste tien seconden van het jaar wegtikt en tellen we hardop mee. Steevast verstikt in die tien seconden mijn stem. Het afscheid is moeilijker dan gedacht. Ik had nog zoveel willen doen en meemaken. Maar dat verandert zodra we bij 0 zijn aangekomen, bij ons altijd uitgesproken als een langgerekt JA! Als bij toverslag is het jaar niet meer oud, maar nieuw en staat de teller weer op 0. Waar ik een seconde geleden alleen het einde zag, zie ik nu een verse start. De toekomst ligt open en bloot voor me en alles is weer mogelijk. Mijn innerlijke motor slaat aan en wil maar één ding: volle sjas vooruit.

Nu ik erover nadenk. Is het ondanks of dankzij het relaxte decembergevoel dat ik zo fris en fruitig aan januari begin?
Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 812

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.