In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anecdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Gebruikerswaardering: 0 / 5

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Het genderneutrale toilet is een hot item de laatste tijd. Genderneutraliteit in het algemeen staat hoog in de top tien van het publieke debat. Waarom alleen maar een onderscheid in mannen en vrouwen als er zoveel meer gendervariatie is, als zoveel mensen zich niet herkennen in het man- of vrouwzijn? Is het niet beter voor de emancipatie als dit onderscheid vervalt?

Ik volgde de discussie met enige interesse en kon me er in eerste instantie wel in vinden. Ik erger me al jaren aan de stereotypering van mannen en vrouwen, die al in de wieg begint: roze en lief voor meisjes, blauw en stoer voor jongens. In speelgoedwinkels wordt er een strakke indeling in jongens- en meisjesspeelgoed gehanteerd. Vanaf de geboorte wordt er aan kinderen een rolmodel opgelegd. De hele maatschappij is erop ingesteld, met als gevolg dat vrouwen merendeels op hun uiterlijk en mannen op hun intellectueel worden beoordeeld. Goed dat dat eens aan de kaak wordt gesteld, wat mij betreft.

Ook de genderneutrale toiletten konden op mijn goedkeuring rekenen. Ik heb weleens verteld over mijn zoon, die een beperking heeft. Toen hij kleiner was, gaf het niet als hij aan mijn hand het vrouwentoilet binnenging en met de deur open plaatsnam op het toilet. Maar nu hij dertien is en er van alles begint te groeien en te veranderen, worden we met enige regelmaat raar aangekeken als we tussen de dames gaan staan. Als wij ergens in pretpark of dierentuin zijn, geef ik hem tegenwoordig mee aan zijn vader. Want met hem mee naar het herentoilet, tussen al die zichtbare pisbakken, voel ik me als vrouw dan weer niet op mijn gemak.

Dus ik was voor.

Tot ik afgelopen week weer op school begon. Ik werk op een MBO, bij de afdeling Zorg. Vijfennegentig procent van de leerlingen is vrouw daar, nou ja, meisje. Toen ik halverwege de ochtend naar het toilet ging, hoorde ik de deur van de wc opengaan. Een hele horde meisjes kwam binnen, opgewonden kwetterend en giechelend, zoals alleen meisjes dat kunnen. Uit het gesprek bleek dat één van hen als een blok voor een jongen van een andere afdeling was gevallen. En een paar minuten daarvoor had ze voor het eerst met hem gepraat.

Meisjes delen al hun geheimen met elkaar. Liefde en liefdesverdriet worden uitgebreid besproken, tot op het gênante af. Maar de plek waar dat alles besproken wordt, moet privé zijn. Een plek waar jongens niet bij kunnen. Als in: het damestoilet. Ik weet dat gender een heel spectrum aan soorten bevat. Helemaal links de meisjes-meisjes, helemaal rechts de jongens-jongens. Daar tussenin van alles. Dat er dus behoefte is aan een toilet waar mensen zich niet zozeer als man of vrouw hoeven te profileren snap ik en vind ik best. Maar er is, zeker bij meisjes die op het ROC een opleiding in de zorg volgen, een immense behoefte aan een ruimte die strikt privé is voor vrouwen. Laten we genderneutrale toiletten maken. Maar alsjeblieft, houd daarnaast ook het vrouwentoilet in ere.
Dit artikel delen?
Pin It

Graag je mening

Dit artikel is passend in deze rubriek - 0 stemmen
00
Dit artikel handhaven (tzt NIET verwijderen)? - 0 stemmen
00
%

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. HELP ONS MET KIEZEN. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt.Je kunt ook een reactie geven.

Lezerspunt
schrijfwedstrijd agenda

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018