terugblik
In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anekdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.Commentaar op teksten
In het voorjaar zag ik in de spiegel dat  mijn winterkilo’s niet spontaan verdwenen waren. Ik hing mijn zomerkleding vooraan in de kast als motivatie en ik begon met meer te bewegen. In mei ging mij dat goed af, lekker wandelen met mijn paard of hond. Spitten in de tuin en andere tuinklusjes zorgde voor net een paar kilo’s minder. Oef, gelukkig, mijn knoopjes van mijn favoriete zomerbroeken konden dicht en ik kon nog ademen of bukken.


Maar toen kwam de hete zomer, weken, zo niet maanden ging mijn stadsboerderij op tropentempo. Mijn hond en paard waren niet meer vooruit te branden. Dat deed de zon al de hele dag dus het enige wat ik nog kon doen was de tuinslang pakken en mijn paard douchen. Onze hond zetten we ter afkoeling in het zwembadje.De cavia’s heb ik zelfs in een zwembadje gezet. In een heel klein laagje water. In de tuin groeide alles wel, maar langzaam. Het was te warm. In de kas soms boven de 50 graden. Voor Hollandse groentes geldt namelijk boven de 35 graden stoppen ze met groeien, onder de 7 graden trouwens ook.


Ons ritme werd langzamer en mijn conditie werd wat minder. Mijn teckel leek aan het eind van de zomer meer op een bockworst. Zijn ritme bestond uit eten, hangen, slapen en hoogstens mee naar het park. Oké, dit kon zo niet langer, geen snoepjes meer en halvering van ons diner. Sperziebonen, die vullen de maag en helpen bij het afvallen. En dan niet uit blik want daar zit zout bij, maar verse. Het beloonboontje werd geboren. Had onze teckel netjes gewandeld of goed geluisterd dan kreeg hij een vers gekookt beloonboontje. Hij bleef er vrolijk en enthousiast onder. Toen de temperaturen weer daalde, zijn we samen gaan fietsen en zaten we beide weer snel op ons streefgewicht.


Zo lang er nog geen nachtvorst is kan ik boontjes blijven kweken en oogsten. Het enige nadeel is nu dat als mijn teckel mee gaat naar de tuin, dan zijn de laag hangende bonen niet meer veilig. Die worden door hem geoogst. Dat ziet er uit als koekhappen op de kinderfeestjes van vroeger. Dus als hij al hupsend zijn beloonboon te pakken heeft, gaat hij fijn met zijn buit ergens liggen. Heerlijk om te zien.
Dit artikel delen?
Pin It

Graag je mening

Dit artikel is passend in deze rubriek - 2 stemmen
20
Dit artikel handhaven (tzt NIET verwijderen)? - 1 stemmen
10
%

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. HELP ONS MET KIEZEN. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt.Je kunt ook een reactie geven.

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap