Je boek te koop in alle boekwinkels
Voor € 7.50 per maand
Schrijverspunt geeft samen met jou je boek uit!
Ontvang een royalty, geen eigen kosten!
Voor schrijvers door schrijvers
Sprookjeswedstrijd Schrijverspunt
van 1-8-2018 t/m 15-10-2018
Gezocht: nieuwe columns voor Schrijverspunt!
De Zwarte Agenda:te koop in elke boekenwinkel
Ook te bestellen in onze webshop
Gezocht: columnisten, bloggers en verhalenschrijvers
Kijk bij extra schrijfmogelijkheden

In deze rubriek geven een selecte groep schrijvers een persoonlijke terugblik over de voorafgaande periode. Daarvoor zijn in principe geen beperkingen dus dat is mogelijk als column, anecdote, analyse, etc. Kortom vrijheid voor de schrijver.

Gebruikerswaardering: 4 / 5

Rating StarRating StarRating StarRating StarRating Star Blank
 

Gisteren om 6.30 uur ging de wekker. Op zich niet zo vreemd. Bij mij gaat de wekker elke dag om 6.30 uur. Maar voor een zaterdag was dit wel heel erg vroeg. Vandaag was het 'mama-met-Miranda-op-stap-dag'. Wakker worden en opstaan maar. Nu verkeer ik in de fortuinlijke omstandigheid dat ik in de loop der jaren een klein aantal, naast enkele gewaardeerde collega's, fijne vriendinnen om mij heen heb weten te verzamelen. Vriendinnen die ik eigenlijk te weinig zie, maar die stuk voor stuk voor altijd in mijn hart wonen.

Mijn meest recente vriendin is Miranda, mijn overbuurvrouwtje in Hoogezand, die in de loop van het afgelopen jaar meer dan een goede vriendin is geworden. Een vriendin bij wie de deur altijd naar binnen draait, die altijd een luisterend oor biedt, en die bovendien over een ontzettend warm hart beschikt. Een maatje voor het leven. Mijn zoon en haar zoon, zijn tevens bevriend. Miranda is een heerlijk mens en ik mag haar graag. Zo kwam het dat ik werd uitgenodigd om een dagje met haar mee te gaan naar De Zwaluwhoeve, een wellnesspark in Overijssel.

Eigenlijk zijn we erg verschillend, maar toch ook weer niet. Miranda met haar pikzwarte haren, een huid van glanzend ebbenhout en een exotische uitstraling staat in schril contrast met Christientje met haar vuurrode haren, een huid zo wit als sneeuw met hier en daar een verdwaalde sproet en een typisch Europese uitstraling. Lichtwit en donkerwit. Zo anders, maar toch ook zo gelijk. Twee gevoelsmensen, hoog sensitief aangevuld met Groningse nuchterheid en een gezonde dosis humor. Beiden veel meegemaakt in het leven, een hoop bagage; door schade en schande wijs geworden. Veel raakvlakken ook. Veel identieke emoties en door allerlei omstandigheden een heel andere kijk op de wereld gekregen. Lachen en huilen.

En afgelopen zaterdag reden deze twee nuchtere Groningse vriendinnen naar Hierden. Hierden? Tot voor kort had ik er nog nooit van gehoord. Een dorpje in de buurt van Harderwijk. Met een gigantisch groot wellnesspark. Toen we de ingang bereikten, was het net of we in Walibi bij de hekken van de Goliath waren aanbeland. Wat een drukte. Wat een mensenmassa. Erg populair resort dus de Zwaluwhoeve. Ontspannen, onthaasten, ontstressen, dat was het doel. In de huidige digitale dwaze wereld welhaast een must. De i-phone, blackberry, i-pad en overige technische snufjes waren ten strengste verboden. Chapeau!

Eindelijk binnen. We reserveerden een massage voor ons allebei en we hadden er echt zin in. Op weg naar de kleedruimte bekroop mij een naar voorgevoel. Overal om me heen liepen blote mensen. En niet alleen blote vrouwen. Blote heren in overvloed. Een lichte paniekaanval maakte zich van mij meester. Terwijl Miranda met een iel stemmetje zei: 'Christientje, ik denk niet dat we onze badpakken nodig hebben', keek ik angstvallig om me heen of er ergens een uitweg was. Was er een ontsnappingsmogelijkheid? Neen, die was er niet. Oh, my God! Fantastisch. Net iets voor Christientje: in de blote reet – quod non. En nu? Geen denken aan dat Christientje zich in haar blote toges  tussen al deze vreemde mensen gaat begeven. No way. Christientje geeft zich niet graag bloot. Figuurlijk niet en letterlijk al helemaal niet. Ik werd er behoorlijk onrustig van en duizenden gedachten vlogen door mijn hoofd. Stel je voor dat je een bekende tegenkwam. Je baas. Een collega. Iemand uit onze woonplaats. HELP! Ontspannen, ontspannen? Waar is de Valdispert? Elke vezel in mijn lichaam strak gespannen. Een enorm spanningsveld diep van binnen in mij. Wanneer iemand mij op dat moment een gloeilamp in de mond zou hebben geduwd, zou de lamp spontaan gaan branden. Wat een gedoe! Met elke willekeurige andere vriendin had ik rechtsomkeert gemaakt. En hoewel ik de indruk had dat Miranda er ook wel wat moeite mee had, vertrok zij geen spier.

Als ik niet zo vreselijk nerveus was geweest, zou ik er gisteren heel hard om gelachen kunnen hebben. Christientje wat ben je in godsnaam toch aan het doen? Het lijkt wel een komisch drama. De titel 'Duo Penotti in de blote boze wereld' zou in dezen zeker op zijn plaats zijn geweest.

Vogelvrij of vrij als een vogel? Zwaluwhoeve of naar huis? De keuze was aan mij. Stel je niet aan Christientje. Tenslotte zijn we allemaal naakt geboren. Raap jezelf op en go with the flow. En dat ik heb dan ook maar gedaan.

Aangezien ik in mijn hele leven slechts in aanraking ben geweest met één (ge)fallus en daarenboven ook nog eens vrij preuts ben aangelegd, durfde ik in eerste instantie niet om me heen te kijken. Echter, met gesloten ogen kom je in het resort met een legio aan ontspanningsmogelijkheden niet ver. Open je ogen Christientje en kijk. Kijk om je heen. Kijk verder dan je lief is. En ik heb mijn ogen de kost gegeven. In het begin – en dat duurde toch wel ruim een half uur – zag ik alleen maar bewegende borsten en licht dansende piemels. Heftig! Mensen in vele soorten en maten. Van Willem Alexander en Maxima tot aan Bert en Hanna Tokkie. En alles wat daar tussenin ligt. En dat allemaal in hun nakie.

Mijn horizon moest toch ooit eens verbreed worden? Op een gegeven moment zag ik het niet meer op die manier. De blote mensen werden één geheel, één plaatje en niet meer het individu an sich. Vanaf dat moment ben ik pas toegekomen aan het ontspannen, het genieten. Scrubben, douchen, saunaatje hier, saunaatje daar, hot tub, warm bad, koud bad, cappuccino drinken, in de badjasjes lunchen, op een heerlijke stretcher liggen, heel erg lui zijn. Bevrijdend, dat was het wel. Lichaam en geest weer in balans brengen. Kortom, het leven is mooi. In al zijn facetten. Het menselijk leven is te kort om je zorgen te maken om zoiets kleins als een blote kont.

Of ik thans ben getransformeerd tot een overtuigd nudist? Nou, neen. Niet echt. En dat zal ook wel nooit gebeuren. Daar ben ik te Gronings, te nuchter en veel te preuts voor. Toch heb ik me afgelopen zaterdag wel heel erg sexy and free gevoeld.

I'm feeling sexy and free
Like glitter's raining on me
You like a shot of pure gold love
I think I'm 'bout to explode

Wat een avontuur. Een ervaring rijker en een overwinning op mezelf. En eigenlijk had het niet veel om het lijf. In feite was het heel erg 'blootgewoon'.

Dit artikel delen?
Pinit Fg En Rect Red 20

Graag je mening

Dit artikel is passend in deze rubriek - 2 stemmen
20
Dit artikel handhaven (tzt NIET verwijderen)? - 1 stemmen
10
%

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. HELP ONS MET KIEZEN. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt.Je kunt ook een reactie geven.

sprookjeswedstrijd

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018