Sprookjes

Sprookjes
  • sprookjes120Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen.
    De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om verzonnen sprookjes te lezen of toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

  • Wil je ook een sprookje publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis). De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten. 
  • Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Modern sprookje

De wekker gaat, het is vroeg en de wereld slaapt nog. Kreunend geeft Emma de wekker een mep, haar lichaam moppert. Haar lichaam moppert de laatste tijd steeds vaker. Twee banen die fysiek intensief zijn zorgen voor een hevig protesterend lichaam. Vol tegenzin sleept ze zich uit bed, ze voelt de ijzige kou via de slaapkamervloer omhoogtrekken. Op de tast zoekt ze haar weg door de slaapkamer, onhandig stoot ze haar teen. Godverdomme. Anna vervloekt zichzelf, haar onhandigheid, haar kloterige leven, al haar waanzinnig slechte keuzes. Ontevreden met zichzelf knipt ze het badkamer licht aan en trekt aan het touwtje van de verwarmingsspiraal boven de spiegel. Het kost extra stroom maar ze verdient het vandaag. De warmte koestert haar vermoeide rug, even, heel even maar. Het is de dag voor kerst maar voor haar gewone werkdagen. Vandaag word wederom een lange vermoeiende dag,ze werkt ook vandaag weer 16 uur en eigenlijk is ze nu al bekaf.

Vermoeid kijkt Emma naar zichzelf in de spiegel, naar de enorme wallen en de donkere kringen onder haar ogen. Waar is het met haar toch zo mis gegaan. Vroeger lachte het leven haar toe,de belofte van een mooi en gelukkig leven. De belangrijkste keuzes moest ze nog maken. Nu was ze verworden tot een vermoeide vijftiger die het grootste deel van haar leven had verkwanseld. En voor wat? Haar ex-man had tijdens hun huwelijk een schuldenlast op weten te bouwen waar ze van ze lang zal ze leven niet meer vanaf kwam. Hij was gevlogen en had haar met de ellende opgescheept. Emma zuchtte, ‘kom op Em, je leeft en hebt een dak boven je hoofd. Het had nog veel erger kunnen zijn’.

Ze zette de warmtespiraal uit, schoot in haar uniform, maakte een kop oploskoffie en trok de deur achter zich in het slot. Flink doorstappend liep ze richting het ziekenhuis. Haar eerste dienst was op de afdeling geriatrie, dienst twee was in het mortuarium van het ziekenhuis. Emma probeerde zo zuinig mogelijk te leven, noodgedwongen,stroom en warm water waren een luxe die ze zichzelf maar sporadisch gunde. Soms douchte ze in het ziekenhuis als haar leidinggevende een oogje dichtkneep, anders ging ze naar het badhuis. Haar gastoevoer was al lang geleden afgesloten, en voorlopig zou ze geen geld hebben om het weer aan te laten sluiten. Daarom gebruikte ze nog maar mondjesmaat stroom, ze was als de dood dat ze dat ook niet meer zou kunnen betalen. Bij min 5 zette ze af en toe haar stroomkacheltje aan om het vocht uit haar eenkamer appartementje te verdrijven. Haar kookplaatje gebruikte ze nooit, warm eten deed ze op haar werk. De paar uur die ze thuis was lag ze in haar bed.

De bank had gister weer een update gestuurd,haar schulden slonken heel langzaam, te langzaam ondanks het feit dat ze twee banen had en praktisch niets uitgaf. De rente op die geniale lening afgesloten door haar ex-man was dramatisch hoog. Na dat soort bankupdates vroeg Emma zich af waarom ze het überhaupt nog probeerde. Maar het antwoord daarop wist ze dondersgoed, haar wil om te leven was sterk en opgeven zou ze nooit. Morgen kon het allemaal anders zijn.Sam, de portier van het ziekenhuis,hield de deur voor haar open en drukte haar een vers croissantje in de handen. ‘Goedemorgen schone dame’. Emma blies hem een kus toe, waar zou ze zijn zonder Sam. ’Goedemorgen lieve Sam, hoe is het met Janet’? ‘Groeit als kool Em’ grijnsde hij. Sam was net vader geworden van een wolk van een dochter en hij was zo trots als een aap op zijn kleine meid. Emma liep naar de afdeling en hing haar jas in hun kantoortje. De dag vloog voorbij en voor ze het wist moest ze richting het mortuarium voor baan 2. Maar niet voor ze langs Bob was gelopen op kamer 10. Bob was 92 en moederziel alleen op deze wereld en Emma had ervoor gezorgd dat hij nog wat langer opgenomen kon blijven. Hij had een fikse longontsteking gehad. Door wat extra bloedonderzoek aan te vragen kon hij tot na de kerstdagen in het ziekenhuis blijven. ’Bob, ik kom je halen voor de avondmis in de kapel van het ziekenhuis later vanavond’ zei Emma zachtjes in zijn oor. ’Ons geheimpje, niet verklappen hoor’ Bob knipoogde en knikt enthousiast, zijn ogen glinsteren. Hij had haar weleens verteld dat hij vroeger geen jaar oversloeg, trouw bezocht hij de mis altijd met zijn vrouw. Maar na haar overlijden kon hij de moed niet meer opbrengen om alleen te gaan. Emma liep snel de kamer uit de trappen af naar de kelder,hoe lager je kwam hoe stiller het werd. De sfeer lijkt hier beneden eenvoudig te verkillen. Jonas stond al op haar te wachten,streng keek hij op zijn horloge. Emma liep snel de kleedkamer in om haar overpak aan te doen. In recordtijd is ze terug. Jonas somt met monotone stem op welke nieuwe lichamen zijn binnengebracht en wat er van haar verwacht wordt vandaag. Timide vraagt ze of ze haar avondpauze rond half acht mag nemen ipv om zes uur,Jonas is meestal nogal streng maar binnensmonds brommend keurt hij het goed.

De wekker rinkelt en heel even blijft Emma nog liggen, een minuutje maar. Na de nachtmis van gisteravond had ze Bob teruggebracht naar zijn kamer, wat was hij dankbaar geweest en ontroert. Het vredige gevoel van gisteravond was zo fijn geweest, ze zou dat vandaag bij zich houden. De rest van het jaar mag dan waardeloos zijn vandaag zou ze de sfeer van kerst in haar hart houden. Snel stond ze op, kamde haar haar en waste zich snel, maakte haar oploskoffie en liep de deur uit. Sam was vrij vandaag, geen warme croissantjes, hij was fijn thuis bij zijn nieuwe gezinnetje. Opgewekt liep ze de deur door richting de afdeling, ze was benieuwd om te horen hoe het met Bob was en of hij na de mis goed had geslapen. In het kantoor stond verse koffie klaar, kerstbrood met roomboter en uit de radio klonk zacht kerstmuziek. Emma ging zitten, een van de collega’s wenkte haar.’ Em, kan ik je even alleen spreken? Er is vannacht iets gebeurd’. En terwijl de tranen over haar wangen stroomde luisterde ze naar de woorden van haar collega die haar vertelde dat Bob net voor middernacht was ingeslapen, hoe niemand het aan had zien komen, hoe de nachtdienst hem gevonden had tijdens de eerste nachtronde. 

Langzaam vallen grote vlokken sneeuw op straat, het is koud en de wegen veranderen gestaag in een wondere witte wereld. Al wat lelijk, vuil en grauw is wordt langzaam onder een deken van helderwitte sneeuw verstopt. Ineens is het buiten een sprookje. Emma loopt verwonderd over straat richting huis, ze voelt de kou niet meer, de sneeuw heeft een hypnotiserend effect op haar. Ze heft haar gezicht naar de lucht, glimlacht naar de hemel. Ze glimlacht naar haar ouders, naar haar kleine meid die nooit het levenslicht heeft mogen aanschouwen, naar Bob en naar alle andere lieverds die ze moet missen. Ookal geloofd ze niet echt ze put troost uit het idee dat ze op haar neerkijken en dus op een bepaalde manier nog dicht bij haar zijn. Zo voelt ze zich vaak eenzaam maar toch nooit echt alleen. Vredig loopt Emma door de stille straten, hier en daar steekt iemand een rotje af, binnen zitten mensen bij elkaar, vrienden, familie. Vandaag vind ze dat niet erg, vandaag voelt ze zich niet alleen.

Emma trekt de gordijnen open en kijkt naar de wereld. Ze verbaasd zich over hoe anders de wereld er ineens uitziet. Notaris Bloedjes was gisteravond niet lang gebleven maar lang genoeg om haar wereld overhoop te gooien. Hij had een brief voorgelezen, een brief die Bob telefonisch aan zijn notaris had gedicteerd op kerstavond ,vlak voor zijn overlijden. Vervolgens had hij het testament van Bob aan haar voorgelezen en haar de sleutels van haar nieuwe huis overhandigd. Het statige huis van Bob, nu van haar. Ze zou de rest van haar leven een ruime maandelijkse toelage krijgen en haar schulden zouden worden afbetaald.Emma keek de kamer rond, keek naar haar koude, kale, armoedige flatje en besefte dat haar leven overnacht een sprookje was verworden. Wonderbaarlijk en wonderschoon, zo waarlijk een levensecht sprookje.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 579
(Gemiddelde waardering 0 met waardering(-en)

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Wil je deze schrijver nomineren!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 verschillende schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de groene button te klikken.

Dank voor je nominatie!

Elke bezoeker van Schrijverspunt kan schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver. In totaal mag elke bezoeker 2 verschillende schrijvers nomineren over heel 2019. Nomineren is mogelijk tot 31 december 2019.

Omdat we streven naar een eerlijke nominatie voor Talentvolle schrijver 2019 controleren we elke nominatie op geldigheid. Ongeldige nominaties tellen niet mee in de score en verwijderen we.

Om de geldigheid van een nominatie te controleren vragen we je hieronder je e-mailadres in te vullen.  We garanderen dat we dit emailadres niet aan derden verstrekken en slechts gebruiken voor controle. Na afronding van de nominatie verwijderen we  dit e-mailadres.
Ongeldige invoer

Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen door bezoekers. Door een waardering (1-5 sterren) te geven bepaal jij dus mede de continuïteit in publicatie van een inzending!

Recente inzendingen voor schrijfactiviteiten met een hoge waardering van bezoekers.

ziek zijn

okt 12, 2019 Poëzie Sherina aka.sheri

Kortsluiting

okt 26, 2019 Schrijfopdracht Connie van Vuuren

Scheeloogje.

nov 09, 2019 Kort verhaal Pieter Wouter Broekharst

Volkswijsheden (5)

nov 06, 2019 Quote Hans Van Battel

Meer schrijfactiviteiten