Loading...
Sprookjes

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Wil je ook een sprookje publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten. 

  • Start
  • Sprookjes
  • Het meisje met de goudblonde haren en de kat met de gouden lok.

Sprookjes

Het meisje met de goudblonde haren en de kat met de gouden lok.

Er was eens een meisje genaamd Isabella. Ze was 10 jaar oud, had mooie goudblonde lokken en zee-blauwe ogen die altijd twinkelden. Ze was een vrolijke meid met een hart van goud. Haar ouders waren erg arm, maar ze gaven haar veel liefde. Andere kinderen hadden mooiere kleding en meer eten op hun bordje, maar geen van hen was zo tevreden als Isabella.

Op een dag liep ze met haar kapotte schoenen door het bos. De gietende regende had het chocoladekleurige bospad veranderd in chocolade pudding waar ze doorheen zakte. Isabella’s schoenen bleven erin vastzitten als lijm, ze kon ze er niet meer uit krijgen. Isabella snikte omdat ze met blote voeten thuis zou komen. Pappa en mamma hadden geen centjes voor nieuwe schoenen en ze wilde haar ouders niet verdrietig maken. Door de regen vielen haar tranen niet zo op, maar ze was zo vies geworden door de modder dat ze er als een bruine muis uitzag die net door een schoorsteen was gelopen. Zelfs haar goudblonde haren waren veranderd in dikke bruingelige spaghetti slierten.

Isabella hoorde in de verte een kat krijsen. De kat was vast in nood. Isabella volgde vlug het geluid van de krijsende kat. Isabella schrok toen ze zag dat het gekrijs uit de oude put kwam. Wat moest ze nu doen? De put was erg diep en zij was maar klein. Toen kreeg ze een idee. Als ik mijzelf via de emmer naar beneden laat zakken dan kan ik de kat en mijzelf weer omhoog hijsen. Ze klom over de rand van de put en ging in de emmer zitten, toen liet zij zich langzaam naar beneden zakken. Naar beneden gaan ging makkelijker dan ze had gedacht. Isabella hoopte maar dat ze net zo makkelijk ook weer naar boven kon komen.

Er kwam een goudgeel licht van de bodem af dat zo sterk scheen dat het leek alsof er zonnestralen vanaf kwamen. Toen Isabella haar blote voeten op de bodem zetten voelde ze dat ze op een berg munten stond. Het waren gouden munten! De kat lag languit op de munten met zijn voorpootjes over elkaar en was zo zwart als de nacht. Hij keek Isabella met grote groene ogen aan en miauwde poeslief. ‘Ben je in de put gevallen?’ vroeg Isabella. De kat gaapte terwijl hij zijn poot aflikte. Hij zag er helemaal niet gewond uit. Isabella zag dat er vanaf zijn kop tot het puntje van zijn staart een gouden streep liep. ‘Is dit goud allemaal van jou?’ vroeg Isabella. De kat knikte met stralende ogen. Hij was duidelijk blij met zijn goudberg. Isabella hurkte en aaide de kat over zijn bol. ‘Wil je dat ik jou uit de put help? Je mag vast wel bij mij komen wonen, dan ben je niet meer alleen.’ De kat keek een poosje bedenkelijk naar de gouden muntenberg. Daarna stond hij op, rekte zich uit en krioelde met zijn koppie tegen Isabella’s benen aan. De kat keek nog een laatste keer naar het al het goud en sprong daarna vliegensvlug in haar armen. Isabella lachte en zei; ‘Zullen we dan ook maar wat goud meenemen, dan kan ik altijd koek en melk voor jou kopen.’ De kat knikte met grote blije ogen dat Isabella het idee kreeg dat de kat alles begreep wat ze zei.

Isabella gooide de emmer vol met gouden munten. Daarna ging ze op de gouden beloning zitten met de kat op schoot. De kat zette zijn nageltjes stevig vast in haar jurkje, en drukte zich dicht tegen haar aan. Isabella moest telkens hard aan het touw trekken om naar boven te komen. Toen ze eindelijk boven kwam zag dat de zon scheen en dat het was gestopt met regenen. Ze voelde nog wel druppeltjes over haar gezicht, maar dit keer waren het zweetdruppels en tranen van geluk.

Isabella rende snel met de kat en de volle emmer goud naar huis. Thuis vertelde ze trots het hele verhaal aan haar ouders en liet hun de emmer vol gouden munten zien. Haar ouders sprongen op uit hun stoel en begonnen te dansen van geluk. Nooit meer zouden ze te weinig eten hebben of hard moeten werken. Ze waren schatrijk.

Isabella had een nieuw vriendje voor het leven en zij leefden nog lang, rijk en gelukkig… 

En elke ochtend werden er gouden munten in de kussen van de kat gevonden. Hoe dat kwam wist niemand, dat bleef een raadsel.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 175
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.