Loading...
Sprookjes

Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen.
De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

Wil je ook een sprookje publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst een te loggen. De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten. 

Sprookjes

Gered door regenwormen

In aardappelland is er onrust. De grote Eigenheimer heeft alle Eigenheimers bij elkaar geroepen om een groot probleem te bespreken.

Alle aardappelen komen aangerend want het gebeurd maar weinig dat er iets aan de hand is.

Dus ook Bram en Pim Eigenheimer rennen zo hard ze kunnen naar het Eigenheimer pleintje.

 " Beste Eigenheimers, onze buren de Bintjes hebben hulp nodig, ze hebben last van te veel water en daar kunnen aardappelen zoals zij en wij niet tegen.

We moeten een plan bedenken om hulp te geven aan de buren."

Bram en Pim kijken elkaar aan hoe zal dat dan moeten?

De grote Eigenheimer kijkt bezorgd in het rond en opeens krijgt hij een idee.

" Bram en Pim kom eens snel hier. Ga naar Louise de regenworm en vraag haar ook hier te komen. " 

De beide Eigenheimertjes rennen zo snel als ze kunnen naar de rand van de aardappelakker en ze kijken rond waar oh waar is Louise de regenworm?

" Louise Louise wil je komen?" Op haar gemak kruipt Louise naar de jongens.

“ Wat een herrie allemaal, wat is er aan de hand?” Na een korte uitleg glijdt Louise mee met de jongens

Als ze tegenover grote Eigenheimer ligt luistert Louise aandachtig naar hem en ze schrikt van het grote probleem bij de Bintjes.

“ Maar hoe krijgen we al dat water weg? Mijn hemel wat een pech hebben ze. Dus  dat water staat op de hele akker, ik zou niet weten wat we moeten doen.”

Verdrietig om de narigheid van de buren legt Louise de regenworm haar kopje in haar nek en ze huilt.

“ Niet huilen Louise, ik heb een plan”  grote Eigenheimer begint te vertellen. 

“ Als het water op een akker blijft staan dan moeten we een soort geulen graven om het water af te laten lopen, maar hoe kunnen we geulen graven? Dat kunnen we niet dus heb ik iets anders verzonnen en daar heb ik Louise voor nodig.

Bram en Pim luisteren ademloos want nog nooit was hier zo’n groot probleem geweest.

“ Luister Louise, ik vraag me af of jij gangetjes kan graven, ik bedoel lange gaten in de klei.”

“ Natuurlijk kan ik dat, ik ben toch een regenworm!!!!”

“ Precies maar met een gang van Louise redden we het niet, kun je je vrienden ook laten helpen?”

“ Ja dat kan wel maar die komen nooit op tijd hier. Die wonen veel verderop.`”

“ Hoe zouden we die hier kunnen krijgen? Bram Pim weten jullie iets?”

De jonge Eigenheimertjes smoezen even en zeggen dan tegen grote Eigenheimer

“ Wij gaan vervoer voor de regenwormen zorgen. Kom Pim we moeten snel naar de grote kastanjeboom. Nu maar hopen dat de vogels nog in de boom zitten.

Ze gaan dwars door de akker en daar in de verte zien ze de grote kastanjeboom met als ze goed kijken vogels op de takken. 

Het duurt wel tien minuten voordat ze bij de kastanjeboom zijn.

“ Hallo vogels, wie is jullie baas?”

“ De zwarte merel heeft de leiding, heb je hem nodig?”

“ Ja graag ik wil hem iets vragen.”

Daar komt de zwarte merel aanvliegen hij is geroepen  door de bonte specht.

De zwarte merel daalt neer op een hele lage tak en kijkt naar de jongens.

“ Wat moeten jullie van mij? “

“ De Binten hebben een probleem, er is te veel water op hun akker, en daar kunnen aardappelen niet tegen weet je. Louise regenworm wil geulen graven maar daar heeft ze heel veel regenwormen voor nodig. Nou eten jullie altijd wormen, zou het kunnen dat jullie met elkaar wormen naar de akker van de Bintjes brengen? Dan kunnen ze lange geulen graven en het water laten aflopen.

Wilt u alstublieft ons helpen de Bintjes te helpen?”

De zwarte merel kijkt nadenkend schud even met zijn kopje richt zich op en zingt heel hard een lange deun. Opeens zitten alle vogels dicht bij hem en ze kwetteren er flink op los.

“ Wij willen wel helpen, eigenheimer, wij zullen op de grond tikken en dan brengen we de regenwormen naar de plaats des onheils. Gaan jullie maar vooruit wij komen zo direct.

En zo geschiedde, giechelend in de bek van de vogels hangen de wormen en gaan dan aan de slag. Ze graven geulen  en na uren werken zakt het water.

Grote Eigenheimer is opgelucht en gaat naar zijn eigen akker maar niet voordat hij een dikke smak krijgt van grote Bint.

“ Dank je wel voor de hulp zonder jou waren we verpietert in het water. De regenwormen hebben ons gered.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 53
Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Nomineer deze schrijver!

Bezoekers van Schrijverspunt kunnen 2 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.