Voor schrijvers, door schrijvers
  • Informatie

    Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen.
    De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om verzonnen sprookjes te lezen of toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil.

  • Meedoen?

    Wil je ook een sprookje publiceren op Schrijverspunt? Dat is mogelijk door eerst in te loggen (lid worden is gratis). De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten. 
  • Beoordelen

    Schrijvers stellen je waardering en/of commentaar bij een artikel erg op prijs!

    Een artikel beoordelen? Breng dan s.v.p. een stem uit  door op de gewenste(1-5) ster te klikken. (5 sterren is de hoogste waardering)

Sprookje

Jouw sprookje hier toevoegen?

A not so fairy tale ( geüpdatet sprookje KNT-16+)

Peperkoekenhuisje2

Hans keek verdwaasd voor zich uit.

Zijn Griet was met haar hebben en houden met de noorderzon verdwenen.

Hoe had het zover kunnen komen?

Toen ze nog met de vader van Grietje, de houthakker en stiefvader van Hansje samen met de moeder van Hansje en stiefmoeder van Grietje  aan de rand van het woud woonden waren ze, niettegenstaande hun schrijnende armoede, toch gelukkig geweest.

Het afgeluisterde gesprek tussen hun respectievelijke stiefouders over hun achterlating in het bos had hen geen deugd gedaan en Hansje had het heel stom gevonden dat hij de truc met de kiezelsteentjes nadien met broodkruimels had geprobeerd.  Hij had zich doodgeschaamd voor Grietje. Waarom ook moesten die domme bosduiven zijn kruimels oppeuzelen?

Gelukkig dat het  sneeuwwit vogeltje al op het stekeldoorntje  hen naar het huisje van peperkoek had geleid.  Zij hadden zich tegoed gedaan aan de lolly’s die aan het dak bengelden,  de  croissants en krentenkoeken op de deur en het kleurrijke snoepgoed dat her en der aan de muren hing.  Echt voedzaam waren die dingen niet geweest maar hun buikjes werden eindelijk eens gevuld.

Dat het plots opgedaagde besje hen na haar ‘wie knabbelt aan mijn huisje’ nog warme chocolademelk en pannenkoeken met bruine suiker had voorgeschoteld was er  teveel aan geweest. Toen dit oud scharminkeltje uiteindelijk ook nog een heks bleek te zijn was het hek van de dam.  Maar er zat niets anders op dan berusten in hun lot en dank zij de vetmesterij van Hansje kon ook Grietje af en toe een stukje hamburger en wat frietjes met mayonaise meepikken.  De hongersnood was alvast verleden tijd.

Het verhaal  ontplooide zich verder,  eerst met de gruwel  van het water dat werd gekookt om Hansje in te garen - de oven die opgestookt werd om Grietje in te duwen  en het heldhaftige optreden van Grietje die het oude vrouwtje in de oven duwde waarin deze,  zoals het een heks betaamd,  levend werd verbrand.    

Daarna volgde het stroperige deel met de ontdekking van parels en edelstenen.  Alweer vulde Hansje zijn broekzakken met deze steentjes en Grietje, die nog haar schortje om had van het geveinsde broodbakken in de oven, propte het vol met parels.

Waarom er, later door Disney meermaals geïmiteerde, witte zwanen bij te pas kwamen om de weg naar huis te vinden blijft een raadsel . Het dekselse water waarop de zogenaamde boot ontbrak hadden ze immers nooit opgemerkt op de heenweg naar het heksenhuis .

Dat vader bij het weerzien blij was maar ook weer triest omdat zijn tweede vrouw inmiddels overleden was , niet echt van verdriet maar van pure ontbering en dat hij snel weer vrolijk werd bij het zien van zoveel rijkdom,  kon niet echt een happy end genoemd worden.

Moest er dan een nieuw einde aan het verhaal worden gebreid ? Wat er niet in het verhaal werd verteld maar logischer leek is het feit dat Griet en Hans van elkaar “stief”  en ook stapel waren en dus samen konden trouwen en nog lang en gelukkig zouden leven.

Zo geschiedde dus, tot er haren in de boter kwamen.  Hans was nooit zijn overtollige kilo’s van weleer kwijt geraakt en Griet had met de vele parels die ze zich had eigen gemaakt de smaak te pakken gekregen en was een  juwelierszaakje begonnen.  Toen Hans zich ook nog in de drank gooide en Griet zich danig begon te interesseren in een knappe vertegenwoordiger van Huize Cartier gingen de poppen aan het dansen.

Het sprookjeshuwelijk waarvan in het ware leven nooit sprake was geweest, maar ook niet in het sprookje, eindigde in een alledaagse vechtscheiding.

Dit artikel delen?
Pin It
  • Hits: 70
(De gemiddelde waardering is 1 door 1 stem(-men)

Gebruikerswaardering: 1 / 5

Ster actiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 

Login of registreer om een reactie te plaatsen

Inzendingen in deze rubriek:

Hoogste beoordeling

Top 3 : De laatste 3 maanden

Meeste hits

Top 3 : De laatste 3 maanden

Top 3 : Totaal

Meer schrijfactiviteiten

Cursiefje relativeert de realiteit

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt…

De schrijfopdracht. Net iets lastiger...

Maar een schrijfopdracht is ook leuk en spannend.Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een…