Sprookjes
Sprookjes behoren tot een oude orale traditie en bevatten vaak een zedenles of diepere wijsheid. Het woord sprookje is afgeleid van het middeleeuwse 'sproke', dat verhaal of vertelling betekent. Als ongeschreven vertelling richtte een sproke zich tot ongeletterde volwassenen. Via de orale traditie kregen zij de moraliserende verhalen mee. Tegenwoordig zijn "sprookjes" kinderverhalen met levenslessen.

De bekende sprookjes kennen we natuurlijk allemaal maar we lezen/horen ook graag verhalen die zelf verzonnen zijn. In deze rubriek bieden we de mogelijkheid om zelf verzonnen sprookjes toe te voegen. Gewoon om lekker voor te lezen voor kinderen of wie ze ook maar horen wil. De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten. We nodigen je uit om ook een zelfbedacht sprookje toe te voegen. Dat is mogelijk door eerst in te loggen.

Leden van Schrijverspunt kunnen maximaal 4 schrijvers nomineren voor de titel van talentvolle schrijver 2019. Je kunt de schrijver van dit artikel nomineren door op de blauwe button te klikken.

Achter de hoge bergen in het Pareldal woont een meisje met een vlecht in haar gouden lokken. Haar naam is Rosa. Ze zit in de tuin en kijkt naar het gras en naar de gele en roze bloemen die in het perkje verspreid staan.Het zonnetje straalt.

Uit haar blauwe ogen rollen tranen, die glinsteren in de zon. Er landt een witte vogel voor haar neer. “Hallo, mooie vogel,” zegt ze tegen hem.

“Ik ben Timon, de witte raaf!” zegt de vogel. “Waarom vallen er diamanten uit je ogen?” vraagt de raaf verwonderd.

Rosa kijkt naar de glinsterende steentjes die op de grond liggen. “Het waren tranen,” zegt ze.

“Waarom moet je dan huilen?” vraagt de witte raaf aan haar.

“Ik kan niet lopen. Een jaar geleden heb ik een ongeluk gehad en wonder boven wonder heb ik het overleefd. Ik moet alleen mijn benen missen. Ik zit zoals u kunt zien in een rolstoel. Ik zou zo graag een bloem uit het gras willen plukken, maar dat kan ik niet. Als ik dat probeer, val ik uit mijn rolstoel,” legt Rosa uit.

 “Als ik de diamanten van jou krijg, ga ik naar de draak achter de hoge bergen en zorg dat jij een bloem kan plukken!” belooft hij Rosa.

“Wilt u dat echt doen voor mij?” kijkt ze blij.

“Natuurlijk lief meisje, ik ga dat voor jou regelen. Wacht hier! Ik ben zo terug.” Hij pikt de diamanten op, spreidt zijn vleugels en vliegt hoog in de lucht en verdwijnt achter de bergen.

Een half uurtje later landt de witte raaf op de schoot van Rosa.

“Het is geregeld! Over een week moet je om deze tijd voor de ingang van de grot achter de hoge bergen wachten. De draak zal er zijn. Je hoeft niet bang te zijn, hij doet je niets.”

 ’s Avonds legt Rosa aan haar ouders uit, wat haar is overkomen. Haar ouders geloven er niets van. Ze denken dat Rosa teleurgesteld zal worden. Rosa gelooft er echter heilig in en kan niet wachten tot het een week later is.

Haar vader neemt haar mee naar de grot achter de hoge bergen. Ze kijken om zich heen, maar zien niets. Ineens verlicht de ingang van de grot. De zon weerkaatst op iets vanuit de grot. Een grote paarse draak komt met twee grote zilveren staven in zijn bek naar buiten.

“Jij bent Rosa!” zegt de paarse draak en Rosa knikt angstig.

“Je hoeft niet bang te zijn, lief meisje. Ik heb voor jouw benen gesmeed met mijn eigen vuur. Neem ze maar aan. Je moet goed oefenen en dat kan je er alles mee!”

Rosa en haar vader kijken naar de zilveren staven en kunnen haast niet geloven dat het benen zijn.

“Pas ze maar!”

Rosa plaatst de staven bij haar halve benen en een bliksemschicht klinkt over de bergen. Rosa en haar vader schrikken heel erg. Als ze echter goed kijken, veranderen de staven in zilveren benen.

“Goed oefenen, lief meisje en dan kan je alles weer!” verkondigd de draak.

Rosa oefent veel en na maanden zit ze in het park bij een grote vijver en plukt roze bloemen. Er vallen tranen uit haar blauwe ogen en belanden op de grond. De tranen veranderen in glinsterende diamanten. Direct ziet ze de raaf landen op het gras.

“Waarom huil je lief meisje? Ben je nog steeds verdrietig?”

“Nee, ik huil van geluk. Ik ben zo blij dat ik alles weer kan. Ik ben jou, de draak en mijn redder zo dankbaar dat jullie dit allemaal voor mij gedaan hebben. Ik zou zo graag mijn redder dit laten weten.”

“Als ik jouw diamanten krijg, laat ik je wens in vervulling gaan!”

 “Graag,” zegt Rosa tegen de witte raaf.

De witte raaf pikt de diamanten op en vliegt weg.

Rosa is verbaast en snapt niet dat hij zomaar weggevlogen is zonder iets te zeggen.

“Help, help!” hoort Rosa vanuit de vijver komen.

Ze rent zo hard ze kan en ziet daar iemand in het water liggen. Ze bedenkt zich geen moment en pakt één van haar zilveren onderbenen. Ze maakt het los en gebruikt dit om bij de jongen te komen. Hij kan er net bij en Rosa kan hem op deze manier uit het water trekken.

Ze is een held, ze heeft de jongen gered. Ze kijkt eens goed en ziet dat het haar redder is.

Jaren later trouwen ze met elkaar en leven nog lang en gelukkig.

Dit artikel delen?

Graag je mening

Dit artikel is passend (tzt NIET verwijderen) - 0 stemmen
00

Elk kwartaal verwijderen we een aantal artikelen. Je kunt ons helpen door je mening te geven. Zo heb je invloed op de inhoud van Schrijverspunt

Ster inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactiefSter inactief
 
Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2019
https://www.lekkerboek.nl/sitemap