De herfst is begonnen!
Weer tijd voor van alles....
Gezocht: columnisten, bloggers en verhalenschrijvers
Kijk bij extra schrijfmogelijkheden
Voor schrijvers door schrijvers
Sprookjeswedstrijd Schrijverspunt
van 1-8-2018 t/m 15-10-2018
Je boek te koop in alle boekenwinkels
Voor € 7.50 per maand
Gezocht: nieuwe columns voor Schrijverspunt!
Schrijverspunt geeft samen met jou je boek uit!
Ontvang een royalty, geen eigen kosten!
Meedoen voor leden is gratis!
Sprookjes schrijfwedstrijd

meedoen

Inzenden van een sprookje is mogelijk van 1-8-2018 t/m 15-10-2018 (24.00 uur).

Er was eens, in een land hier ver vandaan, een prinsesje dat Toets heette. Ze had een toverstafje en was dól op glitters. Met dat toverstafje toverde ze álles onder de glitters. Tot ergernis van de Koning en Koningin hadden ze nu in het kasteel: een glitterbad, een glitter-wc, glitterbehang, glitterkroonluchters, een glitter TV, glitterborden en glitterbestek. Soms zat de Koning op de glitter-wc en zag hij dat zelfs het wc papier glitters had.

Toets had ook wel eens glittertandpasta getoverd. Dat was best een goede uitvinding vond ze zelf. Dat knarste alleen een beetje tussen je tanden. De glitterboterham was een van haar mindere betoveringen. Glitters eten, had Toets gemerkt, was echt goor. Maar de Koningin had erop gestaan dat ze hem op at. ‘Glitters toveren is glitters eten’, had ze gezegd.

Op een dag werd Toets wakker en was haar toverstokje weg. Hij lag niet op haar glitternachtkastje. Niet onder het glitterbed. Toets riep vlug om hulp. ‘Dieder, heb jij mijn toverstafje gezien?’
De bediende schudde zijn hoofd. ‘Nee prinses Toets, maar ik zag bij uw raam wel een afdruk van twee glitterpootjes.’ Toets snelde naar het raam. En daar, op de vensterbank, stonden inderdaad twee glitterpootjes. Én een spoor van glitter naar buiten.

Prinses Toets trok snel haar glitterjurk aan. Ze volgde het glitterspoor door het bos tot ze stilstond voor een enorme boom. Onderin zat een klein deurtje met daarop geschreven: meneer Fris. De prinses klopte drie keer op de deur. ‘Dag,’ riep ze. ‘Meneer Fris? Ik ben prinses Toets. Volgens mij hebt u iets wat van mij is.’
‘Glitter op,’ bromde een stem.
Maar de prinses liet zich niet afpoeieren. ‘Ik wil mijn toverstaf terug.’
De deur kraakte en daarachter vandaan kroop een stinkdier vol glitters. ‘Nee.’ Hij deed zijn armen over elkaar. ‘Ik ben het zat. Álles zit onder de glitters. Elke keer als ik een scheetje laat, zit mijn hele huis vol. Weet u hoe vaak een stinkdier scheetjes laat?’

Prinses Toets schudde haar hoofd. Ze wist ook niet of ze het wilde weten.
‘Weet u wel hoe een boterham met glitters smaakt?’ zei meneer Fris nog steeds bozig.
Dat wist de prinses nog heel goed. Ze kon het gekraak van de glitterboterham nu nog tussen haar kiezen voelen.
‘En wat dacht je van de uil Bernard?’ vervolgde meneer Fris. ‘En de muizenfamilie Dremmels? En paard Jacob? Die zitten ook onder. Dat komt ook allemaal met de wind mijn hol in.’

Prinses Toets voelde zich een beetje schuldig en friemelde wat aan haar glitterjurk. ‘Maar de wereld ziet er zoveel leuker uit met glitters,’ probeerde ze.
Het stinkdier slaakte een diepe zucht. Er vlogen wat glitters in het gezicht van Toets. ‘Ik vind de wereld veel leuker zonder toverende Prinsessen. Maar daar lijk ik ook niets aan te kunnen doen,’ antwoordde meneer Fris.

Daar schrok de prinses van. Ze had nooit gedacht dat iemand glitters zó vervelend kon vinden. De prinses begreep ergens wel dat het lastig was, vooral van die boterham. ‘Wat nou als ik beloof nooit meer bij u in de buurt met glitters te toveren?’
Meneer Fris schudde zijn hoofd. ‘Nee, het moet echt over zijn met dat geglitter.’

Prinses Toets dacht diep na. Zonder haar toverstafje zou ze helemaal nooit meer glitters kunnen toveren. Geen glitterdouche meer, g een zwembad vol met glitters, geen glitterspringkussen. Toen kreeg ze een briljant idee. ‘Wat als ik nou één dag in het jaar alles met glitters mag toveren? Dan beloof ik de rest van het jaar niets meer onder glitters te toveren. En ik zal alles ook weer naar normaal terug toveren.’

Meneer Fris fronste zijn borstelige wenkbrauwen vol met glitters. Prinses Toets beet op haar glitternagellak van de spanning. Na een lange stilte keek meneer Fris op. ‘Akkoord,’ zei hij. Hij gaf de prinses haar toverstafje terug. Daarom hebben ze in dit land, hier ver vandaan, tot op de dag van vandaag, één dag in het jaar een dag vól met glitters. De nationale Glitterdag.
Dit artikel delen?
Pinit Fg En Rect Red 20

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Rating StarRating StarRating StarRating StarRating Star
 
sprookjeswedstrijd

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018