Welkom op Schrijverspunt

De Schrijversplek

Tags

niets gevonden

Andere artikelen

OVER INTUÏTIE

Op mijn fiets zittend kijk ik om mij heen. Er valt altijd veel te zien als je fietst. Vooral in deze tijd, als de vogels weer druk bezig zijn met nestelen. Overal hoor je hun getsjirp.
En de bloemen die weer overal uit de grond schieten, daar krijg je een goed gevoel van.

Ineens zie ik een man met een hengel onder zijn arm naar een slootkant lopen. Uit een tuin iets verderop springt een kat van de vensterbank en trippelt met opgeheven staart richting de man-met-hengel.

Ik ga mij dan dingen afvragen. Dat doe ik altijd als mij zoiets opvalt. Hoe weet die kat precies wat die man gaat doen. Hoe weet die kat dat die man zometeen zijn hengel uitgooit in het water in de hoop een vis te vangen.
Toevallig een maaltijd waar die kat gek op is. Hoe weet die kat dat?
Die kat wordt toch echt geacht niet te kunnen denken. Ik kan maar tot één conclusie komen; met denken kom je een eind maar niet in die gebieden waar die kat wel komt. Die kat heeft door zijn scherpe intuïtie, contact met velden van bewustzijn, die wij niet kunnen waarnemen. Omdat wij teveel in ons hoofd zitten in plaats van in ons hart.
Als wij meer op onze intuïtie zouden vertrouwen en leefden vanuit ons hart, dan zouden wij ook een beter contact hebben met al die velden van bewustzijn die wij nu niet zien.

De kat gaat achter de man liggen, afwachtend. Zijn staart beweegt langzaam heen en weer.


Eenmaal thuis denk ik hier nog even over na. Even maar uiteraard want denken moet je niet te lang doen. Vanuit mijn ooghoek zie ik iets bewegen. Een soort licht. Mijn twee katten, allebei languit gestrekt op de vensterbank, schieten tegelijk overeind en hun hoofden flitsen naar de plaats waar ik de beweging zag. Er is niets te zien, toch kijken wij alledrie naar iets wat er "schijnbaar" niet is.


op februari 26 at 1:27

Reacties (2)

Schrijverspunt: Voor schrijvers, door schrijvers!