Leden in de spotlight:

Schrijver, Anders
Lezer
Schrijver

Welkom op Schrijverspunt

De Schrijversplek

Happy end

 
 
Toch zou ik het fijn vinden als iemand me kon vertellen hoe ik kan weten of mijn vertrouwen in anderen, of bepaalde situaties, terecht is. Ik ben het een beetje zat om vroeg of laat teleurgesteld te worden, en teruggeworpen op het feit dat ik slecht ben in het vertrouwen van mensen, vooral mensen die ik leer kennen. Ja, mijn vertrouwen is in het verleden ernstig geschaad, waar ik heel veel last van heb, en nog steeds, het tekent je. En keer op keer wordt mijn gebrek in vertrouwen in anderen de onzekerheid, alleen maar versterkt.
Ik weet dat je je eigen beste vriend bent, ik geef toe, daar zit ik ook niet heel verkeerd mee, maar wat zou het fijn zijn als iemand anders gewoon goedaardig, goed van karakter en daadwerkelijk je vertrouwen waard kon zijn.
Natuurlijk probeer ik niet te donker te kijken, maar wanneer je zo vaak teleurgesteld bent in sociale contacten, kan je je voorstellen dat dat zijn sporen na laat.
Ik ben zeer huiverig in het leren kennen van nieuwe mensen. Waarom? Omdat je niet weet of het waar is wat ze zeggen, of ze het wel echt goed met je voorhebben, of ze wel zijn wie ze zeggen, doen voorkomen wie ze zijn. En het erge is dat je soms ook niet eens kunt vertrouwen op de mensen die je al jaren dacht te kennen.
Onvoorstelbaar triest is dat toch? Dat je niet blind kunt vertrouwen op situaties en in derden. De maatschappij is hard geworden, wereldwijd, en het echte leven, en meer nog online. Het is levensgevaarlijk, voor sommigen zelfs dermate schadelijk geweest dat zij een einde aan hun tijd besloten te maken. Wanneer gaan mensen nadenken? Wanneer beseffen mensen dat menszijn gaat over een goed mens zijn? Dat een goed mens zijn niets te maken heeft met wel geloof dan ook? Waar is de goedheid in de wereld eigenlijk heen? Soms, ook al ben ik niet gelovig,  denk ik dan alleen een zondevloed ons nog kan redden. Dat de schade in de wereld, de samenleving, het wezen, zó groot is gemaakt dat die niet meer te herstellen is.
Dan kom ik weer bij een eerdere vraag: waar is het kwaad goed voor? Waarom zijn er opties om kwaad te doen,
te willen, te verrichten?
Hoe vind ik, wij, mijn plaats in een maatschappij, een wereld die niet bepaald goed te noemen is?
 
Het enige dat enige verlichting kan bieden, is je te richten op kleine dingen die wel goed gaan, die wel blij maken, die het wel waard zijn. Ook al is er zo veel donkerte, schaduw kan niet bestaan zonder licht, dus er ìs licht. En om niet massaal in een chronische depressie te verzanden, is het nodig positief te blijven, perspectief te houden en vooruit de blijven kijken. Na elk einde is een nieuw begin, en omdat alles eindig is, is ook pijn, verdriet, lijden, eindig.
Het leven is eindig, wij en ik zijn eindig. Het enige dat me rest, is van mijn leven een goed verhaal te maken, ik ga voor een happy end.
 


op april 16 at 10:07

Reacties (1)

Schrijverspunt: Voor schrijvers, door schrijvers!