Meedoen voor leden is gratis!
Sprookjes schrijfwedstrijd
Meedoen is niet meer mogelijk!

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 1 mei t/m 20-07-2018 (24.00 uur).

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

(On)verdeelde aandacht

Alleen híj begreep zijn extreme vermoeidheid, maar ook zijn grenzeloze doorzettingsvermogen. Alleen híj wist ten slotte waar hij het voor deed; voor de complimenten die hij kreeg over zijn hoffelijkheid en over zijn immer grote interesse in de mensen om hem heen. Tja, wie niet mooi is… Sommige mannen pakten vrouwen in met hun humor, andere met geld. Geld had Thijs wel, maar dat was voor hem niet genoeg gebleken. Hij hoorde vaak dat hij charisma had, dat beviel hem wel, hij had er ten slotte keihard aan gewerkt. Hij had zijn arrogantie moeten maskeren en ook had hij moeten leren luisteren. Zijn derde troef om vrouwen voor zich te winnen was dus die grenzeloze - gespeelde - interesse in degene die tegenover hem stond. 

Maar alle informatie onthouden was nog een hele opgave. Waar hij vroeger moeiteloos allerlei onbenulligheden opsloeg, moest hij nu alles opschrijven. Was het desinteresse of de leeftijd? Wat het ook was, hij had geen keus en noteerde alles over iedereen want vrouwen kwijtraken was geen optie en gezichtsverlies al helemaal niet. 

Hannah had hij verteld dat de scheiding met Maud bijna rond was. De werkelijkheid was dat Maud niet eens wist dat Thijs wilde scheiden. Dat wilde hij ook niet; hij kon de gedachte aan zijn boze kinderen die hem niet meer zouden willen zien niet verdragen en de gedachte aan een woedende Maud die hem zwart zou maken bij hun familie en vrienden al helemaal niet. 

Hij was zich ervan bewust hoe banaal zijn verhaal was. The story of his life; meerdere verhoudingen tegelijkertijd, ieders grote vriend zijn en niemand willen kwetsen. Enkel om zich geliefd en gewaardeerd te weten en zich beter te voelen, opdat zijn enorme ego gestreeld werd. Het was ingewikkeld maar hij had een prima systeem ontwikkeld om dit vol te houden zonder door de mand te vallen; in zijn zwarte Tesla lag zijn zwarte agenda met zijn zwarte Samsung, in zijn witte Lexus de witte, met witte IPhone. Hij was met zulke auto’s niet bepaald anoniem en waakte er wel voor met de Lexus niet naar het zuiden van het land te rijden en met de Tesla niet naar het noorden. Vanaf zijn kantoor was het precies even ver rijden naar Maud als naar Hannah. En beide vrouwen begrepen dat het met zijn drukke, verantwoordelijke functie geen optie was om elke dag die afstand rijden en ze hadden met liefde en zorg het appartementje naast kantoor helpen inrichten. Dat was nog een spannende aangelegenheid maar heimelijk vond hij het enorm grappig, vooral hoe zij hem beiden complimenteerden met zijn gevoel voor sfeer en gezelligheid. De sleutel moest hij nog steeds laten bijmaken.

Thijs vond het tegenwoordig steeds lastiger om te switchen tussen de twee families, met twee keer aanhang en vriendenkring. Hij had de indruk dat drank zijn geheugen geen goed deed. Maar ook daar wilde hij niet mee ophouden. Misschien moest hij zijn alcoholconsumptie halveren, net als de vrouwen. De relaties met vrouwen althans, dacht hij denkend aan Hans Klok. 

Namen waren nog het ergste, dat hij de namen van de talloze vriendjes van de dochters van Hannah niet kon onthouden was tot daaraantoe, maar dat hij uit voorzorg zijn schoonmoeders moedertje noemde, omdat de een Anne en de ander Anna heette, was puur gemakzucht. De zwarte agenda stond voor Maud met familie en vrienden inclusief de blaasontsteking van moedertje en pas gescheiden vriendin Roos die wel een schouder kon gebruiken, en de witte voor Hannah met de nieuwe heup van moedertje en dochter Dagmar die onlangs was toegelaten tot de studie Toegepaste Psychologie. Als ze hem maar niet doorzag! Hij lachte bij de gedachte. Zover zal het wel niet komen, zover zal zíj wel niet komen.

Enkel dankzij de alcohol kon hij het uithouden bij Maud, zodra hij in zijn roes was en zij hem min of meer met rust liet, in de veronderstelling dat hij luisterde en geboeid was door het gezelschap om hem heen. Als er geen mensen waren, zat hij vaak nadenkend voor zich uit te kijken of was hij verdiept in een boek en vroeg ze hem alleen iets als het hem kon behagen, nog een borrel, wat te eten, een vrijpartij…  Dat kon hij wel appreciëren. Vooral dat laatste. Ze vond dat hij die rust en verwennerij verdiende, zei ze dan, met al dat harde werken en het zorgen voor zijn gezin, zorgen dat zij niets tekortkwamen, dat de kinderen naar al hun clubjes konden en dat ze -meestal zonder Thijs- 3 x per jaar met vakantie gingen. In de meivakantie en de zomer ging hij graag mee, als het werk hem toeliet, maar ze wist dat hij een hekel had aan kou en skiën en waardeerde het erg dat hij hun dat weekje in de winter zo gunde. Dat hij in diezelfde week Saint-Moritz onveilig maakte samen met Hannah, wist zijn naïeve vrouwtje natuurlijk niet. Hannah en hij waren beide erg goeie skiërs en Hannah had zelfs, tot hun Lotje was geboren, jarenlang als skilerares gewerkt. 

Hij voelde zich de koning te rijk en kon zich enkel door al deze waardering, aandacht en liefde echt man voelen. Hij vroeg zich af waar het was misgegaan, aandacht tekort in zijn jeugd, minderwaardigheidscomplex, het ontbreken van een vader? Voer voor psychologen, voor Dagmar, dacht hij sardonisch. Maar eigenlijk zat hij er niet mee, wat de oorzaak ook was. Hij voelde zich nu prima. 

Onverdeelde aandacht, zei Hannah vaak, dat kreeg ze van hem. Ze moest eens weten! De enige reden dat hij geen argwaan wekte was zijn zogenaamde interesse in hun dierbaren. Hij was degene die je ècht kon bellen, hij sprong direct in de Tesla of Lexus op weg naar ‘de brand’. Hoe vaak was hij niet al vanuit Utrecht midden in de nacht naar een van zijn ‘stiefdochters’ in Amsterdam gereden vanwege liefdesverdriet of zoekgeraakte sleutels. Wie kon je beter bellen dan Thijs? Maar hoe vaak was hij er ook niet geweest… Dan lag de witte telefoon in Utrecht en hij in bed bij Maud.

Vermoeiend was het wel, altijd alles dubbel doen, dacht hij op weg naar de auto. Feestdagen, verjaardagen, diploma-uitreikingen, dansvoorstellingen…hij kon geen tutu meer zien! En als het nu nog van een hoog niveau was! En hij maar volhouden dat hij zo genoot van de dans en de muziek, terwijl hij in werkelijkheid voornamelijk sliep en alleen hield van het Nederlandse levenslied. André Hazes, senior wel te verstaan, was favoriet. Maar ja, dat was not done in de kringen waarin hij wenste te verkeren. De geheime agenda’s vond hij niet het probleem, van zijn geweten had hij geen last en hij had de situatie goed onder controle. Het was alleen behoorlijk druk zo. Was wat hij deed van twee walletjes eten of werd daar biseksualiteit mee bedoeld? Kon hem ook niet schelen, als er nog een rode Jaguar had bij gekund, had hij het zo gedaan. Hij lachte hardop bij het idee, zelfs híj zou dat niet volhouden. Maar dat Jaguar nu ook met een elektrische auto was gekomen, was wel tof. Hij opende het portier van de witte Lexus en voordat hij neerplofte keek hij nog even om zich heen of iedereen hem en zijn dure auto wel zag. Ja hoor, hij werd gezien inclusief zijn maatpak en handgemaakte Italiaanse schoenen. Vergenoegd ging hij zitten, toen pas viel zijn blik op de zwarte agenda op de bijrijderstoel. Op dat moment gingen er twee telefoons af.

Dit artikel delen?
Pin It
Een link naar jouw website op Schrijverspunt
sprookjeswedstrijd

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018