Meedoen voor leden is gratis!
Sprookjes schrijfwedstrijd
Meedoen is niet meer mogelijk!

Inzenden van een verhaal is mogelijk van 1 mei t/m 20-07-2018 (24.00 uur).

Gebruikerswaardering: 5 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter actief
 

Op Stefans werk gebruiken ze nog papieren agenda's. Hij werkt bij een bedrijf in kantoorartikelen. Dan ben je natuurlijk geen goed voorbeeld als je zelf digitale agenda's gebruikt. Dus hebben Stefan en zijn collega's allemaal dezelfde saaie zwarte agenda met het bedrijfslogo erop. Ik heb er nog nooit eerder in gebladerd, maar ik zag zijn koffertje half open staan en ik kon de verleiding niet weerstaan. Al weken vraag ik me af waar Stefan mee bezig is. Tussen ons is het vuur gedoofd. We ruziën over elk onbenullig detail. Hij stoort zich aan vrijwel alles wat ik zeg. Hij liegt steeds vaker over waar hij is. Regelmatig loopt hij de tuin in om geheimzinnige telefoongesprekken te voeren. Zijn telefoon zal ik nooit te pakken krijgen, daar zit hij altijd bovenop. Maar nu ik zijn agenda vast heb, voel ik mijn haren overeind staan.

De agenda valt open op vandaag. Ik blader terug en meteen zie ik het. Op verschillende dagen staat 'M'. Wat is dat nou voor een notatie? Dat kan alleen iets onfatsoenlijks zijn. Zou hij een affaire hebben? Ik blader verder terug. Elke week staat wel één of twee keer een afspraak met M. Verder staat er weinig in. Afspraken met klanten. Dan schrijft hij de bedrijfsnaam of de naam van de persoon. Nu bedenk ik dat hij beter de naam van M voluit had kunnen schrijven, dan had ik gedacht dat het een klant was. De namen zeggen me niks, ook de bedrijfsnamen niet. Misschien moet ik toch beter luisteren als hij over zijn werk praat.
'Hé,' klinkt het zacht naast mijn oor. Ik schrik me rot en laat de agenda uit mijn handen vallen. 'Wat doe je?' vraagt Stefan.
'Oh, niks,' probeer ik.
Hij raapt de agenda op en slaat hem open. 'Heb ik morgen nog wat bijzonders? Hé, dit is niet mijn agenda.' Hij lacht. 'Handig joh, allemaal dezelfde agenda. Dit is nou al de zoveelste keer dat ik de verkeerde heb. Deze is van John.' Hij gooit hem in zijn koffertje. 'We ruilen morgen wel terug. Wat zullen we eten?'
Verbouwereerd kijk ik hem na als hij naar de keuken loopt. De agenda van zijn collega! Daar had ik niet aan gedacht. Had ik hem al bijna beschuldigd van overspel. Hoe snel ik dan conclusies trek. Misschien moet hij trouwens even checken wat zijn collega John verbergt. Maar goed, dat zijn mijn zaken niet.

Een paar dagen later hebben we een borrel met Stefans werk. Ik ben ook uitgenodigd en Stefan vindt dat ik mee moet. Hij vindt het gezichtsverlies als zijn partner het laat afweten. Dus sta ik weer interesse te vijnzen in een paar collega's die ik moet herkennen van de vorige gelegenheid, maar ik zou niet weten wie ze zijn en wat ze doen. Er komt iemand bij staan die zich voorstelt.
'John,' zegt hij.
'Ah, John,' zeg ik. 'Heb je je agenda weer terug?'
Hij kijkt me vragend aan.
'Je agenda,' leg ik uit. 'Die had Stefan vorige week per ongeluk meegenomen. Al die zelfde agenda's.'
Hij kijkt me nog steeds glazig aan. 'Nee hoor, ik heb de mijne een mooi rood hoesje gegeven, dan kan er tenminste geen verwarring ontstaan.'
'Oh, nou ja,' stotter ik. 'Dan zal het een andere John geweest zijn.'
'Ik ben de enige John in dit bedrijf,' zegt hij.
De andere collega's haken in op het onderwerp en klagen over de onhandige agenda's, zodat ik mijn gedachten kan laten afdwalen. Had Stefan zich vergist? Had hij gelogen?
Er komt nog iemand bij staan. Een jonge knappe vrouw in een onthullende jurk. John stelt haar aan iedereen voor. 'Kennen jullie Marieke al, de nieuwe stagiair?'
'Marieke? Met een M?' vraag ik voor ik er erg in heb.
Ze glimlacht vaag.

'Heb je een leuke avond gehad?' vraagt Stefan op weg naar huis. Ik rij, want hij heeft gedronken.
'Ja hoor, een paar nieuwe collega's gesproken,' zegt ik zo luchtig mogelijk. John, Marieke.' Ik kijk naar zijn gezicht, maar dat verraadt geen reactie.
Hij gaapt uitgebreid en zegt: 'Mooi, ik vond het ook gezellig.'
Thuis valt hij direct in slaap. Ik lig lang wakker en kruip uit bed. Ik moet het weten. Beneden vind ik op de tast zijn koffertje. Als ik de sluiting openklik, lijkt het geluid te weergalmen door het hele huis. Even houd ik stil. Hij wordt natuurlijk niet wakker. Ik pak zijn agenda en blader hem door. Ja hoor, het is dezelfde. Afspraken met M. Het is gewoon zijn eigen agenda. Afspraken met Marieke? Hij gaf geen enkele reactie op die naam gisteravond. Maar nu ik weet dat hij glashard heeft gelogen over van wie de agenda was, vertrouw ik niks meer. Ik had hem wel heel makkelijk geloofd toen hij beweerde dat het Johns agenda was. Vreemd hoe luchtig hij deed eigenlijk. Hij was niet eens geïrriteerd dat ik in zijn koffertje snuffelde. Ik had toen gelijk kunnen weten dat er iets niet in de haak was. Het kan natuurlijk ook dat het niet Marieke van zijn werk is waar hij mee vreemdgaat, maar iemand anders die toevallig ook een naam met een M heeft. Er zijn zoveel vrouwen jonger, slanker, knapper dan ik. Met die deprimerende gedachten stop ik alles terug en sluip ik weer naar boven.

'Ga je vreemd met Marieke?' flap ik eruit zodra ik 's ochtends de keuken in loop.
'Wat?' Stefan begint hard te lachen. 'Dat nieuwe meisje? Dat is nog een kind!' Hij lacht nog harder. 'Waarom denk je nou weer dat ik vreemd ga? Kom, ga zitten. Wil je thee?'
Ik voel me gelijk stom. Heb ik het allemaal ingebeeld? Hij klinkt oprecht. Ik laat me op een stoel zakken. 'Liever koffie.'
'Oh sorry, ik heb eigenlijk al thee gemaakt.' Hij zet een mok thee voor me neer en komt tegenover me zitten. 'Wil je die eerst opdrinken? Weggooien is zonde.'
Ik haal mijn schouders op. 'Wie is M dan?' vraag ik verder.
Hij kijkt me vragend aan.
'In je agenda staan steeds afspraken met M.'
'Heb je weer in mijn agenda zitten neuzen?' Hij klinkt niet boos, maar geamuseerd.
Ik sla mijn armen over elkaar. 'Ja, ik moest toch weten wat er aan de hand is.'
Hij blijft glimlachen.
'Wie is M?' vraag ik weer.
Hij legt een hand op mijn arm. 'Ik ga niet vreemd en M is geen persoon. Je kunt rustig ademhalen. Drink je thee, ik heb hem al af laten koelen.'
Ik neem een paar flinke slokken. 'Oké. Waar staat die M dan voor?'
'Daar ga je snel genoeg achter komen, lieverd. Ik zal je een hint geven. Het heeft 5 letters en is geen persoon of plaats, maar een handeling.'
'Ik heb geen zin in spelletjes. En hou eens op met dat stomme gegrijns.' Intussen heb ik zin om de lach van zijn gezicht te slaan. 'Vertel me gewoon wat het is.' Ik sla de rest van de thee achterover en sta op om koffie te zetten. Ineens zak ik door mijn benen. Ik voel steken door mijn lijf en val op de grond.
'Je proefde er niks van, hè?' klinkt zijn stem boven me.
Ik kijk op naar zijn lachende gezicht en kan geen woord uitbrengen.
Kalm gaat hij verder. 'Goed dat ik het zo grondig heb voorbereid. Je weet dat ik graag goed onderzoek doe voor ik iets koop. Dit zal niet vindbaar zijn in jouw lichaam.'
'Maar ...' Ik kan nauwelijks nog iets zeggen. 'De M van …?'


Dit artikel delen?
Pin It
Een link naar jouw website op Schrijverspunt
sprookjeswedstrijd

Wil je ons ook ontmoeten op de sociale media?

Teksten en afbeeldingen van deze website mogen alleen met schriftelijke toestemming gebruikt worden. © Schrijverspunt 2018